...της άνευ χρήμασι εκδιδομένης ξανθιάς γυναικός το ηλεκτρονικό κιγκλίδωμα...

δεν έχει τίτλο ο πόνος..





Βαρύς ο πόνος της …ποιήτριας (!)
Δεν μπορώ να τον σηκώσω μόνη, θα υποφέρεις μαζί μου δύσμοιρε αναγνώστη.

Ω ναι! θα γράψω στοίχους…

Κοίταζα το ηλιοβασίλεμα
κι έβλεπα τη μορφή σου
Φύσαγε Νότιος άνεμος
κι άκουγα τη φωνή σου.
ένοιωθα τα χέρια σου
ν αγγίζουν το κορμί μου.
Σημάδια από τα χείλι σου
λήστευαν την ψυχή μου…

Μόλις ο ήλιος έδυσε κι έβγαλα τα γυαλιά μου..
Ω !συμφορά μου…
Δεν ήταν η μορφή σου που βλεπα
ήταν η λογίστρια μου!
και η φωνή που άκουγα δεν ήταν η δική σου
ήταν της τύχης μου η φωνή που μου λεγε
Αη γαμίσου..
Δεν ήταν τα χέρια σου
που το κορμί μου αγγίζαν
Οι νέοι φόροι ήτανε
την τσέπη μου στραγγίζαν
και τα σημάδια απ τα φιλιά
που για δικά σου είχα περάσει.
με φρίκη ανακάλυψα πως ήταν του… Θανάση
Μονάχα αυτός μ αγάπησε
Το πάθος του? θηρίου! μονάχα αυτός με σκέφτεται
Ο…Παπαθανασίου.

Τώρα το ξέρω στη ζωή δεν θα μια πλέον μόνη.
Έχω το Θάνο μου μαζί , που θα με κουτουπώνει
Θα μου το κάνει όπου βρεθώ, στον καναπέ στην κούνια
Κι αμα τα παίξει τούτος δω, θα στείλει τον… Αλμούνια.

υ.σ.

Σε ανάρτηση του artitz έγραψα σχόλιο αναφερόμενη στους ψευτοποιητάδες.
Δυο φίλοι, ο ένας για πλακίτσα και ο άλλος σοβαρότατα, με κατηγόρησαν ότι δεν έχω ρομαντική ψυχή. Ότι οι ποιητές είναι άνθρωποι πονεμένοι, από τη ζωή, από τον έρωτα.

τη Μαγδαληνή καλέ μου φίλε , να μην την προκαλείς.
Τέτοιους στοίχους μπορεί κι αυτή να γράψει .
και από πόνο του έρωτα ξέρει ,και ρομαντική ψυχή έχει .
Αλλά αγαπητέ μου, στη ζωή μας όλα είναι τραγικά αστεία.
Πρέπει να βγω μες την μαυροψυχιά και να γράφω για τάχα μου αγιάτρευτες πληγές , που στην ουσία είναι θέμα χρόνου να κλείσουν?
Δε λέω! έχω κι εγώ τις αδύνατες στιγμές μου, αλλά φροντίζω καλέ μου κύριε να τις καλύπτω, να τις διακωμωδώ. Δεν την μπορώ τη μιζέρια καλέ μου άνθρωπε. Δεν την μπορώ..

Ζήτησες ένα τραγούδι για τον πόνο, που να με αντιπροσωπεύει.

Άκου το…


Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Γιατί? Γιατί έτσι μου αρέσει !


Είναι κάποιοι φίλοι που με ρωτούν γιατί το blog μου είναι τόσο λυτό.
Γιατί δεν το εκσυγχρονίζω, γιατί δεν το εμπλουτίζω με κάποιο gadget, με κάτι από τα τόσα χαρούμενα που κοσμούν τα περισσότερα blog.
Όχι δεν βαριέμαι να το κάνω! ούτε από άγνοια είναι…
Αν θέλω κάτι, να είσαστε σίγουροι, πως μαθαίνω τον τρόπο…
Αλλά η Μαγδαληνή δεν είναι blog με την ευρεία έννοια.
Το ημερολόγιο μιας <ξανθιάς> είναι…
Καλύπτει το ψώνιο μου να γράφω ιστορίες….
Βέβαια για να είμαι ειλικρινής, είναι και λίγο δόλιος, ο λόγος που γεννήθηκε η Μαγδαληνή, αλλά αυτό είναι αλλουνού παπα ευαγγέλιο..

Δεν ξέρω, αλλά μάλλον δεν θέλω να αλλάξω κάτι. Δεν αλλάζω εύκολα ότι επιλέγω.
Καταλήγω σ αυτό που μιλάει στην ψυχή μου.
Αυτό το μπλε με τα σύννεφα, αυτό το ανατολίτικο κτίσμα που κοσμεί τη σελίδα
νοιώθω να δένει τις δυο πατρίδες μου…
(Για όσους δε γνωρίζουν, κατάγομαι από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου)

Πάντως ευχαριστώ, που ασχολείστε και προτείνετε.
Δεν είμαι ακατάδεκτη!
Απλά στην Κυβερνουσαλήμ, κυβερνώ εγώ.
Τόσοι τρελοί σας κυβερνούν, ανεχτείτε έναν ακόμα!

Επί της ευκαιρίας, να ευχαριστήσω τους εξωμπλογκικούς φίλους…
τον Captain για τα καλά του λόγια.
Το Βαλτάζαρ που του αρέσουν οι αναρτήσεις μου για την κα Ντόρα.
(Είναι στην Πόλη η Λωξάντρα μου, και παρόλο που με σκάει, μου έχει λείψει…)
και φυσικά θα ευχαριστήσω και τον Μάρτη.
Ποιόν Μάρτη?
Αυτόν που δεν λείπει από τη Σαρακοστή, το Μιχάλη φυσικά…
(πήγε στην Κρήτη το τομάρι και τον αναμένω να φέρει τη ρακί!)
Γιατί τον λέω τομάρι?
Όποιος πάει στην Κρήτη, κι έχει το θράσος να μου το λέει .. είναι ΤΟΜΑΡΙ….
(και για κάποιον άλλον βαράν τα …μπουκαλάκια!!!!)

στέλνω την αγάπη μου, στην αγάπη μου…στην Κρήτη!
Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Φασκελοκουκούλωστα !


Που είσαι ρε Μαγδαληνή? Ρε πλατισκουφίτσα?
-Μη! Μη!! τη λες αυτή τη λέξη Γαβριήλ μου..
-Ποια ?
-Το σκουφίτσα! μη το αναφέρεις καθόλου…
-Γιατί?
-Γιατί Γαβριήλ μου, τα χειρότερα πέρασα από αυτό το σκουφίτσα.
-Από το πλατινέ θες να πεις, σε περάσανε πάλι για πόρνη και τα πήρες κρανίο? Δεν το συνήθισες ακόμα?
-Πρώτον αυτό δεν συνηθίζεται, δεν καταπίνεται, και δεύτερον, δεν είναι το πλατινέ η αιτία του κακού. Ο σκούφος μου ήτανε!
-Δηλαδή?
-Άκου τι έγινε…
Γύριζα από το δάσος όπου είχα πάει να συναντήσω το λύκο και να εκπληρώσω το μύθο μου. Ήταν χάραμα, είχε ένα απίστευτο κρύο.. έτρεμα ολόκληρη. Είχα κατεβάσει το σκουφί μέχρι το λαιμό, είχα και τη φράντζα στο μάτι… που να δω!
Κάνω λάθος ξέφωτο, κι αντί να βγω στην Κυβερνουσαλήμ, βγήκα σε μια πόλη που σε μια ταμπέλα διάβασα πως την ελέν Αθήνα….
Κουκουλωμένη , ξενυχτισμένη άρχισα να τριγυρνώ στα σοκάκια .Φτάνω σ ένα μέρος παράξενο, κοίταζα τις τιμές στις βιτρίνες και σκέφτηκα ότι τα ρούχα θα πρέπει να ήταν ραμμένα με χρυσή κλωστή. Τα παπούτσια πρέπει να ήταν από δέρμα ανθρώπου, 3500€ ένα ζευγάρι γόβες? Μα που είμαι? αναρωτήθηκα, μια ταμπέλα με φώτισε ξανά.
Κολαράκι!!! Ά! Μάλιστα το δηλώνουν οι άνθρωποι… κι εγώ τους παρεξήγησα … στο λένε!… θα στο δώσουμε το… Κολονάκι, κι όπου σου χωράει, βάλε το..
Ξαφνικά εκεί που κοίταζα το κόστος της τυρόπιτας και νόμιζα ότι η τιμή αφορούσε το πουκάμισο της διπλανής βιτρίνας, ακούω αλαλαγμό. Κάποιοι με κουκούλα άρχισαν να σπάνε τις βιτρίνες. Οι σύζυγοι των κυριών θα είναι, σκέφτηκα,
βγήκαν οι μαντάμες με τις πιστωτικές κάρτες των ανδρών τους... , ήρθε τώρα το μπιλιέτο και τα πήρανε οι άνθρωποι….
Δεν κράτησε πολύ, πέρασαν , έσπασαν, έφυγαν…
Εγώ έμεινα, τι το ήθελα? Που να ξέρω η ξανθιά! Τόσες ημέρες στο δάσος είχα χάσει τα γεγονότα.
Κουκουλοφόρα ! κουκουλοφόρα! Ο κόσμος άρχισε να με δείχνει με το δάχτυλο και να με πετροβολάει.( είναι της μοίρας μου γραφτό, να με λιθοβολούν, γαμώτο!)
Τι έγινε ρε παιδιά? Τι κουκουλοφόρα? Σκούφος είναι! Το ψόφο της πολικής αρκούδας έχει. Τι να βάλω? κράνος? Σκούφος μάλλινος πλεχτός είναι, είχα πάει για κυνήγι..
Ένας τύπος , περίεργα ντυμένος , με κάτι λαμέ και καμιά εικοσαριά αλυσίδες φώναξε.
-Μικεεε, πάρε τηλέφωνο παιδί μου τον Καραμπατσίδη. –
-Ποιος είναι αυτός? Καινούργιος γκόμενος, κι έχεις το θράσος να μου λες να του τηλεφωνήσω κι όλας?
-Ωχ άρχισες πάλι τα κουλά σου, Μικέ. Ο Καραμπατσίδης είναι εκείνο το καλό παιδί με το παπάκι. Πες του να έρθει…
Α! ωραία , σκέφτηκα, με λυπήθηκε ο άνθρωπος και μου παράγγειλε πίτσα…
Ήρθε ο ντιλίβερι αλλά δεν ήρθε να αφήσει, ήρθε να πάρει.
Πήρε εμένα!
Με πήρε και με σήκωσε δηλαδή. Φαγώθηκε να με γυρνάει από κτήριο σε κτήριο και να ψάχνουμε δυο κύριους. Τον κο Μάρκο και τον κο Γιαννάκη. Έδωσε ο μεγαλοδύναμος και τους εβρήκαμε. Είχανε καταχωνιαστεί σ ένα υπόγειο, είχανε ανάψει καντήλια και τα κοίταζαν.
Τι κάνουν οι κύριοι με τα καντήλια κύριε Καραμπατσίδη μου? Τον ρώτησα.
Α! δεν μπορούν μόνο να τα ακούνε ! θέλουν να τα βλέπουν κι όλας.
(Οι άνθρωποι σε κακό χάλι ήτανε. Τι με θέλανε εμένα?)
-Τι έχουν οι κύριοι, κε Καραμπατσίδι μου?
-Φοβούνται !
-Τι φοβούνται?
Έρχονται ευροεκλογές και σκιάζονται μήπως τους ζητηθεί να πάνε στο νησί.
-Ποιο νησί?
-Ένα είναι το νησί!
-Μάλιστα! Κι εμένα τι με θέλουν, γιατί με έφερες εδώ?
-Κάποιον πρέπει να συλλάβουμε επιτέλους! Να δείξουμε έργο μπας κι εξευμενίσουμε τον κόσμο.
-Και θα συλλάβετε έναν οποιοδήποτε? Έναν αθώο πολίτη, μια ξανθιά επειδή φορούσε κουκούλα?
-Ναι κυρία μου , απαγορεύεται, δεν ενημερωθήκατε? Που ζείτε?
-Στην Κυβερνουσαλήμ.
-Και στην κυβερνουσαλήμ δεν ισχύει κυρία μου ότι οι κουκουλοφόροι είναι τρομοκράτες?
Όχι κύριοι μου! Όχι !
Στην κυβερνουσαλήμ οι τρομοκράτες, φοράνε γραβάτες…..

…………………………………………………………………………….

-Πω, πω μπελάδες που είχες! Και πως κατάφερες και γλίτωσες?
Ας είναι καλά η Πετρούλα, Γαβριήλ μου, ας είναι καλά το κορίτσι. Αυτό με έσωσε..
Άκου τι έγινε …
Ανένδοτος ο Καραμπατσίδης και οι άλλοι δυο… Έπρεπε να με συλλάβουν.
Δεν ξέρω τι κάνετε στην Κυβερνουσαλήμ κοπέλα μου, εδώ απαγορεύεται και θα σε συλλάβουμε (ο Καραμπατσίδης)
-Μα είμαι ξανθιά!
-Δε πα να είσαι και μαβιά,! εγώ θα σε συλλάβω. Είχες καλυμμένο το πρόσωπο σου.
-Τότε θα πρέπει να συλλάβετε και την Πετρούλα,
-Γιατί?
-Γιατί φορούσε τη μάσκα του μπατμαν…
-θα σε συλλάβω και θα συλλάβω κι αυτή! Ανυποχώρητος ο Καραμπατσίδης..

-Κάτσε ρε Καραμπατσίδη! κάτσε κάτω, που θα συλλάβεις την Πετρούλα! (πετάχτηκαν επάνω οι κύριοι Μάρκος και Γιαννάκης)
δε φτάνει που μας μισούν οι νησιώτες, θέλεις να ξεσηκωθεί κι ο κάμπος?????


-Ε! να της ανάψεις ένα κερί της Πετρούλας, Μαγδαληνή μου.
-Μόνο κερί Γαβριήλ μου? Πολύφωτο θα της ανάψω, μπας και δει που βαδίζει και σωθεί το κορίτσι…
Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

H Πλατινοσκουφίτσα.



Μια φορά κι ένα καιρό, στο δάσος της Κυβερνουσαλήμ ζούσε μια μεγαλοκοπέλα.
Είχε πατήσει τα 41 αλλά την κοινή λογική δεν την είχε!
Είχε πλατινέ φράντζα μεσ’ το μάτι αυτή!
Τον κόσμο τον κοίταζε με το ένα μάτι, το αριστερό. Με το δεξί έβλεπε τις τρίχες!
Τη ρώτησε κάποτε ένα ζώο, γιατί δεν την κόβει τη ρημαδόφρατζα. Η φράντζα είναι ετικέτα, της είπε, είναι σα να λές, περάστε, πηδήξτε, τελειώσατε.
Α! μπα? Αυτή τη γνώμη έχουν τα ζώα για τη φράντζα? Εγώ πάντως την έχω για να θυμάμαι ότι, όλα στη ζωή μας, ακόμα κι αυτή η ίδια , κρέμεται από μια τρίχα…

Κάποια μέρα, ήταν πρωί τ Αυγούστου, θαρρώ, η Πλατινοσκουφίτσα αποφάσισε να πάει στο ποτάμι για πικ νικ. Πήρε το καλαθάκι της, και όδευε προς την όχθη. Την ώρα που έφτανε, βλέπει μια ξανθιά κοπέλα να φυλάει ένα βατράχι. Μόλις το ασπάστηκε δις, ο βάτραχος μεταμορφώθηκε σε πρίγκιπα!
Όπως ίσως μπορείς να φανταστείς, αναγνώστη μου, παράτησε η Πλατινίτσα τα αβγά και τα καλάθια κι άρχισε να φυλάει τα βατράχια του ποταμού. Φίλησε γυρίνους, φίλησε πέστροφες, μέχρι και τα χαλίκια φίλησε, αλλά πρίγκιπας… γιόκ!
(ρε γαμώτο! Ένας θα ήτανε και τον πρόλαβε η άλλη)

με τη βατραχίλα ακόμα στα χείλι , προχώρησε στο δάσος η πλατινοσκουφίτσα, φτύνοντας συχνά. Πότε την τύχη της, πότε για να φύγει η βαλτίλα από τη γλώσσα.
Εκεί που περπατούσε, βλέπει μια κόρη, με πλατινέ μαλί κι αυτή, να είναι ξαπλωμένη στο χώμα και γύρω της εφτά άνδρες να κλαίνε.
- τι τρέχει λεβέντες μου και τη κλαίτε την πλατινομαλούσα?
-να μια κακιά μάγισσα της έδωσε να φάει ένα μήλο, κι ήταν φαρμακωμένο.
(πάλι μήλο? Ρε παιδιά , τι μας λένε τότε, ότι ένα την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα?)
Εκεί που καθόμασταν και την κλαίγαμε την ξανθιά, σκάει ρις κι άλλος πριγκιψ!
Τη φιλάει…και να σου το θαύμα…

Φέρτε μου μήλα, φέρτε μπανανόμηλα, ξυνόμηλα, φιρίκια, φέρτε να φάω να φαρμακωθώ…
Το Πήλιο έφαγε, πρίγκιπας ΓΙΟΚ!
Συνέχισε να προχωράει η Πλατινοσκουφίτσα ώσπου νύχτωσε.
Έφτασε σ ένα σπίτι κι είδε φως. Κοίταξε από το παράθυρο και είδε μια ξανθιά γυναίκα να κοιμάται στις στάχτες.
Μωρέ! Γυναίκα Φοίνικας είναι αυτή? Αναγεννήθηκε από τις στάχτες της! Σκέφτηκε η Πλατινοσκουφίτσα. Πήγε και την σκούντησε… είσθε καλά?
-Ω ναι! Σας ευχαριστώ, περιμένω τον πρίγκιπα μου, θα έρθει σε λίγο να μου φορέσει το γοβάκι και θα φύγουμε αγκαλιασμένοι από τη μιζέρια.
Δε χρειάζεται να σας πω, ότι κυλίστηκε σε στάχτες, λάσπες και μπουγαδόνερα η Πλατινίτσα. Ούτε για τα γοβάκια να σας πω, τον Καζάκο και τη Γιάνναρη φόρεσε, πρίγκιπας, ούτε γιαλατζί…

Την έβλεπε η νεράιδα του δάσους και ξεκαρδιζόταν.
Έλα δω βρε κουτό! Έλα δω! (της λέει κάποια στιγμή)
Αχταρμά τα χεις κάνει βρε Πλατινοσκουφίτσα μου! Έχεις μπερδέψει τους μύθους!
Εσένα δε σου αναλογεί πρίγκιπας! Λύκος σου πέφτει…
-Λύκος?
-Ναι!
Ε! πες το ντε!
Λύκε, λύκε για έλα δω…………

Ουουουουουουουου………….(αυτό είναι ουρλιαχτό, και παρακαλώ να διαβαστεί αναλόγως)


Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Αν υπάρχει θεός, θα χάσει!



Τόσες ημέρες έχω υποστεί την καζούρα της ζωής μου..
Ναι ρε γαύρε! ναι χάσαμε. Σερνόμασταν και χάσαμε.
Εσύ ? εσύ άξιζες να τον κερδίσεις τον ΠΑΟΚ?
Όχι βέβαια! αλλά σε σφύριζε το Κουκουλόπαιδο, που είναι Κοκαλόπαιδο.
Κύριε Κουκουλάκη μου, μια χαρά τα κουκούλωσες στο Καραϊσκάκη….
Να σας δω όλους αύριο στην Τούμπα…
Μέχρι εισαγγελείς ζητήσατε, ορνιθόπουλα!

Ναι! Είμαι με τον ΠΑΟΚ.
Με τον Ελληναρά το Ζαγοράκη κι ας ξεφύγει στη βαθμολογία.
Εγώ αναμένω να παίξω καλά με τη Βιγιαρεάλ και θα είμαι οκ…
Θέλω στην Ελλάδα να κυριαρχήσει ο αετός ο δικέφαλος!
Θέλω το κύπελλο στο Αεκάκι, και το πρωτάθλημα στην Τούμπα.
Πάλι ονειρεύομαι θα πείτε…
Έτσι, έτσι, τα όνειρά μου, εφιάλτες σας.

Ήρθε μια γριά απ την πόλη κι έφερε το χάσι, χάσι …
(κα Ντόρα μου χρόνια σου καλά…)
κάψε τα κεριά, να χάσει…
Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

KGB το κόμμα σου λαέ!




Όπως η μισή Ελλάδα, έτσι κι εγώ, στήθηκα στο χαζοκούτι χθες βράδυ να δω Λάκη.
Γελάσαμε, προβληματιστήκαμε, τραγουδήσαμε, όλα καλά Λάκη, ευχαριστούμε…
Είπες πολλά, και όπως πάντα συμφωνούμε, σχεδόν σε όλα…
Ο Παλαιοκώστας ναι! είναι ήρωας στη συνείδηση του Έλληνα και σε όποιον αρέσει. Ναι κε Χατζηνικολάου! ήρωα κάναμε το ληστή τραπεζών γιατί οι ληστές της τσέπης μας, έφτασαν το χέρι τους, μέχρι μέσα μας, και μας πιάσανε το οπίσθιο.
Και εμείς θέλουμε να διαλέγουμε ποιος μας ακουμπά το οπίσθιο και το εμπρόσθιο….
Διαφωνώ μαζί σου Λάκη, που λες ότι δεν θα βρεθεί κανείς να τον δώσει, να τον καρφώσει. Παντού υπάρχει ένας Ιούδας.
Βασιλάκη, να προσέχεις παιδί μου… κι αν δεις και παραστενέψουν τα πράγματα, αν νοιώσεις τον <μεγάλο> αδελφό γύρω σου , μην τον αφήσεις να σε συλλάβει.
Πάρε ένα ελικόπτερο και μπες μόνος σου στον Κορυδαλλό… εκεί να δεις γλέντια!

Είπε ο Λάκης και για τον κανένα! αυτόν που θέλουμε οι Έλληνες, οι μη προβατοποιημένοι, να μας κυβερνήσει…
Να ιδρύσουν κόμμα, παροτρύνει ο Λάκης τους χρήστες του φατσαbook, (facebook) κι έχει επιρροή ο Λάκης….
Κι εδώ διαφωνώ ρε Λάκη…να ιδρύσουμε κόμμα οι bloggers, γιατί οι φατσάδες, είναι κατά την ταπεινή μου γνώμη, χαζογκομενάκηδες και χαζογκομενίτσες.
Συγνώμη αδέλφια, τη γνώμη μου λέω. Έχω κι εγώ σελίδα, στο πράμα αυτό…
δεν θα γράψω τίποτε άλλο για το φάτσαbook , γιατί …
γούστο μου, είπε ο πίθηκος κι έφαγε το σαπούνι!


Έβλεπα το τσαντίρι στην αδελφή μου, τα ανίψια μου μαλώνανε μετά, ποιος θα είναι ο Βασιλάκης , τους ακούγαμε και κοιταζόμασταν με νόημα…
Έχουν αλλάξει τα δεδομένα! τα πρότυπα. Έχω αλλάξει κι εγώ…
Όταν συνάντησα το Νουδουκώστα, ήθελα να γίνω Νατάσσα, τώρα που τον έμαθα,
θέλω να γίνω παλαιοκώστενα.
Θέλω να γίνω η Νατάσσα του Παλαιοκώστα. Θέλω πρωθυπουργό τον Βασιλάκη.
Μια χαρά θα δραπετεύαμε από την μέγγενη…
Γελάτε? Να σας θυμίσω το Βλαδίμηρο? Το αίμα που ρέει στη φλέβα του?
Kgb Ο Βλαδίμηρος, Kgb κι ο Βασιλάκης ( από το Κορυδαλλός Great Brake)…
Η λέξη, το όνομα Βλαδίμηρος, εμπεριέχει μέσα το όνομα, τη λέξη Βασίλη.
Κοινά γράμματα, τα έντονα , δείτε το…. Β Λ Α Δ Ι Μ Η Ρ Ο Σ
Τι του λείπει, πείτε μου, του Βασιλάκη, για να γίνει πολιτικός και πρωθυπουργός?
Κλέφτης είναι, να ξεγλιστράει ξέρει, να διαχειρίζεται παράνομο χρήμα ξέρει, αγαπητός στο λαό είναι, κονέ έχει, το σκέφτεστε ακόμα?
Στις εκλογές, σας θερμοπαρακαλώ, αφήστε τα ψοφοδέλτια (ναι, ναι, σωστή είναι η λέξη!) και φτιάξτε δικό σας ψηφοδέλτιο.
Ψηφίστε Παλαιοκώστα. (κι αν δεν το κάνετε, κι ακούσετε πως βρέθηκε ένα,
το δικό μου θα ναι…) σας παροτρύνω όμως και σας προκαλώ, στις ευρωεκλογές ψηφίστε, KGB….
Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »