προσοχή στις...πίτες!

Σκεφτόμουν ποιος ήρωας την Μαγδαληνής θα κάνει ποδαρικό…

Πάνω στην ώρα γύρισε η ….σουρτούκο!
Η κα Ντόρα….

Μου ρθε το απόγευμα φορτωμένη με μπαχαρικά. Μύρισε το σπίτι κανέλα και βανίλια, πιπέρια, μοσχοκάρυδα και κάτι περίεργα βοτάνια με ονόματα που μόνο εκείνη μπορεί να προφέρει…

Με αυτά που μου είπε πάλι, είναι για πρωτοσέλιδο…

Έλα, έλα ,Μαγδαληνή γιαβρί μου να δεις τι σε έφερα…
-Τι μ έφερες κουκλάρα μου? (σκόνη την κάνω άμα την λέω έτσι, κορδώνεται και το χαμόγελο φτάνει στα…. χρυσά σκουλαρίκια (αφτιά δεν βλέπεις!)
-Άρωμα σ έφερα μπρε! Και τι άρωμα !όχι απε τα μαγαζιά…
-Μπα ?Και από πού είναι το άρωμα Λωξάδρα μου .
-Μπρε, τόσο παχιά δεν είμαι ... Λωξάνδρα γιατί με λες ?
-Γιατί την συμπαθώ! γι αυτό καλή μου, για πες τώρα , το άρωμα που το αγόρασες?
-Το φτιαξανε και το μελετήσανε για σένα!
-Να τα μας!!!! Τι μελετήσανε κα Ντόρα μου δηλαδή?
-Τι νοιώθετε εσείς μπρε από αυτά? Εσείς σαν τα χαϊβάνια , αγοράζεται τα αρώματα.Τα αρώματα, οι πίτες, και τα μπαχαρικά είναι εργαλεία…
-Δηλαδή?
-Να σε πω, θα βάλεις μέσα στο άρωμα αυτό, δυο σταγόνες από τον ίδρο σου και θα δεις… όλα τα αρσενικά στα πόδια σου, θα πέφτουν…
-Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα
-Τι γελάς μπρε σαλόζα, αλήθεια σε λέω, δοκίμασε το κι άμα δε γίνει, εμένα Ντόρα να μη με λένε.
-Χαχαχαχαχα, και πως θα τις μαζέψω τις σταγόνες του ιδρώτα κα Ντόρα μου?
-Καλά κορόιδευε εσύ… κάντο και θα με θυμηθείς. Δε θα βάζεις πολύ, μόνο μια στάλα στο λαιμό και μία στο γόνατο απε πίσω…

Κοιτάζω το μπουκαλάκι, το καπάκι θυμίζει μιναρέ. Χειροποίητο γυαλί βαμμένο χρυσό και κόκκινο .. το μυρίζω! Παράξενη μυρωδιά, τίποτα δεν μου θυμίζει…Το κοιτάζω ύποπτα… και το αφήνω στην άκρη..

Για πες μου όμως καλή μου, γιατί οι πίτες είναι εργαλείο? Εντάξει, για τα μπαχαρικά ξέρω, αλλά οι πίτες?
-Τι να ξέρετε εσείς? Μπρε ότι ζυμώνεται, μελετείται!
-Δηλαδή τι μελετείται δε σε καταλαβαίνω.
-Μπρε χαϊβάνι, την Φανουρόπιτα δεν την ξέρεις?
-Την ξέρω.
-Ε ! κάτι τέτοιο. Θα σε πω. Άνοιξε φύλλο και ζύμωνε το με τα χέρια σου, για όση ώρα περισσότερη μπορείς. Όταν θα ρίχνεις το αλεύρι , θα λες το όνομα του λεγάμενου.
-Χαχαχαχαχα..... Ε! κι άμα το λέω τι θα γίνει?
-Τίποτα! άμα την φάει θα γίνει…
-Τι θα γίνει καλή μου?
-Θα σε ερωτευτεί μπρε, τίποτα δεν ξέρεις!
-Είδες κα Ντόρα μου, ούτε τα βασικά δεν γνωρίζω.. και γιατί θα με ερωτευτεί?
-Ε αφού τον μελέτησες μπρε τζιέρι μου, το όνομα του έλεγες…
-Κάτσε βρε κυρία Ντόρα μου γιατί το πράγμα είναι σοβαρό. ..
Άμα λέω το όνομα του, θα ερωτευτεί τον εαυτό του, μήπως να λέω το δικό μου? -Όχι μπρε σαλόζα. Ο ίδρος είναι που κάνει τη διαφορά.
(Άντε πάλι ο ίδρος !! )
-Δηλαδή κα Ντόρα μου άμα με ερωτευτεί ο φούρναρης και με μελετάει την ώρα που φτιάχνει την τυρόπιτα θα τον ερωτευτώ?
-Άμα έχει κι αυτό…
Μου δείχνει ένα από τα βοτάνια που κουβάλησε…. Οργανωμένο το έγκλημα …

Άντε βρε κυρία Ντόρα, με ταξίδεψες κι απόψε και γέλασα…να σαι καλά !!


Ψιτ! …εσείς εκεί έξω , το νου σας!
αν με δείτε να ζυμώνω….μπαρκάρετε!

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

δεν έχει τίτλο ο πόνος..

Βαρύς ο πόνος της …ποιήτριας (!)
Δεν μπορώ να τον σηκώσω μόνη, θα υποφέρεις μαζί μου δύσμοιρε αναγνώστη.

Ω ναι! θα γράψω στοίχους…

Κοίταζα το ηλιοβασίλεμα
κι έβλεπα τη μορφή σου
Φύσαγε Νότιος άνεμος
κι άκουγα τη φωνή σου.
ένοιωθα τα χέρια σου
ν αγγίζουν το κορμί μου.
Σημάδια από τα χείλι σου
λήστευαν την ψυχή μου…

Μόλις ο ήλιος έδυσε κι έβγαλα τα γυαλιά μου..
Ω !συμφορά μου…
Δεν ήταν η μορφή σου που βλεπα
ήταν η λογίστρια μου!
και η φωνή που άκουγα δεν ήταν η δική σου
ήταν της τύχης μου η φωνή που μου λεγε
Αη γαμίσου..
Δεν ήταν τα χέρια σου
που το κορμί μου αγγίζαν
Οι νέοι φόροι ήτανε
την τσέπη μου στραγγίζαν
και τα σημάδια απ τα φιλιά
που για δικά σου είχα περάσει.
με φρίκη ανακάλυψα πως ήταν του… Θανάση
Μονάχα αυτός μ αγάπησε
Το πάθος του? θηρίου! μονάχα αυτός με σκέφτεται
Ο…Παπαθανασίου.

Τώρα το ξέρω στη ζωή δεν θα μια πλέον μόνη.
Έχω το Θάνο μου μαζί , που θα με κουτουπώνει
Θα μου το κάνει όπου βρεθώ, στον καναπέ στην κούνια
Κι αμα τα παίξει τούτος δω, θα στείλει τον… Αλμούνια.

υ.σ.

Σε ανάρτηση του artitz έγραψα σχόλιο αναφερόμενη στους ψευτοποιητάδες.
Δυο φίλοι, ο ένας για πλακίτσα και ο άλλος σοβαρότατα, με κατηγόρησαν ότι δεν έχω ρομαντική ψυχή. Ότι οι ποιητές είναι άνθρωποι πονεμένοι, από τη ζωή, από τον έρωτα.

τη Μαγδαληνή καλέ μου φίλε , να μην την προκαλείς.
Τέτοιους στοίχους μπορεί κι αυτή να γράψει .
και από πόνο του έρωτα ξέρει ,και ρομαντική ψυχή έχει .
Αλλά αγαπητέ μου, στη ζωή μας όλα είναι τραγικά αστεία.
Πρέπει να βγω μες την μαυροψυχιά και να γράφω για τάχα μου αγιάτρευτες πληγές , που στην ουσία είναι θέμα χρόνου να κλείσουν?
Δε λέω! έχω κι εγώ τις αδύνατες στιγμές μου, αλλά φροντίζω καλέ μου κύριε να τις καλύπτω, να τις διακωμωδώ. Δεν την μπορώ τη μιζέρια καλέ μου άνθρωπε. Δεν την μπορώ..

Ζήτησες ένα τραγούδι για τον πόνο, που να με αντιπροσωπεύει.

Άκου το…

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Γιατί? Γιατί έτσι μου αρέσει !

Είναι κάποιοι φίλοι που με ρωτούν γιατί το blog μου είναι τόσο λυτό.
Γιατί δεν το εκσυγχρονίζω, γιατί δεν το εμπλουτίζω με κάποιο gadget, με κάτι από τα τόσα χαρούμενα που κοσμούν τα περισσότερα blog.
Όχι δεν βαριέμαι να το κάνω! ούτε από άγνοια είναι…
Αν θέλω κάτι, να είσαστε σίγουροι, πως μαθαίνω τον τρόπο…
Αλλά η Μαγδαληνή δεν είναι blog με την ευρεία έννοια.
Το ημερολόγιο μιας <ξανθιάς> είναι…
Καλύπτει το ψώνιο μου να γράφω ιστορίες….
Βέβαια για να είμαι ειλικρινής, είναι και λίγο δόλιος, ο λόγος που γεννήθηκε η Μαγδαληνή, αλλά αυτό είναι αλλουνού παπα ευαγγέλιο..

Δεν ξέρω, αλλά μάλλον δεν θέλω να αλλάξω κάτι. Δεν αλλάζω εύκολα ότι επιλέγω.
Καταλήγω σ αυτό που μιλάει στην ψυχή μου.
Αυτό το μπλε με τα σύννεφα, αυτό το ανατολίτικο κτίσμα που κοσμεί τη σελίδα
νοιώθω να δένει τις δυο πατρίδες μου…
(Για όσους δε γνωρίζουν, κατάγομαι από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου)

Πάντως ευχαριστώ, που ασχολείστε και προτείνετε.
Δεν είμαι ακατάδεκτη!
Απλά στην Κυβερνουσαλήμ, κυβερνώ εγώ.
Τόσοι τρελοί σας κυβερνούν, ανεχτείτε έναν ακόμα!

Επί της ευκαιρίας, να ευχαριστήσω τους εξωμπλογκικούς φίλους…
τον Captain για τα καλά του λόγια.
Το Βαλτάζαρ που του αρέσουν οι αναρτήσεις μου για την κα Ντόρα.
(Είναι στην Πόλη η Λωξάντρα μου, και παρόλο που με σκάει, μου έχει λείψει…)
και φυσικά θα ευχαριστήσω και τον Μάρτη.
Ποιόν Μάρτη?
Αυτόν που δεν λείπει από τη Σαρακοστή, το Μιχάλη φυσικά…
(πήγε στην Κρήτη το τομάρι και τον αναμένω να φέρει τη ρακί!)
Γιατί τον λέω τομάρι?
Όποιος πάει στην Κρήτη, κι έχει το θράσος να μου το λέει .. είναι ΤΟΜΑΡΙ….
(και για κάποιον άλλον βαράν τα …μπουκαλάκια!!!!)

στέλνω την αγάπη μου, στην αγάπη μου…στην Κρήτη!

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Αν βρέξει φωτιά ….θα ξέρετε!

Μέρες είχε να εμφανιστεί…
Κυριακή σήμερα και πρωί, πρωί, χτύπησε το κουδούνι..
Με το που τελείωσε η λειτουργία, ήρθε να κατηχήσει εμένα.
Ποια ? η κα Ντόρα φυσικά! Ποια άλλη έχει το θράσος, Κυριακή πρωί να με ταράζει?
Αυτή και η μάνα!
Δεν τόλμησαν να με φωνάξουν άμεσα, τον έκαναν έμμεσα … Βαράγανε ντουλάπια, κατσαρολικά και τα λοιπά χρειαζούμενα να φτιάξουν καφέ.Το γκαζάκι μπρε! σώθηκε….
Όλα σώθηκαν σήμερα το πρωί, εκτός από το νευρικό μου σύστημα..
Όταν ακούς το γκαζάκι σώθηκε, ακολουθεί και το…. Μαγδαληνήηηηη…
Κλασική εικόνα, να λέω καλημέρα χαμογελώντας, και αη σιχτήρ από μέσα μου…
Που είναι τα γκαζάκια Μαγδαληνή? (η μάνα) Τόσα είχαμε!
Τα πήρα ρε μάνα, και τα πήγα στους Σέχτες, να τα βάλουν στις τράπεζες...
(Κάθε βδομάδα, αλλάζει θέση στα πράγματα στα ντουλάπια και δεν ξέρεις τι σου γίνεται! δεν θυμάται ούτε εκείνη που τα βάζει… )
Ποιοι είναι οι Σέχτες μπρε ? (η κα Ντόρα) καινούργια golden boys?
Μπραάααβο κα Ντόρα μου, το καμάρι των ξανθών γυναικών είσαι...
Αυτό ακριβώς είναι! χρυσά αγόρια …… (Θραύση κάνει ο οξυζενές!!!)
Αλλάζω το γκαζάκι και βάζω το μπρίκι. Παράλληλα ετοιμάζω και τη φραπεδιά.
Μπρε σαλόζα! αυτό το πράμα μην το πίνεις! Μπρε καφές αυτό δεν είναι! αυτό μαυροζούμι είναι μπρε... Άσε θα σε φτιάξω εγώ, απε τον δικό μου, να σε πω και το κουπάκι.
-Άσε κα Ντόρα μου... άσε να πιω φραπέ και μου λέτε το… τασάκι!
Είδε ότι δεν την παίρνει και το γύρισε στο ανέμων και υδάτων.
-Τι μασκαρεύτηκες μπρε Μαγδαληνή φέτος?
-Μαγδαληνή!
-Τι Μαγδαληνή?
-Το παίζω Μαγδαληνή, κα Ντόρα μου…
-Καλά και την υπόλοιπη χρονιά τι είσαι μπρε σαλόζα?
-Παναγία κα Ντόρα μου, Παναγία!
…………………………………….
Εντάξει Γαβριήλ! ….
εντάξει! Ας πέσει φωτιά να με κάψει…

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Τσικνοπέμπτη?

Γυρίζω κατάκοπη από το ταξίδι μου στο Κορωπί.
Σιγά το ταξίδι θα σκεφτείτε.. κι όμως..
Δυόμισι ώρες πήγαινε, δυόμισι γύρνα… σα να πήγα στη Λάρισα νοιώθω!
Με το που κάθομαι να φάω , το κινητό…
Αλτ! Φτύσε τη μπουκιά κι ετοιμάσου, θα περάσουμε να σε πάρουμε.
Να με πάτε πού?
Στα Βλάχικα για φαγητό!
Ο χριστός κι η μάνα του! καλέ πια βλάχικα τέτοια μέρα.?
Έχεις πάει στα βλάχικα τέτοια μέρα? Όχι?
Α γι αυτό! πρέπει να σαι πολύ βλάκας για να ξαναπάς…άσε τον ψόφο που κάνει…δεν πάω πουθενά…
Άρχισε το ψήσιμο …Και έλα και πάμε και η παρέα και μπλα, μπλα, μπλα…
Δεν ψήνομαι με τίποτα λέμε…
Θα μας στριμώξουν, θα περιμένουμε δύο ώρες τουλάχιστον για να φάμε, γύρω μας θα τρέχουν παιδάκια και η μαμά τους θα τους φωνάζει να φάνε μια μπουκιά κρέας, αυτά δεν θα θέλουν και θα ξεσπάσει μητρωικός πόλεμος…
Είναι της μοίρας μου γραφτό! όλοι οι Γιαννάκιδες που δεν θέλουν να φάνε
να κάθονται στο…. όχι απλά διπλανό, αλλά στο στριμωχτό τραπέζι !
Δεν το αντέχω ρε παιδιά… λυπηθείτε με…
Αμάν ρε Μαγδαληνή! γεροντοκόρη έχεις καταντήσει, το ένα σου βρωμάει το άλλο σου ξινίζει. Έθιμα είναι αυτά, γιατί να μην τα τηρούμε?
Έθιμο επίσης είναι, να δίνεις κι ένα κομμάτι πίτα στον φτωχό την Πρωτοχρονιά . Το δίνεις?
Αμάν πια ρε Μαγδαληνή…θα έρθεις δεν το συζητώ…το θέλει η παρέα…
Την παρέα μου μέσα….
Κοίτα να δεις, θα κάνουμε μια συμφωνία. Πηγαίνετε εσείς, κι αν τα πράγματα δεν είναι όπως τα λέω, παραγγείλτε μου κοτόπουλο, καλέστε με στο τηλέφωνο κι έρχομαι…
Η ώρα περνά, οι ώρες περνούν… εγώ αραχτή στον υπολογιστάκο μου, στη ζέστη μου, ακούω μουσικούλα, πίνω κρασάκι… χαλαρά…
Εκεί που άκουγα το άσμα in the desert you cant remember your name χτυπάει το κινητό… βλέπεις οι άλλοι δεν ήταν στην έρημο…
Μαγδαληνήηηηηη?????
Ωχ , ωχ, ωχ, ο τόνος αυτός ο μακρόσυρτος δε μου αρέσει καθόλου….
Τι έγινε ωρε σύντεκνε? όλα καλά? ξεπουπουλιάσανε την όρνιθα? να ετοιμαστώ?
Να ετοιμαστείς Μαγδαληνή μου, να ετοιμαστείς…
παρήγγειλε σουβλάκια , κοντοσούβλια από το ψητοπωλέιο κι ερχόμαστε…
Α ρε Μαγδαληνή….
Πως τον πως τον είπες τον άγιο?….
Μεγάλη η χάρη του…

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Τραβάτε με κι ας κλαίω…

Γαβριήλ!
-Τι είναι Μαγδαληνή?
-Θέλω να ανοίξω τα σχόλια στο blog.
-Μπα? Εσύ δεν τα είχες πάρει στο κρανίο? εσύ δεν τρωγόσουν με τα ρούχα σου δυο μέρες τώρα? εσύ δεν έλεγες θα τη διαγράψω, θα την κάνω θα την δείξω?
Εσύ δεν ήσουνα αυτή που ήθελε να βαφτεί μελαχρινή?
-Ναι αλλά ραντεβού δεν έκλεισα…
-Εκεί είναι το θέμα μας τώρα?
-Χίλια δίκια έχεις ρε Γαβριήλ, αλλά δεν μπορώ, σα νεκρή είναι….
-Ααααα! μα δεν μπορείς όλη την ώρα κάνε ξέκανε…
-Γιατί βρε Γαβριηλάκο μου?
-Ακου να σου πω ξανθιά, σε αρχάγγελο μιλάς…
-Ε! καλά τώρα κι εσύ! Δε σε είπα και μπουμπούκο! Αυτός τι να πει..Έλα τώρα καλέ μου.
-Μμμμ δεν ξέρω, θα το σκεφτώ..

(πέρασε κανα μισάωροκαι ελέησε! )

Να μου αφιερώσεις ένα τραγούδι..
-Τραγούδι? Τι τραγούδι ?
-Α δεν ξέρω! Σκέψου, κι αν μ αγγίξει, αν με αφορά, αν μου πει κάτι, θα σου εκπληρώσω 3 ευχές!
-Μπα ? πήραμε μετάθεση? Έγινες τζίνι?
-Α να χαθείς ξανθιά….
-3 ευχές είπες…μμμμ για να σκεφτώ….
-Ωχ!

(δεν πέρασαν 2 λεπτά)

Ναι ! το βρήκα, άκου!

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Χρωστάω κάτι …

Προβληματίστηκα πολύ με το που θα πρέπει να δώσω κι εγώ με τη σειρά μου
το βραβείο με τον οποίο με τίμησαν και ο Κηπουρός και ο artitz…
Το κείμενο που υπήρχε με έβαλε σε σκέψεις… (το παραθέτω από το blog o kipos tou theo)

Το βραβείο Proximidade περιγράφεται ως εξής:

«Αυτό το blog επενδύει και πιστεύει στην εγγύτητα – την εγγύτητα στο χώρο, το χρόνο και τις σχέσεις. Αυτά τα blog είναι εξαιρετικά γοητευτικά. Αυτοί οι bloggers προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι. Δεν ενδιαφέρονται για βραβεία και για την προσωπική τους άνοδο! Η ελπίδα μας είναι όταν κοπούν οι κορδέλες των βραβείων αυτών, να αναπαραχθούν ακόμη περισσότερες φιλίες. Παρακαλώ δώστε περισσότερη προσοχή σ’ αυτούς τους συγγραφείς! Αυτό το βραβείο για Blog, πρέπει να δοθεί σε οκτώ αγαπημένους σας bloggers, και οι οποίοι με τη σειρά τους, θα το προτείνουν πάλι με τη σειρά τους, σε οχτώ αγαπημένους bloggers ο καθ' ένας τους .»

άντε τώρα να το απονείμεις…
γιατί εδώ δε μιλάμε για φίλους που έφτιαξαν blog…
αν ήταν έτσι ο ξανθός μου εγκέφαλος θα ήξερε….
Κατόπιν ξανθιάς σκέψης, δεν θα είναι οχτώ, θα είναι λιγότερα, τόσα, όσα έχω να αποδώσω…
Δεν είμαι σνομπ , αλλά επιτρέψτε μου, δεν είμαι συνηθισμένη να χαϊδεύω αφτιά …

και θα ξεκινήσω από τον φίλο μου τον artitz για το blog του
αυτός ο κόσμος είναι δημιούργημα του ανθρώπου.
τον διαβάζετε και ξέρετε πως του αξίζει…
Ήταν ο πρώτος που σκέφτηκα.
Αντώνη, γερά αγόρι μου…

Στον αυτόχθονα και στο blog του είναι καιρός ο θυμός να αποκτήσει πνοή.
παρόλο που δεν επικοινωνώ, και συχνά διαφωνώ μαζί του, δίνει τη μάχη του κι αυτός.

Στον κηπουρό , και στο blog του o kipos του theo,
φιλικό, ανθισμένο, με προβληματισμούς και το απαραίτητο χιούμορ…
(Θοδωρή να ξέρεις πως θα σε επέλεγα έτσι κι αλλιώς)


θα το αποδώσω και στο φίλο μου τον homemade και το
η αλήθεια στα ψέματα κι ας μην λογίζεται συγγραφέας.
Του το αποδίδω για τη φράση απ το κείμενο
προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι…
φιλόξενο το blog, δεν έχει εκείνα τα στεγανά δεν μου άφησες μήνυμα δεν σου αφήνω….δέχεται όλο τον κόσμο και συνομιλεί με όποιον του το ζητήσει.
Θα σε βάλω σε μπελά Παναγιώτη… άντε να σε δω, που θα το αποδώσεις με τη σειρά σου…

Τα υπόλοιπα, όταν και αν….

Ευχαριστώ και πάλι τον Θοδωρή και τον Αντώνη που με τίμησαν γιατί….
Δεν θα το κρύψω….
Το χάρηκε η ξανθιά!!!


Υ.σ.
Μάντεψα σωστά! όντως κάποια ψυχή άρχισε το δούλεμα.
Δεν με αποκάλεσε βέβαια ψωνάρα όπως περίμενα, αλλά ΝΟΥΜΕΡΙΤΣΑ…
Έχε χάρη ρε, που ξέρω ότι με πειράζεις…

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Αν ζούσα τότε, θα κατοικούσα στα Μάταλα …

Ο άσωτος, κατά κόσμο κύριος Μύρων Σωμαράκης είχε πάρτι σήμερα!
έχει εκπομπή κάθε σ/κ 13μμ-15μμ στο sport fm Κρήτης.
www.sporfm.gr

Έπαιξε κάτι κομματάρες..
Με γύρισε πίσω, σε πάρτι …
σε ταράτσες, σε αυλές που μυρίζουν νυχτολούλουδα , σε παραλίες με φωτιές και πανσέληνο, να πίνεις βερμούτ και να χορεύεις μπλούζ, το κύμα να σου χαϊδεύει τα πόδια . αχχχχ!
Όταν ερωτεύεσαι με κομμάτια σαν το wish you where here, που εκτός από το ερωτικό είναι και επαναστατικό, πως να μη γίνεις Μαγδαληνή?

Πίσω με πήγες στην εποχή της αθωότητας …
Τότε που υπήρχαν αγνά αισθήματα και έρωτας..
Όχι αυτός ο έρωτας που βιώνουμε στην πορεία της ζωής μας, μεγαλώνοντας..
Αναφέρομαι σε κείνον το εφηβικό έρωτα που όλοι έχετε ζήσει και ξέρετε πως οι λέξεις είναι φτωχές για να τον περιγράψουν…

Να σαι καλά ρε Μύρων….

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Ε! ναι, θα τα ευλογήσω τα γένια μου!

Η Μαγδαληνή είναι πολύ χαρούμενη, συγκινημένη θα λέγα…
Σήμερα, με όχι πολύ καλή διάθεση , μπήκα να γράψω και βλέπω το μήνυμα του φίλου, του κηπουρού.
Μέσα στους τόσους φίλους του (κι έχει πολλούς )και παρόλο που δεν επικοινωνούμε συχνά,(κι αυτό έχει για μένα την αξία) απέδωσε στη Μαγδαληνή βραβείο για το blog της!


Σε ευχαριστώ, Θοδωρή
Μου έφτιαξες την ημέρα! Και το νόμπελ να έπαιρνα το ίδιο θα ένοιωθα..

Υπάρχει κάποιος που θα με πει ψωνάρα…δε με νοιάζει καθόλου…
Αυτό το blog δημιουργήθηκε κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες…
Είναι κομμάτι μου…

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Δύσκολη χρονιά θα έρθει…το ξέρω, το ξέρετε…

Τα Χριστούγεννα τα θεωρώ fake εορτή, την Πρωτοχρονιά όμως
θεωρώ τις γνήσιες ευχές απαραίτητες, ένα ευχαριστώ στους φίλους που μας ανέχτηκαν, που μας στήριξαν, που μας κάνουν και χαμογελούμε…

με αλφαβητική σειρά ….

Σε σένα asote που είσαι απ τους ανθρώπους κι απ τα μέρη που αγαπώ,
θα ευχηθώ να παραμείνεις αυθεντικός, ζεστός , ανθρώπινος, χιουμορίστας.
Να παραμείνεις με τη θετική ενέργεια που σε διακρίνει.
Να παραμείνεις και με την παρενέργεια, της θετικής ενέργειας, που σε διακρίνει!
Την τρέλα!
Ελάχιστα σε γνωρίζω, μα νομίζω πως σε μια προηγούμενη ζωή πίναμε αντάμα ρακές!
Σ ευχαριστώ γιατί με κάνεις και γελάω…
κι όχι μόνο… αλλά πάνω απ όλα, γι αυτό σ ευχαριστώ!

- Βαλτάζαρ (ναι, ναι ,εσένα λέω!)
συνειδητοποιώ ότι με αντέχεις 14 συναπτά έτη…
Ήρωας !!!
Οι εδώ δεν τον γνωρίζετε! Δεν είναι bloger.
Είναι ο μοναδικός πελάτης μου, (αν και στη συγκεκριμένη περίπτωση ο όρος πελάτης, δεν αποδίδει την ουσία..)
Ο μοναδικός φίλος λοιπόν, που γνωρίζει τη Μαγδαληνή…..
εύχομαι να παραμείνεις ήρεμη δύναμη, να σκαρφαλώνεις για πολλά ακόμα χρόνια στις ταράτσες, να δουλεύεις 18 ώρες την ημέρα, γιατί το γουστάρεις καταβάθος ,
μαζοχα !!!
σ ευχαριστώ που τόοοσα χρόνια είσαι εδώ, ότι κι αν χρειαστεί….

(Εμβόλιμος στην αλφαβητική σειρά λόγω συσχετισμού)

έκανα το διαχωρισμό, μεταξύ πελάτη φίλου γιατί έχω κι έναν άλλο φίλο…
από τους φίλους που σε φέρνει η ζωή πάνω τους και ανακαλύπτεις πως όταν ζητάς έντονα από το <Θεό> κάτι , στο φέρνει….
Ο Μιχαήλ!
γνωρίζει για τη Μαγδαληνή, αλλά απαξιεί ..
Δεν ξέρω, ρε τομάρι! αν μπαίνεις στα μουλωχτά και διαβάζεις…
αλλά όπως και να χει…
Εύχομαι να παραμείνεις ατάραχος! (ειδικά ,όταν αντί για εξάρες παίζω 6664…)
Ο Μιχάλης! Άαααλλος ήρωας….
Σ ευχαριστώ για όλα ρε φίλε!!!!


homemade θα ευχηθώ να παραμείνεις αληθινός…
να παραμείνεις ο άνθρωπος που μπορεί να μπει στη θέση του άλλου και να νοιώσει, να νοιαστεί…
θα ευχηθώ να καταλάβεις γρήγορα πως το καλλίτερο ξόρκι είναι το χαμόγελο.
Σε συνδυασμό με το ξξξξξξξξ κάνουν θραύση!…
(εδώ που τα λέμε, χρειάζεται κι ο σκούφος με τα κουδούνια…)
Για πολλά θα πρέπει να σε ευχαριστήσω και σένα αλλά…
Σ ευχαριστώ για την επικοινωνία σου με τις χάριτες, αφού είσαι και ο μοναδικός φίλος και των τριών.


Τελευταίος (αλλά μόνο αλφαβητικά )
ο Rage!
Ο πρώτος κρίκος επικοινωνίας της Μαγδαληνής με την υπόλοιπη κυβερνουσαλήμ.
Θα ευχηθώ να παραμείνεις active member , να κυνηγήσεις την ελπίδα και το δικαίωμα σου για μια καλή ζωή!
Θα ευχηθώ αυτό που κυνηγάς να είναι αυτό που αναζητάς κι όχι το καμουφλαρισμένο πρόσωπο κάποιου Ιούδα.
Θα το ευχηθώ, όχι μόνο για να μην χαραμίζεις την ώρα σου εσύ, αλλά γιατί πραγματικά ο τόπος χρειάζεται την κραυγή σας…
Σ ευχαριστώ που είσαι εδώ, που με εμψυχώνεις για το βιβλίο, που πολεμάς…


Ευχές και στο Γιάννη τον kapten του φουσκωτού,
και στον άλλον captain το φίλο της Φοίβης,
στον αντι Μάνο,
στον αναμάρτητο που μου τα χώνει στο email και δε λέει να φτιάξει ένα blog ,
στην Εύη Κ

ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ!

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Μην εξοργίζεσαι..

(αφορμή η ανάρτηση του rage και τα σχόλια μιας… γενιάς)

Μιλάς για μια γενιά που έμαθε να ζει με το μισθουλάκι της, καθισμένη μπροστά στην τηλεόραση. Άρτος και θέαμα!
Το πατρίς, θρησκεία, οικογένεια, τους το επέβαλλαν και δεν το πήραν χαμπάρι.
Είναι πατριώτες και τους ενοχλεί το κάψιμο της σημαίας, τους ενοχλεί η αμαύρωση της χώρας στο εξωτερικό. Αλλά κάνουν λάθος! Δεν αμαυρώνεται η χώρα!
Η κυβέρνηση δείχνει αδύναμη να ανταποκριθεί στα δρώμενα….
Η χώρα, ο λαός, δηλώνει την παρουσία του… μέσα στα ατέλειωτα μπε ,ακούστηκε κι ένα ουρλιαχτό λύκου!

Θα σου πούνε ο τουρισμός…
Να σας πω κάτι ρε αδέλφια, όταν καίγεται το σπίτι σας, όταν έχετε παιδιά που αύριο δεν θα μπορούν να ζήσουν μια ευπρεπή ζωή, κοιτάτε τον τουρισμό και το χρήμα?
Ας μην έλθουν φέτος ξένοι τουρίστες! Να κατεβάσετε και λίγο τις τιμές και να σέβεστε και τον Έλληνα τουρίστα. Όπως κάποτε…
Να μάθουμε να ζούμε με λιγότερη ύλη. Λιγότερο χρήμα.
Δεν χρειάζονται πολλά για να ναι μια ψυχή γεμάτη…
Αγάπη, έρωτας, επικοινωνία.
Και στα παιδιά σας, δε χρειάζεται να τα γεμίζεται δώρα, αγάπη θέλουν, την προσοχή σας, το δικό σας τετ α τετ παιχνίδι..

Βλέπεις τι δύσκολα πράγματα τους ζητάς?
Να ασχοληθώ να παίξω με το μικρό? Εγώ δεν προλαβαίνω να φάω…
Πάρτου εκεί ένα game boy, να παίζει, να ηρεμώ κι εγώ καμιά ώρα…
Τι ?επανάσταση? Εγώ έχω τρία στόματα να θρέψω, ποια επανάσταση?
Τι να του πεις κι αυτουνού καλέ μου? πνίγεται στα χρέη…δεν έχει χρόνο, τον έχουν παγιδεύσει από παντού η πατρίς, η θρησκεία, η οικογένεια…

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Χαίρομαι που διαφωνείτε…που θα το κουβεντιάσουμε ...

( homemade, rage against the capitalism, )

Σαν Παναθηναϊκός, φίλαθλος, θέλω να κερδίσουμε….
Να βάλει 2 γκολ ο παιχταράς μου θέλω,
να πανηγυρίσω κι αυτή την Κυριακή θέλω!

Όμως το θηλυκό μυαλό της Μαγδαληνής
(το Magdalenia με βάζει σε σκέψεις….χμ! )
σκέφτηκε λίγο πιο πρακτικά. Bussines my friends!
Στη Β Εθνική ο ΟΦΗ δεν μας είναι …χρήσιμος…

Με τους Κρητικούς γιατί τα έχετε?
Επειδή δεν θέλουν να διοικούνται από Αθηναίους Μεγαλοεπιχειρηματίες?
Έχουν κι αυτοί τα δίκια τους…
Δεν θέλουν ρε παιδάκι μου, δεν θέλουν να πρέπει να σκύβουν το κεφάλι…
Έχω φίλους στο Ηράκλειο και ακούω και τη δική τους άποψη, τους καταλαβαίνω..
Αισθάνονται αιχμάλωτοι, ραγιάδες….
Δεν τους αρέσει αυτός ο ΟΦΗ, δεν θέλουν να είναι υποκατάστημα!
Οι περισσότεροι θέλουν να πέσει μπας και γίνει κανένα θαύμα και απελευθερωθούν…
Οι Κρητικοί συνήθως δεν αγαπούν τους ξένους!
Φιλόξενοι είναι, Ναι! να πας, να φας, να πιεις….
Κουμάντο στον τόπο τους όμως θέλουν να κάνουν αυτοί!

Τυχεροί εσείς οι δύο!
που έχετε ΜΙΑ αγάπη, μία ομάδα, μια θρησκεία…
Εγώ έχω δυο αγάπες…
κι αυτή την Κυριακή, ένα πράγμα δεν θα με στεναχωρήσει…
Να κερδίσει ο καλλίτερος!!!!

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Να τος πάλι….

στον φίλο μου το …Μάνο, αναφέρομαι !
Σε σας κύριε μου που δηλώνετε Μάνος μου…

ο Μάνος της Μαγδαληνής είναι ΕΝΑΣ!

Εσείς μπορεί να επιθυμείτε να γίνεται χαλίφης στη θέση του χαλίφη, και θα μπορούσατε αφού είσαστε γαλίφης…
αλλά Μάνος στη θέση ΤΟΥ Μάνου, μην το επιχειρήσετε, είναι ιεροσυλία!
Είσθε φίλε μου εσείς τέκνο του Θεού?
Σταυρωθήκατε εσείς?
Μπορείτε έστω, να κάνετε ένα θαύμα???
……………………………………………….

Φίλος μου να γίνετε, να μου στέλνετε τα πετυχημένα σας να χαμογελάμε.
Αλλά όχι και Ο Μάνος …
Θα σας κάψει ο πατέρας του, καλέ μου….
Μετανοείτε….

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Τ ομολογώ, είμαι Χριστιανή!

Όχι ! όχι! καλέ μου φίλε, παρεμβάσεις τέτοιου είδους δεν δέχομαι.
Το τι πιστεύω εγώ, είναι για μένα.
Δεν προσπάθησα να πείσω κανέναν για τίποτα.
Ιστορίες γράφω, αφήνοντας ,ναι, υπονοούμενα για κάτι που πρεσβεύω εγώ…
Αν και δεν έχω κανένα λόγο, σου δηλώνω πως είμαι Χριστιανή,
ΟΧΙ όμως η Χριστιανή που θα πάει για την Ανάσταση στην εκκλησία με το συνολάκι για τη δει η γειτονιά, όχι από αυτές που στολίζουν το σπίτι τους και η καρδιά τους, η ψυχή τους, είναι μαύρη…
Δεν είμαι η Χριστιανή των εκκλησιαστικών, κοινωνικών τύπων…
Ναι ! τα Χριστούγεννα τα θεωρώ μια ακόμα εμπορική γιορτή…
σαρκάζω το ψέμα την υποκρισία…
Ναι! μου αρέσουν τα φωτάκια και τα στολίδια και οι γιορτές και οι φανφάρες…
να μη λέμε όμως ότι εορτάζομαι τη γέννηση του Ιησού…
Γιατί σας ενοχλεί η αλήθεια?
Πείτε μου τι κάνετε εσείς και η οικογένεια σας την 25 Δεκεμβρίου?
Πάτε μήπως σε ιδρύματα να δώσετε χαρά στους μοναχικούς ?
Ένα κάλεσμα στον εργένη γείτονα?
Συμφιλιώνεστε με τους <εχθρούς> σας ?
Η κεντρική ιδέα του Χριστιανισμού είναι η αγάπη!
Οι περισσότεροι τα Χριστούγεννα δεν αγαπούν, τρώνε και πίνουν, διασκεδάζουν άλλοι στις πολυθρόνες βλέποντας τις τηλεταβέρνες…
κι άλλοι μέσα σε κλειστοφοβικά κλουβιά, που τα λένε πίστες και μπαρ,
με μουσική που σου τρυπάει τον εγκέφαλο και τον καπνό να σε κάνει να κλαις ..

επιτρέψτε μου να μην θεωρώ, αυτά, τα Χριστούγεννα ως τη μεγαλύτερη εορτή της Χριστιανοσύνης και να τα σαρκάζω όσο και όταν επιθυμώ.

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Λόρδος Βύρων…

Άγγλος ποιητής, από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ρομαντισμού και φιλέλληνας. Ήταν χαρακτήρας ανήσυχος, παρορμητικός και τυχοδιωκτικός.
έζησε μια ζωή γεμάτη πάθη και εντάσεις, φύση ανήσυχη, πνευματική, ερωτική, ελεύθερη.

Ο ψύλλος που έψαχνες!

(Αυτή είναι η απάντηση του…Μάνου)

Μ έπεισες αγαπημένε….
Τα πάντα εν σοφία εποίησες!

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Μου αρέσει όταν έχετε κέφια!

Εμφανίστηκε ένας κύριος και μου γράφει…

Εδώ Μάνος!
Μαγδαληνή μη με περιμένεις… έμπλεξα εδώ πάνω και θα μείνω..
Φτιάξτα με τον Λόρδο… Βύρωνα!
Χαχαχαχαχαχα!!!!!!!

Εξήγησε μου, καλέ μου, που σου ήρθε ο Λόρδος Βύρωνας
και αν με πείσεις,
Θα το φροντίσω αγαπημένε, θα το φροντίσω!

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

μπαγάσα….

Καλά…
…
σας ξέρω τι είσαστε τα αγοράκια, αλλά η ατάκα είναι πολύ έξυπνη και θα την μεταφέρω…
αν και διάβασα (μου γράφει) γιατί επέλεξες το Μαγδαληνή, εγώ θα σου απαντήσω σαν άνδρας ….
Μαγδαληνή! Αυτή που δεν της αντιστάθηκε ούτε ο Χριστός…

γέλασα πολύ, να σαι καλά!

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Σ' ευχαριστώ.

Θέλω να ευχαριστήσω τον αμαρτωλό ,
που μπαίνει συχνά και με διαβάζει και βοηθάει όπως μπορεί…
εσένα λέω, που με λες τυχερούλα και πριγκηπέσα ….
σ ευχαριστώ.....

Και τον άλλο , το φίλο της Φοίβης, ξέρει αυτός,
που με παρακινεί να κάνω την κίνηση για το βιβλίο…
συνταξιδεύουμε καιρό τώρα….να σαι καλά καπετάνιε ….

Κι έναν άλλο φίλο, πρέπει να ευχαριστήσω,
που θα πρέπει να τον παλάβωσα, αλλά δεν μου αρνήθηκε το χέρι του.
(όχι , όχι, δεν τον ζήτησα σε γάμο! )
Σε σένα απευθύνομαι , εκεί κάτω,
κοντά στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, την Αίγυπτο….

Α! δε θέλω μούτρα,
με κάποιους ανθρώπους έρχεσαι κοντά….

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Σε χαλάει ο Λιακό?

Την έχω την μανία μου με τον Δημοσθένη!
Γιατί να το κρύψω άλλωστε….

Άρχισα να τον παρακολουθώ, όταν έσπασα το πόδι μου (φονικό δίτροχο) και
μ έφαγε ο καναπές για 9 ολόκληρους μήνες.
Οι γιατροί μου το έλεγαν καθαρά οι άνθρωποι…
Αλλά εγώ είμαι ξανθιά!
όταν μου έλεγαν φακελάκι, δεν καταλάβαινα, τους πήγαινα αυτά τα μικρά τα άσπρα, που βάζουν καρτούλες μέσα.
Αυτοί με κοίταζαν και μου λεγαν να πάω τον επόμενο μήνα…(κόλλησε το πόδι μόνο του)!

9 μήνες λοιπόν στο σπίτι να εγκυμονώ κινδύνους!!!
Έχετε δει ποτέ μεσημεριανά?
Τις κυρίες και τους κυρίους που παρουσιάζονται και λένε ο καθείς τον πόνο του?
Που να τον αντέξω τέτοιο καημό….

Ζαπάριζα (ωραία Ελληνική λέξη αυτή!)
Ζαπάριζα λοιπόν η ξανθιά να δω κάτι άλλο, κάτι πιο στο μελαχρινό.
Ένα μεσημέρι πέφτω πάνω στο Λιακό. Έλεγε για τον Πούτιν και την άνοδο της Ρωσίας, για το ξανθό γένος.
Έλεγε για τους ψεκασμούς από αεροπλάνα με χημικές ουσίες, έλεγε για τα τσιπάκια.
Παραμύθια λέτε!
Μπορεί..
Καλλίτερο όμως το <παραμύθι> από τις περιπέτειες της εκάστοτε κοσμικιάς…
(Αυτή η Ποπάρα ρε παιδιά, τι πράμα είναι? το κρίμα στο λαιμό σου, Λάκη , που την έκανες σταρ!)
Έτσι άρχισα λοιπόν να τον παρακολουθώ, πότε το ένα, πότε το άλλο, πέρναγε η ώρα ευχάριστα. Αφήστε που <τάιζε> και το χιούμορ μου…
Το μόνο που με ενοχλούσε αφάνταστα ήταν εκείνο το … ΣΗΚΩΘΕΙΤΕ από καρέκλες, ντιβάνια, πολυθρόνες..

γύψο σε όλο το πόδι ρε Δημοσθένη… που να σηκωθώ!

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Α! Καλά....

Λέει η Μαγδαληνή:
-μην παρεξηγείς , μου αρέσεις για παρέα.
Λέει ο Αναμάρτητος:
δε τρέχει τίποτα!

Νομίζει η ξανθιά:
Α! ωραία, βρήκα συμπαίχτη.
Νομίζει ο μελαχρινός :
Α! ωραία θα <κολλήσουμε ένσημο>…

Το βιβλιάριο ενσήμων το έχω καταθέσει…


Κανά επιτραπέζιο παίζεις?
Είμαι καλή στο φευγα….

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »