Παιχταρά μου, τι γκολάρα, έβαλες πάλι? Τι να λέμε τώρα… Τι να μας πουν τα αλλοδαπά ? Φέρτε δέκα μαύρους και δέκα Αργεντινούς, φέρτε βραζιλιάνους, Άγγλους. Ισπανούς… Τέτοιο γκολ μόνο ο βλάχος το μπορεί…
Γεια σου ρε Καραγκούνη παιχταρά μου….
(τι ρε σκατόγαβρε? Τι μου λες για την Κυριακή… δε δίνω σημασία σε μικρές ομάδες εγώ, χάνω από αυτές για να με ξεκούραστος στας Ευρώπας!!!!!!)
Ρε παιδιά,… Ρε μήπως πρέπει να αλλάξουν τοποθεσία στις φυλακές? Ο κορυδαλλός είναι όνομα πουλιού… Μήπως τελικά δεν είναι τυχαίο που οι κατάδικοι κάνουν φτερά? Να τις μεταφέρουν… Τα άνω Πατήσια, παλαιότερα λεγόντουσαν Αλυσίδα (γεγονός!) Να τις μεταφέρουν εκεί και να επαναφέρουν το όνομα… Κάτι παίζει με τα ονόματα. Πάρε παράδειγμα. -Εξάρχεια= εξ αρχής, όλα από την αρχή.(Όλα από κει δεν ξεκινάνε?) -Κυψέλη= ξέρετε πόσους κάτοικους έχει η κυψέλη? Σα τις σφίγγες ζουν, ο ένας πάνω στον άλλο… -Γουδή= το γουδί το γνωρίζεται και το γουδοχέρι επίσης . στο Γουδή έχετε υπ όψη σας τι ξύλο πέφτει?
Ρε σεις ! ΝΑΙ ρε !…. Ανακάλυψα μόλις τώρα το κρησφύγετο των τρομοκρατών… Στο Γκάζι, ρε ! στο γκάζι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Μέρες είχε να εμφανιστεί… Κυριακή σήμερα και πρωί, πρωί, χτύπησε το κουδούνι.. Με το που τελείωσε η λειτουργία, ήρθε να κατηχήσει εμένα. Ποια ? η κα Ντόρα φυσικά! Ποια άλλη έχει το θράσος, Κυριακή πρωί να με ταράζει? Αυτή και η μάνα! Δεν τόλμησαν να με φωνάξουν άμεσα, τον έκαναν έμμεσα … Βαράγανε ντουλάπια, κατσαρολικά και τα λοιπά χρειαζούμενα να φτιάξουν καφέ.Το γκαζάκι μπρε! σώθηκε…. Όλα σώθηκαν σήμερα το πρωί, εκτός από το νευρικό μου σύστημα.. Όταν ακούς το γκαζάκι σώθηκε, ακολουθεί και το…. Μαγδαληνήηηηη… Κλασική εικόνα, να λέω καλημέρα χαμογελώντας, και αη σιχτήρ από μέσα μου… Που είναι τα γκαζάκια Μαγδαληνή? (η μάνα) Τόσα είχαμε! Τα πήρα ρε μάνα, και τα πήγα στους Σέχτες, να τα βάλουν στις τράπεζες... (Κάθε βδομάδα, αλλάζει θέση στα πράγματα στα ντουλάπια και δεν ξέρεις τι σου γίνεται! δεν θυμάται ούτε εκείνη που τα βάζει… ) Ποιοι είναι οι Σέχτες μπρε ? (η κα Ντόρα) καινούργια golden boys? Μπραάααβο κα Ντόρα μου, το καμάρι των ξανθών γυναικών είσαι... Αυτό ακριβώς είναι! χρυσά αγόρια …… (Θραύση κάνει ο οξυζενές!!!) Αλλάζω το γκαζάκι και βάζω το μπρίκι. Παράλληλα ετοιμάζω και τη φραπεδιά. Μπρε σαλόζα! αυτό το πράμα μην το πίνεις! Μπρε καφές αυτό δεν είναι! αυτό μαυροζούμι είναι μπρε... Άσε θα σε φτιάξω εγώ, απε τον δικό μου, να σε πω και το κουπάκι. -Άσε κα Ντόρα μου... άσε να πιω φραπέ και μου λέτε το… τασάκι! Είδε ότι δεν την παίρνει και το γύρισε στο ανέμων και υδάτων. -Τι μασκαρεύτηκες μπρε Μαγδαληνή φέτος? -Μαγδαληνή! -Τι Μαγδαληνή? -Το παίζω Μαγδαληνή, κα Ντόρα μου… -Καλά και την υπόλοιπη χρονιά τι είσαι μπρε σαλόζα? -Παναγία κα Ντόρα μου, Παναγία! ……………………………………. Εντάξει Γαβριήλ! …. εντάξει! Ας πέσει φωτιά να με κάψει…
Γυρίζω κατάκοπη από το ταξίδι μου στο Κορωπί. Σιγά το ταξίδι θα σκεφτείτε.. κι όμως.. Δυόμισι ώρες πήγαινε, δυόμισι γύρνα… σα να πήγα στη Λάρισα νοιώθω! Με το που κάθομαι να φάω , το κινητό… Αλτ! Φτύσε τη μπουκιά κι ετοιμάσου, θα περάσουμε να σε πάρουμε. Να με πάτε πού? Στα Βλάχικα για φαγητό! Ο χριστός κι η μάνα του! καλέ πια βλάχικα τέτοια μέρα.? Έχεις πάει στα βλάχικα τέτοια μέρα? Όχι? Α γι αυτό! πρέπει να σαι πολύ βλάκας για να ξαναπάς…άσε τον ψόφο που κάνει…δεν πάω πουθενά… Άρχισε το ψήσιμο …Και έλα και πάμε και η παρέα και μπλα, μπλα, μπλα… Δεν ψήνομαι με τίποτα λέμε… Θα μας στριμώξουν, θα περιμένουμε δύο ώρες τουλάχιστον για να φάμε, γύρω μας θα τρέχουν παιδάκια και η μαμά τους θα τους φωνάζει να φάνε μια μπουκιά κρέας, αυτά δεν θα θέλουν και θα ξεσπάσει μητρωικός πόλεμος… Είναι της μοίρας μου γραφτό! όλοι οι Γιαννάκιδες που δεν θέλουν να φάνε να κάθονται στο…. όχι απλά διπλανό, αλλά στο στριμωχτό τραπέζι ! Δεν το αντέχω ρε παιδιά… λυπηθείτε με… Αμάν ρε Μαγδαληνή! γεροντοκόρη έχεις καταντήσει, το ένα σου βρωμάει το άλλο σου ξινίζει. Έθιμα είναι αυτά, γιατί να μην τα τηρούμε? Έθιμο επίσης είναι, να δίνεις κι ένα κομμάτι πίτα στον φτωχό την Πρωτοχρονιά . Το δίνεις? Αμάν πια ρε Μαγδαληνή…θα έρθεις δεν το συζητώ…το θέλει η παρέα… Την παρέα μου μέσα…. Κοίτα να δεις, θα κάνουμε μια συμφωνία. Πηγαίνετε εσείς, κι αν τα πράγματα δεν είναι όπως τα λέω, παραγγείλτε μου κοτόπουλο, καλέστε με στο τηλέφωνο κι έρχομαι… Η ώρα περνά, οι ώρες περνούν… εγώ αραχτή στον υπολογιστάκο μου, στη ζέστη μου, ακούω μουσικούλα, πίνω κρασάκι… χαλαρά… Εκεί που άκουγα το άσμα in the desert you cant remember your name χτυπάει το κινητό… βλέπεις οι άλλοι δεν ήταν στην έρημο… Μαγδαληνήηηηηη????? Ωχ , ωχ, ωχ, ο τόνος αυτός ο μακρόσυρτος δε μου αρέσει καθόλου…. Τι έγινε ωρε σύντεκνε? όλα καλά? ξεπουπουλιάσανε την όρνιθα? να ετοιμαστώ? Να ετοιμαστείς Μαγδαληνή μου, να ετοιμαστείς… παρήγγειλε σουβλάκια , κοντοσούβλια από το ψητοπωλέιο κι ερχόμαστε… Α ρε Μαγδαληνή…. Πως τον πως τον είπες τον άγιο?…. Μεγάλη η χάρη του…
Η χάρη του, ο Αγ. Μπακουρίνος μου ζήτησε να είμαι σεμνή σήμερα και να μην γράψω. Μου είπε να αναρτήσω μόνο τη φωτογραφία του και το τραγούδι αυτό. Τα βάζεις με τους αγίους?
Την Παρασκευή 13/02/09 η Κυβερνουσαλήμ θα εορτάσει τον Αγ. Μπακουρίνο. Παραμελημένος άγιος και δεν τον έχουμε εκμεταλλευτεί καθόλου καλέ μου τεχνοκράτη μαρκετίστα. Ξέρεις πόσους οπαδούς έχει ο Αγ. Μπακουρίνος? Κυβέρνηση βγάζουν! Ξέρεις τι χρήμα θα κυκλοφορούσε στην αγορά αν του καθιέρωνες κι αυτουνού μια εορτή? Θα ξεχύνονταν ο κόσμος στις αγορές, να πάρουν για τους εαυτούς τους δώρα, ποτά, φαγητά. Ξέρεις τι μπακουροπάρτι θα μπορούσε να γίνει? Κι η τηλεόραση θα θησαύριζε! θα έκανε ειδικά αφιερώματα, best of σκηνές χωρισμών, και αν τους βάζαμε να ψηφίζανε την καλλίτερη σκηνή για έναν αποχυμωτή, θα θησαύριζε και το 090.
Αχ δε σκέφτεστε, δε σκέφτεστε! Που είναι το μυαλό σας ? Τριήμερο εορτασμών! Στις 13ης του Αγ. Μπακουρίνου στις 14ης του Αγ. Βαλεντίνου και στις 15 εορτάζει η εκκλησία τον Άσωτο. Μα είναι τώρα πράμα αυτό? να έχει εορτή ένας άσωτος και να μην έχει ένας μπάκουρος. Ε ! δεν το θέλει ο θεός αυτό.
Α! τεχνοκράτη μου, επειδή μελαχρινό σε βλέπω… Μη μου γιορτάσεις τα μπακούρια μαζί με τα καψούρια. Άλλη συνομοταξία τα καψούρια. Ο Μπακούρης είναι μονάδα, ο καψούρης μισό. Προτείνω να καθιερώσουμε την καψουροday την πρώτη ημέρα της Άνοιξης. Εκεί να δεις χρήμα. Πάνω στο ντουζένι του, την πίκρα του, ο Έλλην, θα αφήσει το αλκοόλ να ρέει στη φλέβα, θα ραίνει την εκάστοτε αοιδό με μαραμένο ανθό και την τσέπη του ιδιοκτήτη με φρεσκότατα ευρό! Τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας θα καταρρεύσουν από τα sms mms ,στα blog και στο facebook θα γίνει τζερτζελές… Άντε ρε τεχνοκράτη μου, όλα εγώ θα στα λέω? άναψε κερί στον αγιούλη..
Άηντε τη κρίση μου μέσα, άηντε…
Υ.σ
Για να ξέρετε αν γιορτάζετε… Ο όρος μπακούρι στο κείμενο, αναφέρετε σε άτομα που είναι ανάμεσα σε πολύ κόσμο αλλά ζουν στον δικό τους.
Χτυπάει το σταθερό…. Πότε μου δεν σηκώνω το σταθερό… κι όμως! να που κάνω λάθη….
Μαγδαληνή? Εσύ είσαι τζιέρι μου? Ωχ , ωχ, ωχ…. ! η κα Ντόρα… Ναι, κα Ντόρα μου, καλημέρα. Είμαι από κάτω βρε γιαβρί μου, άνοιξε με μπρε, σε έφερα κανταΐφι… (Ναι καλά…) Ανοίγω και εμφανίζεται η ανεμότρατα… Η κα Ντόρα είναι περίπου 80-90 κιλά, ξανθιά, με ένα κιλό χρυσό στο κάθε χέρι.Όταν περπατάει ακούς ένα χαρακτηριστικό κλιγκ κλινγκ… το ότι είναι σκέτος σίφουνας το έχω αναφέρει… -Φτιάξε μπρε ένα καφεδάκι να πιούμε μέχρι να έρθει η μάνα… -Να το φτιάξω το καφεδάκι καλή μου, αλλά εγώ πίνω τη φραπεδιά με τις 42 ζάχαρες να είμαστε εξηγημένες… Έλα μπρε Μαγδαληνή… έλα μπρε, για πες μου, βγήκε τίποτα από το φλιτζάνι που σε είπα την περασμένη φορά? Κάτι βγήκε κα Ντόρα μου. -Αλήθεια μπρε? Για πες μου… -Το στεφάνι κα Ντόρα μου, αυτό βγήκε…. -Αχ μπρε Μαγδαληνή μου, πολύ ευτυχισμένη με κάνεις μπρε κόρη μου! -Γιατί? -Ε! τι γιατί μπρε σαλόζα? Που θα παντρευτείς…. -Εγώ δεν είπα πως θα παντρευτώ! -Μα λες που βγήκε το στεφάνι! -Ναι, το στεφάνι βγήκε! Δεν είπα για γάμο, στεφάνια στέλνουμε και στις κηδείες! -Φτου, φτου, μπρε τι λόγια είναι αυτά? Πέθανε κανείς? -Όχι ακριβώς. -Πάλι τα τρελά σου άρχισες μπρε? Μίλα καλά να σε καταλάβω. Θα σου πω κα Ντόρα μου, θα σου πω, κι ότι κατάλαβες, κατάλαβες.. Λίγες ημέρες μετά την πρόβλεψη σου, καθόμουν αμέριμνη και λιαζόμουνα στο τρίτο συννεφάκι αριστερά. Είχα τα μάτια κλειστά κι ονειρευόμουν, εκεί που ο νότιος άνεμος μου χάιδευε το πρόσωπο, νοιώθω ξαφνικά να πέφτω.. Έπεφτα, έπεφτα σταματημό δεν είχα. Ε!!!! Γαβριήλ, άρχισα να φωνάζω, Γαβριήλ που είσαι???? Εκεί που δεν άκουγα και δεν έβλεπα τίποτα, ξαφνικά βλέπω γύρω μου παραξενεμένες φάτσες να με κοιτούν και να μιλάνε μεταξύ τους. Καλησπέρα ! τους λέω. Ένας από αυτούς έρχεται δίπλα μου. -Τι καλησπέρα μας λες? Ξεδιάντροπη ! -Εγώ? Εγώ είμαι η ξεδιάντροπη? Και γιατί παρακαλώ? -Γιατί είσαι στην κόλαση και φωνάζεις το Γαβριήλ.. -Που είμαι λέει? Τι δουλειά έχω εγώ εδώ? Εγώ είμαι η αρραβωνιαστικιά του Μάνου..Δεν ανήκω εδώ! -Ποια ? η Μαγδαληνή είσαι ? -Αυτοπροσώπως! -Ρε δεν αφήνεις τα τρελά? Η Μαγδαληνή έχει φωτοστέφανο! Εσύ δεν έχεις.. Μπα ! τι μας λες? Και φυσικά έχω… Έχω, δεν έχεις, γινότανε χαμός… ξαφνικά ακούγεται μια μπάσα, πολύ μπάσα φωνή…Μαγδαληνηηηή. Ο συνομιλητής μου πάγωσε, οι υπόλοιποι υποκλίθηκαν. Το αφεντικό της κόλασης με τίμησε με την παρουσία του…
-Τι κάνεις εδώ Μαγδαληνή? Θα προκαλέσεις διπλωματικό επεισόδιο! Θα νομίζει ο ακατονόμαστος ότι σε απήγαγα, και θα γίνει του παραδείσου… -Δεν έχω ιδέα τι κάνω εδώ…ξαφνικά άρχισα να πέφτω! -Το φωτοστέφανό σου που είναι? -Άντε πάλι… τι εννοείς που είναι ? δεν το βλέπεις? -Όχι! Δεν το έχεις…παράξενο! Άσε! θα στείλω meil επάνω να δω τι συμβαίνει…
εν τω μεταξύ στον παράδεισο….
Ρε συ Μιχαήλ, είδες πουθενά τη Μαγδαληνή? … Όχι Γαβριήλ δεν την είδα, άλλωστε δεν είναι δική μου ευθύνη η ξανθιά.
Ωπ! Meil από τον από κάτω! Τι ? η Μαγδαληνή στην κόλαση? -Κε Μάνοοοοοοοοο -Τι τρέχει Γαβριήλ? -Η Μαγδαληνή κε Μάνο… -Τι έπαθε η Μαγδαληνή Γαβριήλ? -Είναι στην κόλαση και δεν έχει φωτοστέφανο…. -Τι λες μωρέ? Δεν μπορεί…Εκτός κι αν…. Πάω! Πάω… γιατί αν συμβαίνει αυτό που φαντάζομαι…. -Τι τρέχει αφεντικό ? τι έγινε ? που πας - έχω να πω δυο φωνήεντα σε αυτόν που της πήρε το φωτοστέφανο. Θα τα πούμε αργότερα Γαβριήλ…αργότερα….. ……………………………………………………………………………………..
-Κατάλαβες κα Ντόρα μου? -Κατάλαβα μπρε Μαγδαληνή! -Τι κατάλαβες κα Ντόρα μου? -Άκου μπρε! κι εγώ ξανθιά είμαι! Οι μελαχρινοί δεν σε καταλαβαίνουν….
Ξεκινάει η ξανθιά 8 το πρωί να πάει στο λογιστή. Τα φέρες Μαγδαληνή τα χαρτιά.? -Τα έφερα! -Όλα? -Όσα μου είπες. -Ωραία! Τα ένσημα τα έφερες? -Δεν μου το πες! -Αυτό εννοείτε! -Από πού εννοείτε κυρ λογιστάκο μου δεν έχω φτιάξει άλλη εταιρεία, η πρώτη μου είναι… -Πάρε μια φωτοτυπία του τι χρειάζεται και έλα αύριο με την κηδεμόνα σου!!!! -Καλά ρε άνθρωπε γιατί δεν μου το έδινες την περασμένη φορά? Άκρα του τάφου σιωπή… Ηθικό δίδαγμα ? Αλλάζεις λογιστή…
Φεύγω από το γραφείο του και λέω Μαγδαληνή μου, χαλαρά κοπέλα μου, χαμογέλα. Μπαίνω στο αυτοκίνητο να πάω σε καναν πελάτη τουλάχιστον.. αλλά με το που ξεκινάω, χτυπάει το τηλέφωνο… το περίμενα αυτό το τηλέφωνο… αλλά όχι 9 το πρωί… (πελάτισσα και φίλη…) -μωρή παλάβωσες ? (μου λέει) -Καλημέρα Μυρτώ μου, κι εμένα μου έλειψες,! απαντώ… Προσπαθώντας να συνεννοηθώ και να την πείσω για την αύξηση, χάνω το στενό καιβγαίνω μπροστά σε μπλόκο της τροχαίας! Ωραία! Μάλιστα… Κλήση γιατί μιλούσα ,χωρίς το ρημάδι το μπλουτουθ… Χαμογέλα λέω και πάλι Μαγδαληνή, δεν τρέχει και τίποτα… παίρνω την κλήση και περιμένω…Τι περιμένετε δεσποσύνη? με ρωτάει το όργανον. Το δίπλωμα! του λέω. Δεν έχει δίπλωμα! η κλήση είναι κουστούμι, λεφτά - δίπλωμα… Μα τι μου λέτε τώρα? 30 ημέρες χωρίς δίπλωμα? Με στέλνετε κύριε μου… (έχω αρχίσει και χάνω το χιούμορ μου…) Με κοιτάζει ο όργανος και μου λέει: πήγαινε στο διοικητή της τροχαίας αφού πληρώσεις την κλήση, και δες μπας και σου κάνει τη χάρη και στο δώσει… Να πάω..κυρ μπάτσε μου, να πάω, γαμώ το φελέκι μου. (Να κόβεις κλήσεις πρώτος είσαι, να πιάσεις κανα κλέφτη καναν απαγωγέα όμως?) Θέτε λεφτά ! οκ το καταλαβαίνω.. βγήκατε και γράφετε, οκ.! Το δίπλωμα όμως γιατί μου το παίρνεις ? έτσι τσαμπουκά? σου εξηγώ πως είμαι επαγγελματίας, πως δουλεύω με το αυτοκίνητο και μου κόβεις το ψωμάκι μου… Τα τέλη κυκλοφορίας για τον ένα μήνα που μου παρακρατάς στην ουσία το αμάξι, θα μου τα δώσεις πίσω???? Και γω τι θα κάνω? Με αναγκάζεις να παρανομήσω.. Ωραία λογική! Νταβατζήδες….
Πληρώνω και πάω στην Τροχαία, μια ουρά στον Διοικητή…λες και μοίραζαν λεφτά. γράψανε βλέπετε ένα κάρο ανθρώπους … λύσσα κακιά! και μετά θέλετε να σας συμπαθεί ο κόσμος… Περίμενα μια ώρα σίγουρα. Κι εκεί που η ουρά έχει μικρύνει εκεί που είναι 3 άτομα μπροστά μου…. βγαίνει ο Διοικητής και ανακοινώνει ως άλλος πρόεδρος της Δημοκρατίας, ότι οι ακροάσεις τέλος! Εις αύριον τα σπουδαία….
Ξέρεται τα πάρτι των συμμαθητών ? Αυτά που μαζεύονται μετά από 20 χρόνια για να αναπολήσουν το παρελθόν? το προετοιμάζανε κάτι μήνες κι έσκασε χθες που ρίχνε καρέκλες… Έκανα την καρδιά μου πέτρα και πήγα… Το σπίτι ? στην παραλιακή. Ξέρετε την παραλιακή πως είναι όταν βρέχει? μια ουρα σαλιγκαριών... Έφτασα κάποτε και αφού ασπάστηκα δις, την οικοδέσποινα, πλησίασα μια γυναικοπαρέα….καλησπέρα και τα τετριμμένα , μπλα μπλα μπλα, παντρεύτηκες χώρισες , παιδιά? ο αχαΐρευτος ο σύζυγος και τα λοιπά άχρηστα . Θα πέρασε κανα μισάωρο και ακούω μια φωνή γνωστή και άγνωστη, βλέπω μια μορφή γνωστή και άγνωστη… Μαγδαληνή! Ναι εγώ! ( χαμογελάω αμήχανα δεν πάει το μυαλό μου πουθενά, ποια είναι αυτή? Τα μάτια της κάτι μου λένε…) Ρε Μαγδαληνή, η Βαγγελιώ είμαι, η διπλανή σου… Η Βαγγελιώ? Η διπλανή μου, που? Εγώ καθόμουν με την Εύα, την…… Εύα? … έχω μείνει και την κοιτάζω και δεν ξέρω τι να πω, χάρηκα, λυπάμαι… Με την Εύα περάσαμε δίπλα, δίπλα, 6 τάξεις… και να μη θες, δένεσαι! Δεν είχαμε τίποτα κοινό, μα μας ένωνε το ίδιο θρανίο για 6 χρόνια. Δεν την άλλαζες την Εύα! ήταν ο άνθρωπος που δεν υπήρχε... Αθόρυβη! Στην τελευταία τάξη του Λυκείου, ένα μεσημέρι στη μάντρα του σχολείου, λέγαμε η καθεμιά τι θα ήθελε να κάνει στη ζωή της… η Εύα ήθελε σύντομα οικογένεια και παιδιά…τα απέκτησε …
Βγήκαμε, παρόλο τον μαύρο ψόφο στο μπαλκόνι για ανεφοδιασμό σε νικοτίνη και χαζεύοντας τον συννεφιασμένο ουρανό αμίλητες, αναπολούσαμε το τότε. Είσαι ευτυχισμένη Μαγδαληνή ? Μου λέει έτσι εντελώς ξαφνικά.. Ξέρω και γω …Καλά είμαι ρε Εύα…τι είναι η ευτυχία? Δεν ξέρω, γι αυτό σε ρωτάω, εγώ ήθελα οικογένεια και εσύ ονειρευόσουν να αλλάξεις τον κόσμο….τον άλλαξες? Τον δικό μου τον διαμόρφωσα Εύα, τον έφερα νομίζω στα μέτρα μου.Εσύ? Κι εσύ έφτιαξες αυτό που επιθυμούσες, είναι στα μέτρα σου? Νομίζω πως όχι… είμαι σύζυγος, είμαι μητέρα, μα δεν είμαι γυναίκα. Δεν είμαι εγώ. Είμαι η Βαγγελιώ, δεν είμαι η Εύα… Γιατί έγινες Βαγγελιώ? Εσύ γιατί έγινες Μαγδαληνή? Γιατί δεν είμαι μάνα, δεν είμαι σύζυγος… Δηλαδή ή Μαγδαληνή ή Βαγγελιώ? Αυτό ισχύει δηλαδή? Δεν υπάρχει κάτι άλλο κάτι στη μέση? Αυτή την ερώτηση Ευάκο μου την έθεσα στον Ύψιστο και πέθανε στο γέλιο. Έχεις ακόμα αυτή την λόξα? Να μιλάς με το Θεό? Την έχω Εύα μου! Την έχω…. Σ άκουσε ρε Μαγδαληνή ποτέ? Ναι ρε Εύα, ακούει!….άμα τον πιστεύεις ακούει…
