Οι τρεις ευχές!

Ύψιστεεεεεεεεε !
-Τι θες Γαβριήλ? Τι έγινε ? τι φωνές είναι αυτές?
- Πρέπει να εκπληρώσω τις 3 ευχές της Μαγδαληνής..
-Ω! συμφορά μας! Ω κακό που μας βρήκε…
-Μα καλά ρε αθεόφοβε, τι έκανες? Έβαλες μαζί της στοίχημα?
-Όχι ακριβώς, μου ζήτησε μια χάρη, και για να την παιδέψω λίγο ζήτησα κάτι κι εγώ.
-Καλά ρε Γαβριήλ, αφού σου έχω πει, μην παίζεις με τα δημιουργήματα του ακατανόμαστου, αφού δεν τα ξέρεις. Και δε μου λες ρε αχαΐρευτε, είναι αυτές που φαντάζομαι?
-Ναι αυτές είναι..
-Ωχ Παναγία μου, ωχ Χριστέ μου…
-Τι είναι πατέρα ? γιατί μας φωνάζεις? Η μαμά δεν είναι εδώ, πετάχτηκε μέχρι την Τήνο για ένα θαύμα, δεν θα αργήσει.
-Ρε συ, ο Γαβριήλ πρέπει να εκπληρώσει τις 3 ευχές της Μαγδαληνής…
-Ωχ, ωχ, ωχ….
Πέτα Γαβριήλ όσο πιο γρήγορα γίνεται, μάζεψε αγγέλους, αρχαγγέλους, χερουβείμ, σεραφείμ, μάγους, προφήτες και ότι άλλο έχουμε και πηγαίνετε στην αίθουσα meeting. Πάω να ειδοποιήσω και τον ακατανόμαστο…

(Μετά από μια ώρα περίπου, στην αίθουσα meeiting… στη συζήτηση ο Ύψιστος,
ο Χριστοδουλος, ο Νοστράδαμος, ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, και ο Μάνος )

-Σας παρακαλώ! ησυχία δεν είμαστε σε καφενείο. Και σβήστε τα τσιγάρα, τεκές έγινε εδώ μέσα… Σας κάλεσα να σας γνωστοποιήσω ότι έχουμε σοβαρότατο θέμα!

Χριστόδουλος :
Τι ? Χρεοκοπήσαμε? Μας πήρε την περιουσία το κράτος και έφαγε με χρυσό κουτάλι ακόμα και ο λαός?
-Όχι, όχι ακόμα τουλάχιστον, το θέμα δυστυχώς είναι πιο σοβαρό και πολύπλοκο.

Νοστράδαμος:
Μας ανησυχείτε, τι συμβαίνει….

(Στη συζήτηση Μάνος και Μιχαήλ)
-Ψυχραιμία κύριοι, μην χάνεται τον πανικό σας… πρέπει να εκπληρώσουμε τις τρεις ευχές της Μαγδαληνής….
-Στ άρματα, στ άρματα!
-Κάτσε κάτω ρε Μιχαήλ! Αμέσως, στ άρματα!
Δεν είναι εδώ το Σούλι!Αμέσως να της πάρεις την ψυχή…
-Με τέτοιες ευχές? Μωρέ μια χαρά θα ξεμπερδεύαμε με δαύτη!Δεν είναι το Σούλι λες , το ξέρω! εδώ είναι το Τσουλί.
-Ε! το παράκανες αρχάγγελε, 2009 χρόνια με περιμένει, όχι και τσουλί!~
-Εντάξει καπετάν Μάνο, ζητώ συγνώμη. Αλλά σκιάχτηκα, είναι τώρα ευχές αυτές?
Θα γυρίσουν όλα ανάποδα! Τίποτα δεν θα είναι όπως τώρα, βολεμένα, τακτικά.

Νοστράδαμος
Απα πα … ο Πούτιν να μείνει στη Ρωσία και η Μαγδαληνή στην Κυβερνουσαλήμ…
Μη τους φέρεται κοντά αυτούς τους δύο, έχουνε τα ίδια μαλλιά. Ξανθός αυτός
ξανθιά αυτή καήκαμε…

Μιχαήλ/Νοστράδαμος-
Ρε Νοστράδαμε δε μας χέζεις με τις προφητείες σου, εδώ σου λέμε έχουμε πρόβλημα!
-Ναι λέτε… λέτε, αλλά δεν λέτε ποιο είναι το πρόβλημα…
-Δεν ξέρεις τις ευχές της Μαγδαληνής?
Ρε σεις, τούτος δω , λέει δεν ξέρει τις ευχές της Μαγδαληνής…
Εμ! για αυτό καταστράφηκε ο κόσμος, από ένα μπουνταλά άνδρα! Αφεντικό τούτον δω να τον στείλετε να κάνει παρέα με τον Αδάμ στην κόλαση…
Δεν ξέρει λέει τις ευχές της Μαγδαληνής…

Ρε που ζούμε ρε………….

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Τραβάτε με κι ας κλαίω…

Γαβριήλ!
-Τι είναι Μαγδαληνή?
-Θέλω να ανοίξω τα σχόλια στο blog.
-Μπα? Εσύ δεν τα είχες πάρει στο κρανίο? εσύ δεν τρωγόσουν με τα ρούχα σου δυο μέρες τώρα? εσύ δεν έλεγες θα τη διαγράψω, θα την κάνω θα την δείξω?
Εσύ δεν ήσουνα αυτή που ήθελε να βαφτεί μελαχρινή?
-Ναι αλλά ραντεβού δεν έκλεισα…
-Εκεί είναι το θέμα μας τώρα?
-Χίλια δίκια έχεις ρε Γαβριήλ, αλλά δεν μπορώ, σα νεκρή είναι….
-Ααααα! μα δεν μπορείς όλη την ώρα κάνε ξέκανε…
-Γιατί βρε Γαβριηλάκο μου?
-Ακου να σου πω ξανθιά, σε αρχάγγελο μιλάς…
-Ε! καλά τώρα κι εσύ! Δε σε είπα και μπουμπούκο! Αυτός τι να πει..Έλα τώρα καλέ μου.
-Μμμμ δεν ξέρω, θα το σκεφτώ..

(πέρασε κανα μισάωροκαι ελέησε! )

Να μου αφιερώσεις ένα τραγούδι..
-Τραγούδι? Τι τραγούδι ?
-Α δεν ξέρω! Σκέψου, κι αν μ αγγίξει, αν με αφορά, αν μου πει κάτι, θα σου εκπληρώσω 3 ευχές!
-Μπα ? πήραμε μετάθεση? Έγινες τζίνι?
-Α να χαθείς ξανθιά….
-3 ευχές είπες…μμμμ για να σκεφτώ….
-Ωχ!

(δεν πέρασαν 2 λεπτά)

Ναι ! το βρήκα, άκου!

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Χρωστάω κάτι …

Προβληματίστηκα πολύ με το που θα πρέπει να δώσω κι εγώ με τη σειρά μου
το βραβείο με τον οποίο με τίμησαν και ο Κηπουρός και ο artitz…
Το κείμενο που υπήρχε με έβαλε σε σκέψεις… (το παραθέτω από το blog o kipos tou theo)

Το βραβείο Proximidade περιγράφεται ως εξής:

«Αυτό το blog επενδύει και πιστεύει στην εγγύτητα – την εγγύτητα στο χώρο, το χρόνο και τις σχέσεις. Αυτά τα blog είναι εξαιρετικά γοητευτικά. Αυτοί οι bloggers προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι. Δεν ενδιαφέρονται για βραβεία και για την προσωπική τους άνοδο! Η ελπίδα μας είναι όταν κοπούν οι κορδέλες των βραβείων αυτών, να αναπαραχθούν ακόμη περισσότερες φιλίες. Παρακαλώ δώστε περισσότερη προσοχή σ’ αυτούς τους συγγραφείς! Αυτό το βραβείο για Blog, πρέπει να δοθεί σε οκτώ αγαπημένους σας bloggers, και οι οποίοι με τη σειρά τους, θα το προτείνουν πάλι με τη σειρά τους, σε οχτώ αγαπημένους bloggers ο καθ' ένας τους .»

άντε τώρα να το απονείμεις…
γιατί εδώ δε μιλάμε για φίλους που έφτιαξαν blog…
αν ήταν έτσι ο ξανθός μου εγκέφαλος θα ήξερε….
Κατόπιν ξανθιάς σκέψης, δεν θα είναι οχτώ, θα είναι λιγότερα, τόσα, όσα έχω να αποδώσω…
Δεν είμαι σνομπ , αλλά επιτρέψτε μου, δεν είμαι συνηθισμένη να χαϊδεύω αφτιά …

και θα ξεκινήσω από τον φίλο μου τον artitz για το blog του
αυτός ο κόσμος είναι δημιούργημα του ανθρώπου.
τον διαβάζετε και ξέρετε πως του αξίζει…
Ήταν ο πρώτος που σκέφτηκα.
Αντώνη, γερά αγόρι μου…

Στον αυτόχθονα και στο blog του είναι καιρός ο θυμός να αποκτήσει πνοή.
παρόλο που δεν επικοινωνώ, και συχνά διαφωνώ μαζί του, δίνει τη μάχη του κι αυτός.

Στον κηπουρό , και στο blog του o kipos του theo,
φιλικό, ανθισμένο, με προβληματισμούς και το απαραίτητο χιούμορ…
(Θοδωρή να ξέρεις πως θα σε επέλεγα έτσι κι αλλιώς)


θα το αποδώσω και στο φίλο μου τον homemade και το
η αλήθεια στα ψέματα κι ας μην λογίζεται συγγραφέας.
Του το αποδίδω για τη φράση απ το κείμενο
προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι…
φιλόξενο το blog, δεν έχει εκείνα τα στεγανά δεν μου άφησες μήνυμα δεν σου αφήνω….δέχεται όλο τον κόσμο και συνομιλεί με όποιον του το ζητήσει.
Θα σε βάλω σε μπελά Παναγιώτη… άντε να σε δω, που θα το αποδώσεις με τη σειρά σου…

Τα υπόλοιπα, όταν και αν….

Ευχαριστώ και πάλι τον Θοδωρή και τον Αντώνη που με τίμησαν γιατί….
Δεν θα το κρύψω….
Το χάρηκε η ξανθιά!!!


Υ.σ.
Μάντεψα σωστά! όντως κάποια ψυχή άρχισε το δούλεμα.
Δεν με αποκάλεσε βέβαια ψωνάρα όπως περίμενα, αλλά ΝΟΥΜΕΡΙΤΣΑ…
Έχε χάρη ρε, που ξέρω ότι με πειράζεις…

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Αν ζούσα τότε, θα κατοικούσα στα Μάταλα …

Ο άσωτος, κατά κόσμο κύριος Μύρων Σωμαράκης είχε πάρτι σήμερα!
έχει εκπομπή κάθε σ/κ 13μμ-15μμ στο sport fm Κρήτης.
www.sporfm.gr

Έπαιξε κάτι κομματάρες..
Με γύρισε πίσω, σε πάρτι …
σε ταράτσες, σε αυλές που μυρίζουν νυχτολούλουδα , σε παραλίες με φωτιές και πανσέληνο, να πίνεις βερμούτ και να χορεύεις μπλούζ, το κύμα να σου χαϊδεύει τα πόδια . αχχχχ!
Όταν ερωτεύεσαι με κομμάτια σαν το wish you where here, που εκτός από το ερωτικό είναι και επαναστατικό, πως να μη γίνεις Μαγδαληνή?

Πίσω με πήγες στην εποχή της αθωότητας …
Τότε που υπήρχαν αγνά αισθήματα και έρωτας..
Όχι αυτός ο έρωτας που βιώνουμε στην πορεία της ζωής μας, μεγαλώνοντας..
Αναφέρομαι σε κείνον το εφηβικό έρωτα που όλοι έχετε ζήσει και ξέρετε πως οι λέξεις είναι φτωχές για να τον περιγράψουν…

Να σαι καλά ρε Μύρων….

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Ε! ναι, θα τα ευλογήσω τα γένια μου!

Η Μαγδαληνή είναι πολύ χαρούμενη, συγκινημένη θα λέγα…
Σήμερα, με όχι πολύ καλή διάθεση , μπήκα να γράψω και βλέπω το μήνυμα του φίλου, του κηπουρού.
Μέσα στους τόσους φίλους του (κι έχει πολλούς )και παρόλο που δεν επικοινωνούμε συχνά,(κι αυτό έχει για μένα την αξία) απέδωσε στη Μαγδαληνή βραβείο για το blog της!


Σε ευχαριστώ, Θοδωρή
Μου έφτιαξες την ημέρα! Και το νόμπελ να έπαιρνα το ίδιο θα ένοιωθα..

Υπάρχει κάποιος που θα με πει ψωνάρα…δε με νοιάζει καθόλου…
Αυτό το blog δημιουργήθηκε κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες…
Είναι κομμάτι μου…

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Ρε! που πάμε ρε…!

Δεν μου έφταναν οι επιταγές και η τάση της αγοράς να βαράει κανόνια…
Έχω και τους αγρότες τώρα…
Πάνε και κλείσε κε αγρότη μου, τον δρόμο του Κωστάκη…
το εργοστασιάκι τι σου φταίει?
Ήρθα εγώ να παραπονεθώ στο χωράφι σου που δεν έχω φράγκο?
Που καταστρατηγείται το οκτάωρο?
που για να διασχίσω τον Κηφισό κάνω τάμα στο Χριστό ?
Χίλια δίκια έχεις, δε λέω….
Αλλά θα τα χάσεις….τα βάζεις με τους πεινασμένους τις αγοράς.
Τα συμφέροντα σου εσύ, αλλά κι εγώ τα δικά μου…
Γιατί να κλείσεις την Εθνική? Θα μου πεις και τι να κάνω που δεν εισακούγομαι…
Κάνε κάτι που να ακουμπά. αυτούς προσωπικά!
Απήγαγε ας πούμε τον υπεύθυνο και ζήτα για λύτρα την εκπλήρωση των αιτημάτων σου …
Όλος ο λαός με το μέρος σου θα είναι…έχει να γίνει γλέντι…
Όταν θίγεται το κοινό καλό, μια απαγωγή στο όργανο του κακού, είναι ότι πρέπει..
Έτσι πρέπει να γίνεται… δεν πουλάει ο Φανούρης? Να τον απαγάγετε…
Δεν ακούει τους τριγμούς του καζανιού ο μάγειρας? Να τον απαγάγετε.
Δεν υπάρχει άλλη λύση!
δεν υπάρχει ανασχηματισμός, επιβάλλεται ο εξαφανισμός!

Θα βαφτώ μελαχρινή κε αγρότη μου…και θα ρθω! Θα ρθω να βοηθήσω..
Να σου δώσω να καταλάβεις πως έχεις πιάσει λάθος όμηρο!…
Για μας δε δίνουν φράγκο!!!!!

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Ρε τι μέρα κι αυτή….

Κυβερνουσαλημ Κυριακή 18/01/09

Ντριν, ντριν...το κουδούνι.
Ανοίγω το αριστερό μου μάτι και κοιτάζω το ρολόι.
Ώρα δωματίου 8 π.μ.
Δεν μπορεί, λέω. Δεν μπορεί…
Κι όμως μπορούσε. Ήταν όντως το κουδούνι.
-Έλα, έλα ,πέρνα Ντόρα μου.
Ωχ παναγία μου! φίλη της μάνας απε την Πόλη. Σκέτος σίφουνας!
Το μαξιλάρι στο κεφάλι, γυρίζω πλευρό…
Αμ δε! Σε κανά μισάωρο ακούω τοκ, τοκ, τοκ στην πόρτα του δωματίου.
Η τρίχα κάγκελο. Δεν είναι δυνατόν!…
-Μπρε Μαγδαληνή, σήκω μπρε τζιέρι μου να σε διώ που σε αποθύμησα.
Σηκώνομαι, φυσικά βρίζοντας, και σέρνομαι στην κουζίνα να φτιάξω καφέ.
-Άσε μπρε αυτό το ζουμί που πίνεις κι έλα να πιεις πραγματικό καφέ.
Χθές τον έφερα, απε την Πόλη! Να! έτοιμο στον έχουμε.
-Μα εγώ κα Ντόρα μου, αν δεν πιω το συγκεκριμένο ζουμί δεν ξυπνάω.
-Έλα μπρε μη γίνεσαι μισκίνα, έλα θα σε πω και το κουπάκι!
-Τι να πεις και τι να σε πω κα Ντόρα μου πρωί, πρωί.
(Δουλειά της μάνας σίγουρα, αυτό ….)
Τι να κάνω? Δεν καθαρίζεις με γυναίκες σα την μάνα και τη Ντόρα.
Ήπια τζούρα από το αρωματικό καφεδάκι και πάω να ανάψω τσιγάρο.
-Α! μην τον ανάβεις τον τσιγάρο, έχω άσθμα!
-Μπα? εκτός από το κληρονομικό χάρισμα να λέει τον καφέ, έχει και άσθμα, μάνα, η κα Ντόρα? Ακολουθεί σπρώξιμο ποδιού κάτω από το τραπέζι, και τι να κάνω το πια ξεροσφύρι το φαρμάκι! Χωρίς τζούρα καπνού....
Μόλις στέγνωσε το κουπάκι, το αρπάζει η Ντόρα και με ύφος προβληματισμένου υπουργού οικονομίας έλεγε Μμμμμ. Μμμμμμ. Μμμμμμ.
-Ε! τι μμμμ. μμμ Ντόρα μου τι βλέπεις? λέγε..(η μάνα )
-Μμμμ…. Την κόρη σου μέσα σε σύννεφα τη βλέπω, δεν καταλαβαίνω.
-Α! μην ανησυχείτε κα Ντόρα μου, δεν είναι απλά σύννεφα αυτά. Είναι σύννεφα καπνού τσιγάρου, που με αναζητούν κι αυτά, απεγνωσμένα.
-Όχι μπρε Μαγδαληνή! Όλα στον αέρα τα έχεις μπρε πουλάκι μου.
-Κι αυτό το λέει στο φλιτζάνι κα Ντόρα μου? Ή σας το είπε κανα πουλάκι….
Στραβοκοιτάζω τη μάνα, που κοιτάζει ταχα μου αδιάφορα τον τοίχο…
-Μπρε να το! να το, διες το!
Μου χώνει το κουπάκι σχεδόν στο μάτι και μου δείχνε κάτι μπαλώματα.
Δεν τα καταλαβαίνω κα Ντόρα μου εγώ αυτά, νυστάζω κι όλας, να πάω για ύπνο και να τα πείτε οι δυο σας?
-Καλέ ! να καλέ !βλέπω στεφάνι!!!!
Νάτο, νατο ναι καλέ εσύ έχεις στεφάνι!
-Ναι κυρία Ντόρα μου, στεφάνι έχω.
ΦΩΤΟΣΤΕΦΑΝΟ!
Την Εύα μου μέσα Κυριακάτικα….

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Ήτανε μια φορά …

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Meeting και με τον Άθεο.

Έτσι είναι αυτά! Σε καλεί ο Ανας, μετά σε θέλει κι ο Καϊάφας…

Τι του πες του άλλου, ξανθιά, και έχει τρελαθεί να γελάει?
Εδώ ο κόσμος, κυριολεκτικά, καίγεται κι αυτός, γυρίζει μόνος του στον παράδεισο
και γελάει…
-Το γιατί γελάει, το ξέρει μόνο αυτός!
Εγώ τον ρώτησα αν υπάρχει μια μέση λύση. Αν υπάρχει εναλλακτική.
Βαρέθηκα αυτό το να πρέπει να επιλέγω ανάμεσα σε δύο.
Δύο κόμματα να ψηφίσω, δύο δρόμοι ν ακολουθήσω.
Ή, η καρδιά ,ή, η λογική, ή άσπρο ή μαύρο…
Ψάχνω τη μέση οδό! Είναι άραγε αστείο?
Θέλω να έχω επιλογή και όχι έμμεση επιβολή.
Το, ή, αυτό, ή, εκείνο, δεν είναι επιλογή…
Ή, το Γιωργάκη, ή, τον Κωστάκη?
Όχι ! θα ψηφίσω άλλο καραγκιόζη να γελάω όπως γουστάρω εγώ.
Δεν πιστεύω στο δόγμα, ή , με το θεό , ή, με τον άθεο.
Τεράστια εγκλήματα στο όνομα του θεού, αίσχη στο όνομα του Άθεου…
Θέλω να παραλλάξω τα γράμματα από τα ονόματα σας , και να φτιάξω τη λέξη Αθόε κι ας είναι ανορθόγραφη στα μάτια των πολλών.
Να την δημιουργήσω για να χρησιμοποιώ και το μυαλό και την καρδιά μου ταυτόχρονα.
Ο δρόμος της καρδιάς πρέπει να διασταυρώνεται με κείνον του μυαλού, να περνάει να βρέχετε και να ξαναφεύγει, τσεκ πόιντ!.
-Και τα καταφέρνεις ρε Μαγδαληνή?
Καταφέρνεις εκεί που είσαι στον Ψηλορείτη να διασταυρωθείς με την πλατεία Ομόνοιας ?
-Α! φροντίζει και ο ύψιστος γι αυτό!
Μου τραβάει κάτι μπούφλες ώρες, ώρες που με διασταυρώνει με Εξάρχεια…

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Meeting με το Θεό …

-Που χάθηκες εσύ Μαγδαληνή?
-Με κάλεσε ο ύψιστος και πήγα πάνω.
-Μπα για ποιο θέμα ?
Δεν κατάλαβα. Με κοίταζε με ξανακοίταζε…
τα μέτρα, μου παίρνεται πάνσοφε? του λέω.
Απολύσατε τον χάροντα λόγω οικονομικής κρίσης ?
Μούγγα ο ύψιστος… μόνο με κοίταζε.
Σε κάποια στιγμή, μου λέει.

Θα ήθελες να πας στην κόλαση Μαγδαληνή?
-Ξέρω κι εγώ? τι συνθήκες επικρατούν εκεί?
-Θες να δεις?
-Να δω? Να μην δω?
-Μαγδαληνή αμαρτάνεις.
-Ε! αυτό είναι γνωστό ύψιστε , είμαι μια αμαρτωλή….
-Μην έρθεις μετά και μου πεις μα, μου, ο διάβολος μου κανε ο διάβολος μου δειξε…
-Α! δεν το ξέρω αυτό.. τι σόι πάνσοφος είσαστε! Να επέμβετε την κατάλληλη στιγμή να με σώσετε.
-Πολλά θες Μαγδαληνή, έχω κι άλλες δουλειές.
Πρέπει να επιλέξεις, ή στο δρόμο του Θεού ή στο δρόμο του Άθεου.
-Άλλο δρόμο δεν έχει?
-Τι άλλο δρόμο δηλαδή?
-Το δρόμο της καρδιάς ας πούμε?
-χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!
Γαβριήλ!
-Στις διαταγές σας ύψιστε.
-Πάρτην από δω.
-Α! δεν είναι δική μου δουλειά να παίρνω ψυχές, αυτή είναι δουλειά του Μιχαήλ!
-Όχι μωρέ την ξανθιά! πλάκα έχει! Κατέβασε την πάλι κάτω. Καλά μου λέγε ο διάβολος : άφησέ τη στον πλανήτη έχουμε ξεσκιστεί στα γέλια. Μεγάλη πλάκα…
Το δρόμο της καρδιάς λέει χαχαχαχαχαχαχα.
Μπράβο ρε Μαγδαληνή μ έκανες και γέλασα…… να ζήσεις χίλια χρόνια.
-Κι άλλη κατάρα ύψιστε?
Ήμαρτον!

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Η Πολεμοστείνη, η προφητεία, ο Κωστάκης και ο τζουτζούκος!

-Με την Παλαιστίνη τι θα γίνει ρε Miro?
-Άκουσε με λίγο, φαντάσου τον πλανήτη σα μια σκακιέρα, παράλλαξε λίγο και τη λέξη Παλαιστίνη και θα καταλάβεις πολλά…
Η Πολεμοστήνει , είναι ένα πιόνι. Είναι η βαλβίδα της χύτρας. Κάθε τόσο πρέπει να ανασηκώνεται και να σφυρίζει για να φύγει ο ατμός από το τσουκάλι…
-Μα τι λες ρε Μύρω? Θέλουν οι Παλαιστίνιοι να σκοτώνονται?
-Όχι μικρή μου Μαγδάλω….μα όταν η κοινή γνώμη πρέπει να στραφεί αλλού, όταν οι τιμές πρέπει να πάρουν τον ανήφορο, όταν πρέπει να ασκηθεί ψυχολογική πίεση…Να σου η Πολεμοστήνει!!.
Πετά μια πέτρα και γι απάντηση της έρχεται ρουκέτα!
Έτσι η κοινή γνώμη, το μάτι, η προσοχή, φεύγει πχ από την Κυβερνουσαλήμ που ξεσηκώθηκε και ξεσήκωσε κι άλλους και ο κόσμος κοιτάζει ταραγμένος – ατάραχος τη σφαγή…
Γιατί πέτρες οι Πολεμοστήνιοι πετάνε κάθε μέρα.
Ρουκέτες όμως, τους πετάνε όταν υπάρχει διεθνής αναταραχή.
Αναταραχή έχω ξεσηκώσει κι εγώ τώρα. Τους κλείνω τις στρόφιγγες!
Νιετ λεφτά, νιετ αέριο. Εγώ, δεν θέλω να πετάξω ρουκέτες, εγώ θέλω να τους χορέψω κλακέτες. Να χορεύουν από το κρύο.
Θέλετε αέριο? Ελάτε στο θείο. Πείτε, da, και θα είσαστε καλά.
Αν, πάλι το μυαλό σας, όλα τα ζυγίζει ακόμα με τα δράμια….
Μείνετε με τον Ομπάμια!
Την Ευρώπη τη θέλω! Θα την ενώσω και θα την κάνω μία. Μία αυτοκρατορία!
-Και πως θα την ενώσεις ρε Μυρω? Ουτοπικό μου ακούγετε.
-Τίποτα δεν είναι τυχαίο Μαγδαληνή μου. Το σχέδιο μου έχει βάσεις. Θα σου δώσω ένα πολύ μικρό παράδειγμα. Δες στην Κυβερνουσαλήμ πόσο αρμονικά ζει ο λαός σου με τον δικό μου… οι άνδρες σας, νυμφεύτηκαν τις γυναίκες του λαού μου και κάνανε παιδιά, παιδιά που μεγαλώνουν στην Κυβερνουσαλήμ.
Εγώ, σαν καλός πεθερός θα στηρίξω τους γαμπρούς μου. Θα εξορύξω το πετρέλαιο στο Αιγαίο για λογαριασμό σας, θα σας παρέχω αέριο, θα σας δώσω και την Πόλη!
-Όπα ! κι εσύ Δημοσθένη βλέπεις νταβάριτς ? ξέρεις για τις προφητείες για το ξανθό γένος?
Ότι με συμφέρει το ξέρω! Τώρα αν υπήρχε προφητεία, να λέει, να σας τα δίνω τσάμπα, να σαι σίγουρη δεν θα την ήξερα!!!!
-Τον Κωστάκη πως τον βλέπεις? Τον ανασχηματισμό?
-Ο Κωνσταντίνος είναι στη χειρότερη θέση που βρέθηκε ποτέ πολιτικός τα τελευταία χρόνια…
Τον έχει άχτι το μελαχρινό γένος και του έχει κάνει την Κυβερνουσαλήμ οίκο ανοχής…
Πολίτες σκοτώνονται, αστυνομικοί επίσης, οι τρομοκράτες σας χτύπησαν ξανά την πόρτα και οι γείτονες καραδοκούν…
τι να κάνει, τι να κάνει, ας κάνει ανασχηματισμό και βλέπουμε…
-Ναι ρε Μύρω αλλά οι πολίτες γελάνε. Έφυγε δηλαδή ο Σκούφης και θα γυρίσει το αφορολόγητο? Άλλαξε λένε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα τους αλλιώς….
Μίλα του ρε Μύρω, πες του να αφήσει τα σεμνά και ταπεινά και να πάει γερά με τσαμπουκά… da da da da .

Υ.σ.
Μόλις τώρα άκουσα τις δηλώσεις του χοντρούλη γείτονα μου , της αδυναμίας μου! Τον αρχηγό του μπουμπούκου…
τον τζουτζούκο…
Να πλευρίσουμε τον Βλαδίμηρο λέει…
α! ρε πρόεδρε, κάτι ήξερα εγώ που σε ψήφισα….
Μακράν….

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Για τον Ομπάμια δεν ανησυχώ...

Παίζει ήσυχος, ήσυχος το γκολφ του…


Με τον Τζορτζ Μπους στο ράντσο του στο Τέξας και τον Μπαράκ Ομπάμα στην παραθαλάσσια κατοικία του στη Χαβάη, να περνούν τις διακοπές Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς,
η επίσημη Αμερική όχι μόνο δείχνει ελάχιστα να συγκινείται από την πρωτοφανούς βίας ισραηλινή στρατιωτική επιθετικότητα στη Λωρίδα της Γάζας και την εκατόμβη των νεκρών, μεταξύ των οποίων άμαχοι και παιδιά, αλλά και δίνει δυσοίωνα μηνύματα για το μέλλον της πολύπαθης Μέσης Ανατολής.

το Miro παρακολουθώ….

Ο ρωσικός Στόλος για πρώτη φορά μετά το 1989 πραγματοποιεί αεροναυτικές ασκήσεις στην ανατολική Μεσόγειο και για πρώτη φορά χώρα μέλος του ΝΑΤΟ, η Ελλάδα,
εγκρίνει αίτημα της Μόσχας για διεξαγωγή των ασκήσεων εντός του εθνικού της εναερίου χώρου και του FIR Αθηνών.
Η κίνηση της Μόσχας εκδηλώθηκε την ώρα της πολεμικής έκρηξης στη Λωρίδα της Γάζας, αλλά και σε μία περίοδο με μία περίεργη και σαφώς μεθοδευμένη επιθετικότητα εκ μέρους της Τουρκίας στο ανατολικό Αιγαίο.

κε Κώστα μου spasibo....
αναμένω να ακούσω και την άλλη λέξη,(που έφαγα τα λεξικά να βρω...)
dosvidanya Ομπάμια μου.... dosvidanya

υ.σ.
η Μαγδαληνή μελετάει Ρώσικα...
spasibo= ευχαριστώ
dosvidanya= αντίο

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Άγρια μεσάνυχτα!

Αγ πατέρα?
-Τι ναι ρε διάκο μες στα άγρια μεσάνυχτα.?
-Οι ταραχές στην Κυβερνουσαλήμ επεκτάθηκαν και στη Γάζα, αλήτες , φίλοι του Μάνου σίγουρα, έριξαν ρουκέτες, και διαμαρτυρήθηκαν γιατί θέλουν λέει χώρα!
-Ο κόσμος διάκο, δεν πάει καλά !
άκου απαιτήσεις … θέλουν χώρα! Οι άλλοι θέλουν παιδεία, οι άλλοι λεφτά….
Αντί να κάτσουν ήσυχα, ήσυχα στα σπιτάκια τους, να δούνε την τόσο όμορφα στημένη τηλεόραση, αντί να παίξουν κανα χαρτί χρονιάρες μέρες…
τίποτα δεν σέβονται πια!
Πρέπει να φύγω διάκο, ετοίμασε μου την πόρσε, πρέπει να συναντήσω κάποιον.
-Μέσα στα άγρια μεσάνυχτα?
-Α ρε διάκο! το πρωί δουλεύω για το θεό δεν μπορώ να λείπω, εξ άλλου αυτές οι δουλειές είναι για άγρια μεσάνυχτα.
-Να φωνάξω και τον Ιούδα?
-Τι να τον κάνω τον Ιούδα ρε διάκο, αυτός είναι για τα ξημερώματα…

Πάτησε γκάζι ο αγ. Πατέρας και να σου στο αρχηγείο…
Τοκ τοκ!
-Ποιος διάβολος είναι τέτοια ώρα?
-Εγώ, ο αγ. πατέρας!
-Μμμ! ο μεγάλος διάολος σα να λέμε, πέρνα, τι θες?
-Τα πράγματα δεν πάνε καλά, ο κόσμος έχει αρχίσει και δυσανασχετεί. Κάντε κάτι.
-Εσένα περίμενα νομίζεις ? Δεν ξέρω τι άχρηστοι είστε?
Έχω ήδη ρίξει το δόλωμα… ο ερχομός του έγχρωμου…
Φαντασμαγορικό θέαμα, με σταρ του Χόλιγουντ στο πλευρό του…
Τέτοια ορκωμοσία, ούτε ο Σάκης φαντάρος! Μέχρι η ξανθιά έκανε δωρεά 50,000 δολάρια…
-Ποια ξανθιά, η Μαγδαληνή?
- Όχι κι εσύ! αυτή είναι τέκνο του εχθρού…
-Ποιανού εκείνου του αλητήριου του Μάνου?
-Όχι μόνο…
έχει γίνει μπλαντ σιστερ με τον miro !
-Ξανθές αδελφές με τον miro?
-Το μυαλό σου εσένα όλο στις αδερφές!
Ενώσανε το αίμα τους , αδέλφια εξ αίματος, πώς να στο εξηγήσω…
-Μάλιστα κι αυτός ο miros ποιος είναι για να έχουμε καλό ρώτημα?
-Ο vladimiros χριστιανέ μου!
Ξύπνα! που ζεις? o σύγχρονος εχθρός μας είναι ο miros…
-Με τον έγχρωμο όμως τι λέγατε?
-Α ναι! του έχω στήσει φιέστα! η ξανθιά που σου λεγα είναι η Σάρα η Πέτρα…
Και το σκηνικό στημένο από τον ειδικό, από αυτόν που στύβει ένα σπηλ μπεργκ .
-Τι είναι το σπηλ μπεργκ?
-Χαμπουργκερ των σπηλαίων, τίποτα δεν ξέρεις?
-Δεν σας καταλαβαίνω, ούτε τη Σάρα την Πέτρα ξέρω, ούτε κανέναν που να στύβει σπηλ μπεργκερ…
-Μακάριοι οι πτωχοί το πνευματι!
Τη Σαρον Στόουνς την ξες?
-Ναι !
-Το Στήβεν Σπηλμπεργκ τον ξες?
-Ναι!
-Ε! αυτοί είναι…
-Ναι, δε σας καταλαβαίνω όμως…γιατί λέτε ότι ο έγχρωμος είναι δόλωμα?
-Α ρε ! εσύ έχεις μαύρα μεσάνυχτα …
Γιατί είναι δικός μας! τον βάλαμε εκεί να ηρεμίσουμε να πνεύματα. Να νομίζουν ότι ήρθε μια καλλίτερη εποχή, να νομίζουν πως τους κυβερνά ένας Άνθρωπος…
-Δηλαδή δεν είναι ο Σωτήρας που περιμένουν?
-Πλάκα κάνεις ρε παπα?
-Καλά, κι αν η προσδοκία του κόσμου, του ξυπνήσει τίποτα περίεργα συναίσθημα και τη δει Σωτήρας?
-Θα δει και τα ραδίκια ανάποδα! Δεν τον φοβάμαι αυτόν, για τον ξανθό ανησυχώ!
Δεν ξέρω ακόμα τι θέλει να επιτύχει! Έχει γίνει λαοφιλής! Έχει χρήμα στα χέρια του…πήρε ένα κράτος ρημάδι και το έκανε υπερδύναμη δηλώνει και Χριστιανός.
-Ε! αυτό δεν θα πρέπει να μας ανησυχεί! Κι οι χριστιανοί μαύρα μεσάνυχτα έχουν!
-Δεν ξέρουμε τι χριστιανός είναι, είναι με σας ή με τους άλλους?
-Ποιους τους αιρετικούς λέτε?
-Όχι μωρέ ! ποιος τους χέζει αυτούς? Τους άλλους! που πιστεύουν ότι ο Μάνος ήταν επαναστάτης.
-Και τι θα κάνετε με τον miro? Πως θα τον πολεμήσουμε?
-Αυτό είναι ένα πρόβλημα!
Του δώσαμε την κουτάλα και η κατάρα δεν φάνηκε να τον κυριεύει. Δεν έφαγε!
Έκανε μαφιόζικες κινήσεις και μάζεψε χρήμα, ξεχρέωσε τα εξωτερικά δάνεια κι έτσι χωρίς ξένες επεμβάσεις οργάνωσε την …Ξανθία!
-Και καλά? θα εμπιστευθούν ένα μαφιόζο και όχι τον σεμνό και ταπεινό έγχρωμο?
-Για ορισμένους αρχίζει και χαράζει…τα σεμνά και ταπεινά τα είδανε παπά! Και τα σκάνδαλα επίσης. Ένας που κυβερνά και έχει να παλέψει το θηρίο, δεν κοιτάζει τους τύπους... Νταβατζήδες στον τόπο μου εσείς, Μαφία εγώ!
-Και γιατί να ασχοληθεί με την Κυβερνουσαλήμ ο Ξανθός? Να ασχοληθεί με την Ξανθία.
-Διαμένουν πολλές Ξανθίδες στην Κυβερνουσαλήμ παπά! Όταν λέμε πολλές, εννοούμε πολλές….
Φίλη χώρα η Ξανθία, πολλά χρόνια, μέσω του Χριστιανισμού. Αν πάει ο τοποτηρητής της Κυβερνουσαλήμ και ζητήσει χείρα βοηθείας από το miro θα τους τη δώσει.
-Τον τοποτηρητή δεν τον ελέγχουμε ?
-Τον ελέγχουμε, αλλά τα χει χάσει τώρα τελευταία…
Είχε έρθει προχθές πανικόβλητος χτύπαγε πόρτες και ρώταγε:
στη θέση του Σκούφου ποιόν να βάλω?

Αυτός κι αν έχει μαύρα μεσάνυχτα!!!!

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Καλώς όρισες βρε!

Μια χαρά ξεκίνησες βλέπω…

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »