...της άνευ χρήμασι εκδιδομένης ξανθιάς γυναικός το ηλεκτρονικό κιγκλίδωμα...

Ανάγκα, και ξανθιά γίνεσαι….

Παρακαλώ πολύ, όταν εισέρχεστε στην Κυβερνουσαλήμ να λαμβάνεται υπ όψη σας παλαιότερη μου δήλωση: Ο μαλακομαγνήτης που διαθέτω, είναι ειδική πατέντα του υψίστου! Την έχει εφαρμόσει στο σαρκίο μου χρόνια τώρα….
-Απαλλάξαμε με, κύριε, από το μαρτύριο τούτο…τίποτα ο ύψιστος.
- Με ποιόν θα γελάω εγώ μετά Μαγδαληνή μου? Έτσι μου λέει και του αυξάνει την ένταση.

Χτυπάει ο φορητός μπελάς.
Μαγδαληνηηηηηηηη! (Η Φροσάρα ,Φίλη και πελάτισσα )
-Ίντα παθες καλή μου πρωί, πρωί? -Έλα, είναι επείγον.
– Να τα πούμε αύριο Φρόσω μου ? Πήζω σήμερα.
-ΕΠΕΙΓΟΝ λέμε.
- Ε! άμα λέτε επείγον….σε κανα δίωρο θα είμαι εκεί….

Μπαίνω στο γραφείο της κι έχει κατεβασμένες τις περσίδες. Ημίφως!
-Ίντα γινε ωρέ ? Πόλεμο έχουμε?
-Πλησιάζει Μαγδαληνή μου…όπου να ναι θα σκάσει η χειροβομβίδα.
-Τι ? Μη μου πεις ότι το πας για κλείσιμο το μαγαζί.? (καθένας με τον πόνο του)
-Να σου πω….το μαγαζί όχι, αλλά το σπίτι μου ….σίγουρα! (βγάζει το φουλάρι από το λαιμό…...να μια πιπιλιά τέρας!)
-Οφού μωρή τρελοκαμπέρο, ίντα εκαμες…
-Οφού Μαγδαληνή μου, δε θα πει τίποτα.
-Καλά κυρά μου, η ώρα είναι 12 το μεσημέρι. Πότε πρόλαβες? Στον ύπνο σου το βλεπες το τσουτσούνι?
-Αφού δεν το βλέπω στον ξύπνιο μου Μαγδαληνή μου….Αλλά μη νομίζεις!… όλες οι παντρεμένες , πρωί το κάνουν!
Μπα ? έχει και ωράριο ? Πρόγραμμα.? ξυπνάτε το πρωί και λέτε τώρα θα πάω να κάνω ντουζάκι, να πάρω πρωινό και μετά να ρίξω κι ένα αιδοίο στον ημέτερο ?
-Καλά Μαγδαληνή μου, άμα παντρευτείς …θα τα πούμε.
(…φτου, φτου στα όρη και στα άγρια βουνά!!! )
-Τι θα κάνεις μωρή παλάβρα τώρα? Πως θα εμφανιστείς στο σπίτι με το δαμάσκηνο στο λαιμό? (μιλάμε τώρα για ΤΗΝ πιπιλιά! )
-Πήγα και πήρα make up… Το πάστωσα αλλά προκοπή δε βρίσκω….
-Τι να βρεις…… αυτό θέλει στοκάρισμα!
-Έβαλα και πάγο….- Μωρέ μάγο θες τώρα, αλλά του έχω δώσει ρεπό…
-Σκέφτομαι να πω , ότι μου επιτέθηκε κάποιος να με βιάσει, μ έπιασε από το λαιμό …. γι αυτό σε φώναξα.!!!!! (Ποιος ήρθε???)
να μου σφίξεις εσύ το λαιμό να κοκκινίσει για να φαίνεται σα σημάδι πνιγμού…(??)
-κουζουλάθηκες μωρέ ? Μόνη σου το σκέφτηκες ? ήμαρτον Παναγία μου τι άλλο θ ακούσω η ξανθιά!
-Τι να κάνω ρε Μαγδαληνή, θα με καρυδώσει ο άλλος.
-Δηλαδή τον πνιγμό δεν το γλιτώνεις! Ή εγώ, ή ο άντρας σου…
-Έλα ρε Μαγδαληνή. Προσπάθησε…
-Ρε, πας καλά ρε? …αυτό να το ξεχάσεις θα μπλέξεις με αστυνομίες…
-Μα τι να κάνω? – Ξέρω κι εγώ τι να κάνεις ρε φιλενάδα, δεν με έπαιρνες πριν τον …επάρεις, να σου πω, πώς να τον επάρεις….θα τανε πιο εύκολα τα πράγματα.
-Σκέψου κάτι ρε Μαγδαληνή, δεν υπάρχει περίπτωση να πάω έτσι στο σπίτι.
-Και τι να σκεφτώ εγώ, την ντεκαπάζ μου μέσα!……………..
Αυτή η ατάκα μ έχει σώσει πολλλές φορές. Αυτή τη φορά έσωσε και την κατάσταση.
-Μαγδαληνή κάτι σκέφτηκες! Το βλέπω στο μάτι σου…
-Ναι ! θα γίνεις ξανθιά! Περίμενε να κάνω ένα τηλεφώνημα:
Βαλεντάιν αγάπη μου έχεις δουλειά; Σου φέρνω μια μελαχρινή να τη βάψεις…

-Τι δουλειά έχει ρε Μαγδαληνή το ξανθό μαλλί με την πιπιλιά. Πως θα την καλύψει?
-Δεν θα την καλύψει Φρόσω μου, αν πετύχει, θα κάνουμε κάλυψη, απόκρυψη…..
-Δε σε καταλαβαίνω….
-Που να με καταλάβεις μελαχρινό μου πλάσμα… εσύ δεν κάνεις ντεκαπάζ….Ένα πράγμα θα σου πω, για να γλιτώσεις (αν το γλιτώσεις ) πρέπει να βαφτείς ξανθιά.. θες? -Θελω ! - πάμε….

Στο κομμωτήριο ο Βαλεντάιν μας περίμενε, κομματάκι παραξενεμένος.
Τι έχουμε εδώ? μου λέει - Άκου Βαλεντίνο μου , ή μάλλον δες…
του δείχνουμε την πιπιλιά. -Αυτό αγάπη μου δεν είναι πιπιλιά…είναι παπαριά!

Κάθε φορά που κάνω ντεκαπαζ, το δέρμα στο πρόσωπο μου ερεθίζεται, κοκκινίζει.
Αν είμαστε τυχερές , θα κοκκινίσει και το δικό σου…(εξηγώ στη Φροσάρα)
Έβαφε ο Βαλεντίνο τρίχα και δέρμα! Πιο πολύ μείγμα έβαλε στο λαιμό παρά στο μαλλί….. Ο οξυζενές (!)το έκανε το θαύμα του. Ο σκοπός επιτεύχθει.! Το δέρμα της κοκκίνισε, η πιπιλιά όχι ότι δεν φαινόταν… αλλά με τον ερεθισμό από την σκόνη της ντεκαπάζ πετύχαμε το… κάλυψη, απόκρυψη.
Το χρώμα του μαλλιού, έπαιξε τον καθοριστικό ρόλο. Ήταν για πολλά γέλια. … Ξάνοιξε μεν, αλλά όχι προς το ξανθό…Έγινε ένα καροτί…
(Το ξέραμε, το περιμέναμε δεν γίνεσαι από καστανή , ξανθιά , σε μια μέρα!)
Πήγε σπίτι η Φροσάρα κι ο Προκόπης κόντεψε να πάθει εγκεφαλικό. (μου τα λεγε σήμερα στο τηλέφωνο.) μωρή κωλόγρια (της είπε) δεν ντρέπεσαι; τι πράγματα είναι αυτά. Η άλλη είχε μείνει κόκαλο… δεν ήξερε ακριβώς για ΤΙ πράγμα μιλούσε, ξεχώρισε την πιπιλιά ή έπαθε σοκ με την καροτί κόμη…

Χαμπάρι δε πήρε ο Προκόπης…
Απαίτησε μόνο να επανέλθει το χρώμα στα νορμάλ επίπεδα…..

Υ.σ.
Επειδή ο ερεθισμός από την αγία σκόνη, κρατάει το πολύ 6-7 ώρες , αγόρασε και μια Πενατέν (άσπρη κρέμα , σαν την nivea, για ερεθισμούς) πλάκωσε την πιπιλιά και ισχυρίζεται ότι σε εκείνο το σημείο, ο ερεθισμός επιμένει…

Τώρα θα μου πεις, γιατί μας το αναφέρεις για την Πενατέν… προς τι το υστερόγραφο…..
Το γράφω εγώ, κι εσείς ότι θέτε κάντε το!
Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Η Πλατινάτη και οι εφτά νάνοι…

Μια φορά κι έναν καιρό σε μια πόλη που την έλεγαν Κυβερνουσαλήμ, ζούσε μια γυναίκα με πλατινέ κόμη.
Η Κυβερνουσαλήμ στα πρώτα της χρόνια ήταν μια ήσυχη πόλη με λίγους κατοίκους πολύ πράσινο και πολύ ησυχία.
Σιγά, σιγά άρχισε να μαζεύεται κόσμος και λαός και η ησυχία διαταράχθηκε.
Οι γλάστρες στα μπαλκόνια αντικαταστάθηκαν από πλαστικές σημαίες.
Δεν της άρεζε καθόλου της ξανθιάς η κατάσταση και σκέφτηκε να φύγει, να πάει αλλού. Φόρτωσε το αυτοκίνητο, πήρε και την αποχη της και ξεκίνησε….
Βγήκε στην παραλιακή και γκάζωσε. Δεν πρόλαβε να κάνει λίγα γκαζωτά χιλιόμετρα και το κόκκινο φανάρι τη σταμάτησε. Άκουγε μουσική και κοίταζε το ηλιοβασίλεμα μαγεμένη. Όπως σιγοτραγουδούσε το πατριωτικό άσμα, η Κυβερνουσαλήμ ποτέ δεν πεθαίνει, τσούουπ! εμφανίζεται μπροστά της ένας νάνος! Καλοβαλμένος, με γραβάτα και κουστούμι ριγέ. -Να σου καθαρίσω τα τζάμια? Της λέει…
-Μπα δεν υπάρχει φράγκο. -Μα δεν θέλω λεφτά. Είμαι ο αρχιυπηρέτης σου.
-Θα το καθαρίσεις δλδ δωρεάν? -Όχι ακριβώς ….Την ψήφο σου θέλω!
- Να σου δώσω καλλίτερα το χέρι μου? - Όχι! Η ψήφος σου μου χρειάζεται τώρα, το χέρι θα στο κόψω μετά. Πρέπει να ξαναβγώ Πλατινάτη. Μόνο εγώ μπορώ να σώσω την Κυβερνουσαλήμ! -Αφού μόνο εσύ μπορείς να τη σώσεις, τότε γιατί την παράτησες? Γιατί με τρέχεις εμένα; Γιατί κάνεις εκλογές και μου τα πας όλα πίσω? Ας καθόσουν στα αβγά σου νάνε μου, είχες χρόνο. Από την άλλη πάλι καλά έκανες και τα παράτησες. Με μπούχτισες, μ έκαψες, με συνουσιάζες άνευ σίαλου…
Δεν υπάρχει περίπτωση να σε ψηφίσω. Απαπαπαπαπα. Είπαμε νάνε μου, ξανθιά είμαι, όχι μαλάκας…..

Γκαζώνει και φεύγει η Πλατινάτη. Σε λίγο, άλλο κόκκινο φανάρι την αναγκάζει να σταματήσει. Είχε σκοτεινιάσει για τα καλά. Το ραδιόφωνο έπαιζε άσμα προφητικό του Ιωάννη Μηλιώκα , Γκρέκο Μασκαρά…το σιγοτραγουδούσε και όπως χάζευε το φεγγάρι, βλέπει μπροστά της έναν άλλο νάνο, αδύνατο και καραφλό…
-Να το καθαρίσω το τζάμι κυρία? -Δεν έχω λεφτά νάνε, μου τα πήραν.
-Έχω εγώ, θα σου δώσω! -Που τα βρήκες καλέ μου νάνε? Ο άλλος κοπανιέται ότι δεν υπάρχει φράγκο. -Α! Πλατινάτη μου, εγώ είμαι ο υιός της μάγισσας. Αν με ψηφίσεις και βγω, θα έρθει η μάνα μου με το μαγικό ραβδί της. Θα ακουμπήσει τον αγωγό που μεταφέρει αρνητική ενέργεια και όλα θα βαίνουν καλώς…
Τον κοίταζε η Πλατινάτη και χαμογελούσε σαρδόνια.
Ούτε τα μαλλιά σου δεν άντεξαν αυτά που λες νάνε μου… πρώτος καράφλιασες….
Πάω, φεύγω, την αγαπώ την πλατινέ μου κόμη!

Συνέχισε την πορεία της ακάθεκτη η Πλατινάτη. Άλλο φανάρι , άλλος νάνος.
Μικρός και χαριτωμένος. Αυτός της χτύπαγε απελπισμένος το παρμπρίζ.
Πρέπει να μπω μέσα, βάλε με μέσα…. φώναζε πανικόβλητος…
Γιατί καλέ χτυπιέσαι? Γιάντα να σε βάλω μέσα? -Για να ακουστεί η φωνή σου!
-Εδώ δεν ακούγεται η δική σου. Μιλάτε όλοι μαζί και δεν ακούγεται τίποτα.
Άσε , κάτσε έξω, κι όταν ωριμάσεις βλέπουμε….

Έφτασε στο φανάρι του Π. Φαλήρου…
Εκεί στεκόταν ένας νάνος…. μα τι νάνος! Χοντρούλης , χαρωπός , τζουτζουκομπουμπούκος , να του τραβήξεις τις μαγούλες σου ρχετε. Δεν στεκόταν μόνος ο νάνος τούτος. Δίπλα του στεκόταν ένας νανίσκος με διαπεραστική φωνή και αλύχταγε…πίσω τους στεκόταν ο Ηλιος! Τον είδε η Πλατινάτη και σταμάτησε. Ήλιος σου λέει, κάτι θα φωτίσει, λίγο φως θα το δούμε. Πλησίασε στην παρέα. Εκείνη την ώρα ο Ήλιος, που ταχε πάρει με τις τσιρίδες του νανίσκου αποχωρούσε.
Εγώ αγάπη μου είμαι Θεά, δεν την μπορώ την κατινιά. (Έτσι είπε στον πρόεδρο μπουμπουκονάνο.) Εγώ την κάνω!
Αφού την έκανε αυτός, την κάνω κι εγώ…αβετε τσάο ρουμπινέτε πρόεδρα!
Δεν έχει ψηφουλο…

Γυρνούσε άσκοπα στους δρόμους η Πλατινάτη και οι ρόδες της την οδήγησαν σε μια περιοχή που όλα …Περίσσευαν… μια γηραιά νάνα(!) τη φώναξε.
Ξανθιά! Ξανθιά, εδώ! Σου κλέβουν το ψωμί και το νερό σου, τον αέρα που αναπνέεις.
Εδώ! Εμένα να ψηφίσεις…
Σαν καλά να μου τα λες κυριούλα μου, για πες μου κι άλλα…
Μπλα, μπλα, μπλα, κάπου την έχασε η Πλατινέ τη συζήτηση. Δεν μπορούσε να την παρακολουθήσει. . Μα τι έγινε? Είπαμε κυρία Καλή μου, δεν είμαι μαλάκας, ξανθιά όμως,… είμαι. Πες τα μου απλά να καταλάβω…

Μπαααα ! θα κλείσω τα παράθυρα και θα βάλω κλιματισμό. Δεν την παλεύω με δαύτους… έκλεισε το ραδιόφωνο κι έβαλε cd . this is how you remind me of what realy Ι am…
Τραγούδαγε εκστασιασμένη η Πλατινάτη ώσπου μια άλλη γρια νάνος, έπεσε στις ρόδες της.
Τι κάνεις καλή μου κυρία? Εδώ βρήκες αν αυτοκτονήσεις?
Είμαι η μοίρα σου Πλατινάτη. Έπρεπε να σε σταματήσω. Στο δρόμο που διαβαίνεις λίγο πιο κάτω είναι στημένος ο 7ος νάνος. Δεν πρέπει να περάσεις από κει.
Δεν θα σου ζητήσει ψήφο αυτός. Αυτός θα σου πάρει την ψυχή και την αποχη. Δεν πρέπει να περάσεις από κει…
Καλά, ποιος είναι αυτός ο 7ος νάνος , ο Μαμμωνάς?
Κοντά έπεσες…είναι ο Μαμουνιας , θα στα πάρει όλα αυτός! Άλλαξε δρόμο!
Μα που να πάω? Ξέρεις κανά στενό? Όπου μπήκα , κατέληξα σε αδιέξοδο.
Άσε το αυτοκίνητο Πλατινάτη και πήγαινε με τα πόδια. Στην παρακάτω γωνία θα σε περιμένει ο συνεργάτης μου, ο Δημοσθένης. Θα σε οδηγήσει στην Τακλαμακάν, στη Μάχτα νε. Εκεί θα συναντηθείς με τον αρχιερέα της μαύρης αδελφότητας.
Αυτός θα σου δείξει το δρόμο….μόνο προσοχή στα Νεφελίμ, δαγκώνουν!

ΦΕΥΓΩ αδέλφια! φεύγω να σωθώ,
Η μόνη μoυ σωτηρία είναι ο Λιακό!!!!!
Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Emailitis …..

Καθόλου καλά δεν μου τα λες, φίλε Γεώργιε.
(απαντώ απ εδώ μήπως κι άλλοι έχουν τις ίδιες απορίες…)


Έλαβα ένα μειλ πριν λίγα λεπτά , κι έχω μείνει άφωνη.
Πρόσφατα έβαλα το μπανεράκι του ραδιόφωνου του Ηρακλείου και επειδή μου αρέσει η μουσική τους, κάνω και αναμετάδοση της.
Όποιον τον ενοχλεί, πατάει το στοπ και το κλείνει.
Δεν πίστευα ότι θα υπάρξει άνθρωπος να με κατηγορήσει γι αυτό…
Ούτε τα παίρνω, ούτε τα δίνω στο σταθμό. Και σε καμία περίπτωση δεν προσπαθώ όπως υπαινίχθηκες να πλασάρω το blog μου…
Τι να πλασάρω από τη Μαγδαληνή; Ένα χαζο μπλογκ είναι που γράφω για να ξεσπάω. Οι δύο τελευταίες αναρτήσεις μου, όχι δηλαδή ότι είμαι υποχρεωμένη να σου πω, αλλά για να τα ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα, έγιναν γιατί τραβάω προσωπικά ζόρια και είπα να το ρίξω στην τρελή….
Ούτε και διαφημίσεις δέχομαι να βάλω. Και να είσαι σίγουρος πως αν ο σταθμός αρχίσει να μεταδίδει διαφημίσεις και ειδήσεις θα σταματήσω να τον έχω στο blog μου.
Δεν την έχω τη Μαγδαληνή για να βγάζω χρήματα . Τα πα με…
η Μαγδαληνή είναι η βαλβίδα, στη χύτρα ταχύτητας του εγκεφάλου μου.

Ναι έχω ιδιαίτερη αγάπη στην Κρήτη και δεν το έχω κρύψει.
Δεν νομίζω πως προσβάλλω κανέναν.
Δεν έχω άλλα μπανεράκια στη σελίδα, όχι από αδιαφορία προς τους φίλους μου εδώ μέσα. Δεν νομίζω να έχουν παράπονο, δεν έχω προσβάλλει ποτέ κανέναν.
Όποιος θέλει να βάλω το μπανεράκι του δεν έχει παρά να μου το στείλει…
Να το επιθυμεί όμως… να πει , θέλω ρε Μαγδαληνή να είμαι εκεί. Κάνω κέφι τη σελίδα σου και θέλω να το βάλεις….
Θα το χαρώ ειλικρινά. Θα με τιμήσουν και θα τους τιμήσω.


Υ.σ.
Στα πρώτα βήματα της ελεύθερης ραδιοφωνίας, λίγο μετά την εμφάνιση του Αθήνα 9,84 δημιουργήθηκε ο μουσικός σταθμός super fm 89.8
Ήταν η πρώτη μου δουλειά…. Κοριτσάκι τότε, έκανα νυχτερινές εκπομπές, χωρίς διαφημίσεις, μόνο αφιερώσεις και μουσική. (Όπως στους πειρατικούς των ΑΜ που έχω περάσει κι από κει… )
Έκτοτε είμαι κολλημένη με το ραδιόφωνο. Εκτιμώ την προσπάθεια που κάνει το web radio γι αυτό και το προβάλλω.

Αυτά.!

Καλό μεσημέρι….
Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

με το μάτι της ξανθιάς.

Διαβάζω τα δρώμενα στα blogs.
Τρωκτικό, Sofos crete και φυσικά στο Ηράκλειο web radio 2 όπου ακούω και πολύ καλή, άνευ διαφημίσεων , μουσική.
Διαβάζω για πολιτική και βαριέμαι, διαβάζω τα νέα της σόου μπίζνας και φρίττω..
Πλήττω και φρίττω, το βλίτο!
Ξαφνικά ..να την ! να τη η Καλή Η είδηση…
Χάκερς!
Τρύπωσαν και στα αρχεία του γάβρου.
Θα πεις τώρα , καλό είναι να τρυπώνουν στα αρχεία σου και να τα σουφρώνουν?
Καλό δεν είναι, αλλά είναι δίκαιο!
Μόνο αυτοί θα μας παρακολουθούν, με κάμερες , δορυφόρους και όλα τα άλλα ρουφιανοσυστήματα που διαθέτουν?

Έτσι!… έτσι,ωρε λεβέντες …
Nα αισθανθώ κι εγώ η ξανθιά, ότι υπάρχει δικαιοσύνη σε τούτο τον τόπο!
Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Εδώ γαμούν αρσενικούς κι αυτοί γυρεύουν νύφη…..

Κωστάκη, Γιωργάκη και ότι άλλο σε υποψήφιο κυκλοφορεί.
Μου πρήξατε το αιδοίο….

Μαζέψτε τα λαμόγια από την αγορά!
Μαζέψτε τις Τράπεζες….

Τράπεζες ! Ναοί του μαμμωνά …
Μαζέψτε ρε τα μπλοκ επιταγών που εκδίδετε λες κι είναι μαρουλόφυλλα.
Πως δίνεις μπλοκ επιταγών στον άφραγκο? Με τι θα πληρώσει ρε ?
Δε φταίει αυτός που τις κόβει…εσείς φταίτε που του δίνεται το μπλοκ.
Να την καλύψει την επιταγή η τράπεζα!
Αφού του δίνεις το χαρτάκι, ρίξε τώρα και το χρήμα….
Τι? Λέω Ξανθά ?

Ρε… αϊ σιχτίρ …


Κανείς δεν πληρώνει αλλά όλοι θέλουν να πληρωθούν...
Και οι άλλοι, να ψηφιστούν. Άλλοι πάλι, θέλουν να γαμηθούν και
θα πάνε να ψηφίσουν…

Εγώ προτιμώ τον έρωτα!


Υ.σ.1
Η Μαγδαληνή, δεν εκφράζεται συνήθως έτσι. Δεν της αρέσει…
Όμως το χω δηλώσει …είναι και του σαλονιού…αλλά και του λιμανιού.
(αν και βάζελος)

Τα χω πάρει πολλλυυυ άσχημα.


Υ.σ. 2
Ιωσήφ ,
Κατήχηση σε μένα… ξέχασε το! Εγώ δεν ψήνομαι , πείθομαι!
Και ξέρεις …όχι χωρίς επιχειρήματα…
Μη μου λες εμένα για τον Ψινάκη.
Ναι! Θα τον ψήφιζα αν κατέβαινε. Το δηλώνω γραπτώς όπως βλέπεις.
Είναι ο πιο σοβαρός, απ όλους τους.
Πάλι ξανθά λέω?
Ξανθοί ήταν οι Ιταλοί που έστειλαν την Τσιτσιολίνα στη Βουλή ?
Ή μήπως ήταν αγανακτισμένοι?

Να το γράψω άλλη μια να το ευχαριστηθώ…

Ρε αϊ σιχτίρ…ρε….
Λαμόγια καρεκλοκενταυροι …
Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Επέστρεψα αλλά ποιώ τη Νίσσα!

Καλό μήνα!

Το σώμα μου εδώ, το μυαλό μου αλλού….
Ένα γεια να σας πω, ένα τραγουδάκι που με φτιάχνει να σας γνωρίσω…
Δεν έχω διάθεση για τίποτα…
Εκλογές, φωτιές και ακάλυπτες επιταγές με έχουν χαλάσει απίστευτα..

Καλά να είμαστε και θα τα ματαξαναπούμε…

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »