Έστειλε μια πρόσκληση για παιχνίδι ο Σκρουτζάκος …. Τα βαριέμαι να πω την αλήθεια τα παιχνίδια…. Αλλά οι μουσικές επιλογές δείχνουν την ψυχοσύνθεσή μας. Μπήκα και διάβασα σχετικές αναρτήσεις άλλων φίλων και είναι σα να τους έχω μπροστά μου… Αρκετοί από μας κατά καιρούς ανεβάζουμε τραγούδια που μας αρέσουν στο blog. Δεν θα σας καλέσω έναν, έναν, όποιοι νομίζετε ότι θέλετε να μας δείξετε κομμάτι του εαυτού σας… θα χαρώ πολύ να σας ….ακούσω…
Δεν θα ανεβάσω τα κομμάτια, θα τα γράψω και θα ανεβάσω ένα.
Κοινωνικά είμαι η Σουλτάνα η Φωφώ , άμα ερωτευτώ, με αντιπροσωπεύει το …τολμώ… Αν καψουρευτώ ακούω τον Τερζή… Για να κουλάρω κλασσική Κι απ την ξένη μουσική σκηνή… Rock μπαλάντες ρέγκε μουσική… Μα χωράει και η μέταλ στο αχόρταγό μου αφτί.
Το τραγούδι που ανεβάζω μου αρέσει ιδιαίτερα γιατί με ταξιδεύει…
Μαγδαληνηηηη τα πήρα, τα πήρα! Κι εγώ παρμένα τα χω ρε μάνα, αλλά δεν το φωνάζω… Όχι παιδί μου…τα εισιτήρια του κοινωνικού τουρισμού πήρα Α! ωραία , με τις αφραγκίες που μας δέρνουν είναι κι αυτό μια διέξοδος…
Πρέπει να κλείσεις όμως, πρέπει να κλείσεις από τώρα αλλιώς δε θα βρίσκεις πράμα…. Και πώς να κλείσω; Ξέρω τι μου ξημερώνει, για να ξέρω πότε και που να κλείσω διακοπές; Θα μας τρελάνουν εντελώς; Κι αν κλείσω, που να κλείσω και πότε; Ε! καλά τώρα… εσύ είσαι ελεύθερος επαγγελματίας (καμαρώνει σαν γύφτικο σκεπάρνι ) ότι θες κάνεις. Έτσι νομίζεις σεβαστή μου μητέρα… Μμμ για να σκεφτώ… Λογικά η αγορά τον Αύγουστο θα είναι σε θερινή νάρκη… Τον Αύγουστο όμως, οι ξενοδόχοι ακούνε κοινωνικό τουρισμό και γεμίζουν φλύκταινες…κι η Μαγδαληνή βγάζει φλύκταινες… γιατί τον Αύγουστο πάνε διακοπές οι οικογένειες. Πράμα που σημαίνει ότι οι παραλίες θα βρίθουν από παιδάκια. Και δεν είναι τα παιδάκια το μεγάλο κακό…οι μαμάδες τους είναι .. Αυτά τα έρμα, είναι χωμένα σε τεράστιες τρύπες μέσα στην άμμο, ή πλατσουρίζουν στα ρηχά…οι μαμάδες όμως, κάθονται κάτω από τις ομπρέλες και τσιρίζουν… Τεληηηηη όχι στα βαθιά παιδί μου, μηηηη, μη το βγάζεις το καπέλο… όχι παιδί μου το σάντουιτς μέσα στην άμμο…. Γεροντοκόρη? Μπορεί… αλλά εγώ θέλω στην ξαπλώστρα μου να έχω τα ακουστικά μου και να ακούω μουσικούλα, να διαβάζω το βιβλιαράκι μου και να πίνω το φραπεδάκι μου (ναι , ναι, φραπέ πίνω ακόμα! Ο καπουτσίνο είναι για τις μελαχρινές…) Δεν είμαι παράξενη …. Την ησυχία μου θέλω ….
Η αδελφή μου έχει κάτι ιδέες…. Να πάω μαζί τους λέει… Χαχαχαχαχα! Εγώ μαζί με τα ανίψια μου για 7 ημέρες 15 ώρες μαζί…. Μπουμπού κοίτα ! Μπουμπού άκου!… θα μου φάνε τα αφτιά… Άσε που ο γαμπρός μου έχει τη μανία να μην παλουκώνεται σε ένα σημείο. Θέλει να γυρνάει όλοι την ημέρα σα τη σβούρα… να ξυπνάει στις 7 και τρέχουνε σε μουσεία και χαλάσματα… Απαπαπαπαπααπαπα!
Για να κλείσεις πρέπει πρώτα να βρεις τον τόπο (η μάνα μου) Ξέρεις το πότε… περίπου…. το που? το ξέρεις? Το που…. Άλλος νταλκάς αυτός! Που να πάω? Δεν μου αρέσουν τα πολλά σούρτα φέρτα… ευπρεπές ξενοδοχείο, όχι πολύ μακριά από τον πολιτισμό, αλλά ούτε και πολύ κοντά… πήγαινε στην Πάρο (η μάνα μου) Πάρο, Μύκονο πήγα! Δεν ξαναπάω…. Μόνο διακοπές δεν κάνουν εκεί. Βαμμένες, ντυμένες ακόμα και στην παραλία. (Έλεος ρε κορίτσια ) Δεν θέλω να πάρω μια ντουλάπα ρούχα μαζί μου… χαλαρά. Με λινά και μακό… Χωρίς φτιασίδια και αξεσουάρ. ΔΙΑΚΟΠΕΣ λέμε…. κατεβάζω το διακόπτη και γυρίζω στη φύση… Το βράδυ? Τι να κάνω το βράδυ που δεν πίνω ξίδια?
Πήγαινε Σπέτσες Ούτε για Σπέτσες είμαι, 7 ημέρες θα κόψω φλέβα… Πήγαινε Ιόνιο. Έχει μελτέμια τον Αύγουστο και κάνει ψόφο… Λέγε ρε μάνα … που να πάω? Στα τσακίδια! Ωραία μάνα! Μπράβο ρε μάνα.. Ξέρω εγώ τι σου λέω παιδάκι μου…το ένα σου βρωμάει το άλλο σου ξινίζει. Να πας λοιπόν στα τσακίδια να γλιτώσουμε τη μουρμούρα σου….. ………………………………………………………………………………
Επειδή η μάνα όπως βλέπετε δεν βοηθάει … μήπως κανένας σας έχει καμιά καλή ιδέα για την…. παράξενη Μαγδαληνή?
όχι παιδάκια, όχι σκουπίδια σε θάλασσες και ακτές! Χαχχαχα. Πλάκα κάνω…
ήσυχα να ναι ρε παιδιά! με πλαζ με ομπρελίτσα και καφεδάκι…. Α! αν δεν πάει αεροπορικός, πάνω από 4 ώρες σε πλοίο ….δεν αντέχω….
Τι θέτε από τη ζωή μου καλέ μου κύριε? Ήρθα εγώ στο δωμάτιο σας να σας ενοχλήσω? Μου στέλνετε μια εβδομάδα τώρα το ίδιο email … «που είσαι?» Σήμερα με κατονομάζεται και ημιόνα γιατί δεν σας απαντώ! Δεν σας ξέρω, δεν με γνωρίζεται. Γιατί να σας απαντήσω? Όπου θέλω είμαι! Αν με ρωτούσατε τι κάνω, θα σας απαντούσα ότι καμώνομαι να σκάσω. Αλλά εσείς με ρωτάτε που είμαι…. Είμαι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, είμαι μεταξύ ονειροχώρου και πραγματικότητας Είμαι στον κόσμο μου….
Άκου γαϊδούρα!
Μου έχετε στείλει και όλο το ytube και με ρωτάτε πιο μου άρεσε. Επειδή γαϊδούρα ΔΕΝ είμαι , καταρχήν σ ευχαριστώ για τον κόπο σας. Όλα τα τραγούδια όμως, μιλούσαν για μίσος κι εκδίκηση…
Δεν μισώ καλέ μου κύριε κανέναν…. Το μίσος λένε είναι κοντά, πολύ κοντά στην αγάπη…όταν αγαπήσεις πολύ σε προδίδουν…πληγώνεσαι, κατά συνέπεια μισείς και εκδικείσαι… Δεν μπαίνω σ αυτό το τριπ εγώ… όχι, γιατί δεν έχω αγαπήσει πολύ, ούτε γιατί δεν με έχουν προδώσει… Όμως το μίσος σκοτώνει ΠΡΩΤΑ τη δική μου ψυχή… κι εγώ την ψυχή μου τη θέλω ζωντανή! Εγώ προτιμώ να τα χώνω σ αυτόν που με έχει πειράξει, να ακούω την άποψη του και να καταλήγω ή να τον αγνοώ (αν δεν με πείσει ) ή να εξακολουθώ να τον αγαπώ, έστω κι αν δεν είμαστε πια μαζί. Δεν μπορώ να μισώ τις επιλογές μου….. τις λάθος τις καταγράφω σε άλλο τεφτέρι….(γεμάτο είναι το ρημάδι!)
θα σας αφιερώσω αυτό το τραγούδι που μου αρέσει πολύ κι ελπίζω να σας περνάω το μήνυμα μου….
Πετούν γεράκια απ' τις φωλιές Την τρομαγμένη μας ζωή να δουν εικόνα σαν τις παλιές αμαρτωλές που δεν τους στάθηκε αγκαλιά ούτε κρυψώνα Κάτω απ' την άρρωστη βροχή στις εθνıκές των φορτηγών με τα ψυγεία Το μαύρο λάδι απ' τη ψυχή δεν καίει για κάτι που δεν μοιάζει με ευλογία
Δι' ευχών των αγίων ημών | στους ναούς των μεγάλων λυγμών | Δι' ευχών των αγίων της γης | ορατής και αοράτου πληγής | Δι' ευχών των αγίων που κλαις | που μπορείς σ' αγαπάω να λες | Δι' ευχών των αγίων και αεί | με Θεού πνοή |
Κοιτάω τον ήλιο απ' το βουνό κι οι δυναμίτες της ψυχής μου σπαν' τη πέτρα Που εγώ να τρέξω; ξεκινώ μεσ' στης παγκόσμιας λογικής τα πέντε μέτρα Με χαραγμένα τ' αρχικά όνομα και αίμα και φυλή και αρχαία τείχη και μ' ένα δέμα ελληνικά θα γράψω, κόσμε, τους χρησμούς μου με το νύχι.
Έχω πιει το Βόσπορο, έχω καπνίσει τον κάμπο του Αγρινίου, έχω φάει τις στάνες της Ρούμελης… η κατάσταση μου ….επείγον περιστατικό… Καλά κρασιά σύντροφοι! Δεν ξέρω αν είναι Πάσχα ή πρωτοχρονιά… δεν ξέρω αν σουβλίσατε δέντρο ή αν στολίσατε αρνί..Δεν ξέρω αν το φλουρί ήταν στο δικό σας …αβγό…. Δεν ξέρω αν έχω σώας τας φρένας…εκείνο που ξέρω είναι ότι αύριο είναι καθαρή Δευτέρα. Τι γράφω? Μωρέ ακούστε με , την ξανθιά…. αύριο θα εορτάσω την Καθαρά Δευτέρα….…να έρθει στα ίσα του ο οργανισμός, μπας και τη βγάλουμε και φέτος…
ο Χριστός ανέστη, αδέλφια… ο Ιούδας δεν πέθανε ποτέ. Ο Πιλάτος, αν και Πόντιος, καθάρισε τη φάση… Εγώ? Η Μαγδαληνή ρε παιδιά, τόσα πέρασε αυτή, δεν αξίζει η Μαγδαληνή μια αναφορά, μια μνεία? Θα σας πω για τα κουλουράκια της Μαγδαληνής, και σας διαβεβαιώνω ότι η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή….
Μεγάλο Σάββατο και η αδερφή μου στην κουζίνα τρέχει να προλάβει… μαγειρίτσες, κουλούρια, αβγά…. Εγώ με τον γαμπρό μου στο σαλόνι, παρακολουθούμε Αρσεναλ – Τσέλσι. Ο γαμπρός μου γαύρος και Λιβερπουλίτης υποστηρίζει φανατικά την Αρσεναλ. Εγώ με την Τσέλσι… ο αγώνας εξελίσσεται και φτάνουμε στο 84 όπου ο παιχταράς Ντρογκμπά παίρνει τη μπάλα και καθαρίζει τον αγώνα. 1-2! Ο τρόπος που πανηγυρίζω κλασσικός. Σφίγγω την μπουνιά, σηκώνω το χέρι ψιλά και αναφωνώ yes, yes. Yes… … βαπόρι ο γαμπρός! Να πας στην κουζίνα παλιογκαντέμο να φύγεις μπας και χάσετε. Δεν είχα τέτοια πρόθεση φυσικά, αλλά πάνω στην ώρα ακούγεται η ναζιστική φωνή της Φροιλάιν Ντίτριχ της αδελφής μου, ΜΑΓΔΑΛΗΝΗΗΗΗΗΗΗΗ! Έλα μωρή αναίσθητη, μωρή γαϊδούρα να βοηθήσεις… έλα γιατί εσύ λες τον εαυτό σου εγγονή του Ηρώδη, αλλά εγώ θα γίνω Ηρώδης. Έλα να φτιάξεις κανά κουλούρι γιατί τα βλαμμένα ( τα ανίψια μου είναι αυτά) λυσσάξανε να κάνουμε κουλούρια με τις φόρμες (αστεράκια, λαγουδάκια και τα συναφή ) αλλά τα παρατήσανε ! Τι να κάνω πάω… Είμαι όμως, η μισή στην κουζίνα και η μισή στο σαλόνι να βλέπω την εξέλιξη… με κράζει κανονικότατα η μάνα μου και παλουκώνομαι στο σκαμνί. Έτσι είστε?… πιάνω τα κουλούρια και χαράζω με το μαχαιράκι σε άλλα τη λέξη Τσέλσι και σε άλλα το όνομα του Ντρογκμπα. Δεν έχω σκεφτεί φυσικά τα επακόλουθα , θέλω μόνο να δω τα μούτρα του γαμπρού μου, το βράδυ μετά την Ανάσταση όταν θα πάει να φάει κουλουράκια…. Να σας πω ότι η αδελφή μου και η πεθερά της, είναι πέρα για πέρα θρησκόληπτες και για αυτό που έκανα θα μπορούσαν να με αφορίσουν. Ευτυχώς που και οι δύο είναι άσχετες με την μπάλα. Μέσα στη φούρια της η αδελφή μου, φουρνίζει τα κουλούρια και δεν παίρνει χαμπάρι. Το βράδυ μετά τους ασπασμούς και τα τσουγκρίσματα αβγών …έρχεται η επιθυμητή στιγμή όπου ο γαμπρός μου πλησιάζει τη πιατέλα με τα κουλούρια. Μένει ο τύπος κάγκελο! Το διαβάζει το ξαναδιαβάζει δεν πιστεύει στα μάτια του. Κρυφογελάει και με κοιτάζει με ύφος. Μου δείχνει με το κεφάλι τη μάνα του και την αδελφή μου.. θα σε πάρει ο έξω απ εδώ, μου λέει, έτσι και σε ανακαλύψουν.. Είναι πολλά? Καμιά εικοσαριά, του απαντώ…. Αν δεν με δώσεις, χαμπάρι δεν θα πάρουν, του λέω… Αλλά ο Ιούδας, καραδοκούσε…Ο μεγάλος ανιψιός μου… Μαμά γιατί έγραψες Ντρογκμπά στα κουλούρια? Τι Ντρογκμπα ρε Δημήτρη του λέει, άσε με τώρα, δεν έχω όρεξη. Όχι αλήθεια σου λέω, εδώ γράφει Ντρογκμπα… Για να δω…Μαγδαληνηηηηηη. (Έρχεται μπόρα και βροχή, φέρτε τις ομπρέλες…) τώρα να σε δω, μου λέει ο γαμπρός μου.. τι είναι ? λέω ατάραχη στην αδελφή μου. Τι είναι το Ντρογκμπα που έγραψες στα κουλούρια? Εεεεεε, είναι η λέξη Πάσχα στα Τούρκικα…. Ο γαμπρός μου στον καναπέ, χτυπιέται στην κυριολεξία… Έχει και με Τσέλσι (πετάγεται πάλι ο ανιψιός μου ) Αυτό τι είναι με ρωτάει η αδελφή μου, που κάτι δεν της κάθεται καλά. Ωχ ρε παιδί μου.. Τσέλσι Ντρογκμπά είναι το καλό Πάσχα στα τούρκικα. Και πότε έμαθες εσύ τούρκικα ? Πετάγεται η συμπεθέρα. Εεεε! η κα Ντόρα μου το είπε, κι είπα να πρωτοτυπήσω…
Με κοίταζε η αδελφή μου, σου λέει δεν μπορεί, αλήθεια θα είναι… δεν μπορεί να έχει κάνει καμιά χοντράδα στα δικά μου Πασχαλινά κουλούρια… Πέρασε το βράδυ με τον γαμπρό μου να μου λέει Τσέλσι Ντρογκμπά κάθε τρις και λίγο. (Ρε σταμάτα ρε θα μας πάρουν χαμπάρι…)
Σήμερα το μεσημέρι, μετά το όργιο τοξινών, ήρθε η κα Ντόρα να πει τα χρόνια πολλά… Εκεί να σας είχα…. Χριστός Ανέστη, Καλό Πάσχα, αναφωνεί η ξανθιά μου φίλη ( για όσους νομίζεται ότι δεν υπάρχει, η κα Ντόρα είναι υπαρκτό πρόσωπο). Τσέλσι Ντρογμπά της λέει η συμπεθέρα….
Περιττό να σας πω ότι εγώ κι ο γαμπρός μου έχουμε πέσει κάτω από τα γέλια… Στην κυριολεξία κάτω, ήταν οι μπύρες και τα κρασιά… κάτω λέμε…. Η κα Ντόρα άναυδη βέβαια να κοιτάζει… μέχρι να σηκωθώ να της εξηγήσω, τι έγινε.. Μπρε σαλόζα , μπρε μυαλά ποτέ δεν θα βάλεις εσύ? Εγώ τώρα, τι να την πω τη γυναίκα? Τσέλσι Ντρογκμπα να την πω? Μπρε Μαγδαληνή, μπρε σωστό δεν ήτανε αυτό που έκανες… πολλούς Κωνσταντινοπολίτες μπρε έχει η γειτονιά, φαντάζεσαι να το πει και σε κανέναν άλλον? Να της το πεις τζιέρι μου, ωραίο πράγμα δεν είναι να την γελάει ο κόσμος.
Άηντε τώρα να πας στην κα Ελένη και να της πεις, τι έγραψες στα πασχαλινά κουλούρια …την κοπάνισα από το τραπέζι με ελαφρά πηδηματάκια… και ναμε εδώ να σας τα πρήζω Πασχαλιάτικα…
Ως γνήσια Μαγδαληνή στέλνω το φιλί της Ανάστασης και ουχί του Ιούδα, σε αυτούς που πόνεσα κι αδίκησα… Φυσικά και σ αυτούς που με σταύρωσαν… είτε ηθελημένα, είτε άθελα.
Καλό πέρασμα! Καλό πέρασμα από το σκοτάδι στο φως. Κι αφού εγώ είμαι η αρραβωνιαστικιά του …Μάνου… είναι καθήκον μου να σας θυμίσω …………Αγαπάτε αλλήλους!
σε χρήσαμε επίτιμο κε homemade για να μας κάνεις καψόνια? Ρε τι τραβάω…η πλατινέ! (παιχνίδι λέει ,να γράψουμε δέκα + ένα πράγματα για τον εαυτό μας) ……………………………….. ……………………………….. ιδού η κατά της Μαγδαληνής λίστα.
Χουζούρο! Η καλλίτερη μου… να είμαι ξάπλα στον καναπέ και να διαβάζω, να ακούω μουσική και να διαβάζω….
Σπιτόγατος! Για να με βγάλεις έξω πρέπει να υπάρχει λόγος σοβαρόοοος… Η διασκέδαση μου είναι να παραλιάζομαι … (βόλτα το απογευματάκι με τα πόδια στην παραλιακή, την ώρα που δύει ο ήλιος να κοιτάζω την θάλασσα..)
Ονειροπόλα!….δεν χρειάζεται ανάλυση ο όρος..
Χιούμορ και αυτοσαρκασμός ,με αυτά αντιμετωπίζω τα πάντα…
Ήρεμη γενικά, αλλά άμα φυσήξει, σαλπάρω κανονικά….(καπετάνιε …αν με διαβάζεις το πειρατικό που λέγαμε…)
Οπαδός του follow your heart , και του keep walking….
Είμαι ροκ φιλοσοφίας στη ζωή, και στα ακούσματα μου φυσικά, αλλά σιγοτραγουδάω και τη σουλτάνα τη Φωφώ (Τάνια Τσανακλίδου...αγαπημένη...)
Σοκολατοφάγος! Με το φαγητό δεν έχω πολύ καλές σχέσεις, αλλά… δύο σοκολάτες την ημέρα.. όλα τα κάνουν πέρα αυτές! Αγια μου σοκολάτα! (Μόνο ΙΟΝ μόνο αμυγδάλου!)
Είμαι ποδοσφαιρόφιλη, Παναθηναϊκός, και μου αρέσει να πηγαίνω στο γήπεδο.
Είμαι φαν του ραδιοφώνου, σπάνια βλέπω τηλεόραση… είμαι πιστή ακροάτρια του Τράγκα και του Γεωργίου. Από τβ βλέπω Αλ Τσαντίρι, φιλαράκια και…. ναι ….το ομολογώ Λιακόπουλο!!!!
Για το τέλος άφησα το κύριο χαρακτηριστικό μου είμαι…..Ξανθιά…..
Άηντε ρε Παναγιώτη, κι είχα μια φούρια με έναν emaility που με έκανε τούρμπο. Άηντε κι ήθελα να του τα χώσω…
Ψιτ! Ψιτ ! Κύριος …εσάς! εσάς λέω τον ανώνυμο στο ε μέιλ, που αφήνεται υπονοούμενα για το σκλάβος… Αν έχετε καλέ μου κύριε τα απαραίτητα όργανα στο σώμα σας, γράψτε με ένα όνομα και θα σας πω πολλά, βλέπετε είμαι του σαλονιού… αλλά με κάτι τύπους σαν εσάς, κατεβαίνω και στο λιμάνι….
Ήμαρτον Παναγία μου , μεγαλοβδομαδιάτικα…
ΟΙ στίχοι!!!
Και σιγά που θα ... που θα ... που θα ... και ποιος θα ... μετά ... μετά ... μετά ... Κι άμα δεν ... ποτέ του και μη σω ... βάζω το καπέλο μου, το έτσι και το θέλω μου ρεζέρβα στο καπό ... κι ας λένε:
"Να κι η Φωφώ πού 'χει ένα ... πω, πω, πω, πω κι ούτε σπίτι, ούτε Θεό Κανένα δε φοβάται η Σουλτάνα η Φωφώ"
Και σιγά τ' αβγά κι οι συγγενείς π' ούτε να ... τους έφτυνε κανείς Κι οι μετά, κι οι τέως, και οι νυν αρχηγοί και ράσα πλακωθήκανε στη μάσα κι έχω έρθει στο Αμήν ... κι ας λένε:
"Να κι η Φωφώ πού 'χει ένα ... πω, πω, πω, πω κι ούτε σπίτι, ούτε Θεό Κανένα δε φοβάται η Σουλτάνα η Φωφώ"
Και δεν πα να ... η κοινωνία, η ξεφτίλα κι ούτε που να ... εγώ ... μεγάλη μου σκασίλα σιγά που θα ... ξανά ... την ίδια την πιπίλα, σιγά τα μούτρα, που θα βάλω χαβαλέ
Σιγά καλέ την κοινωνία, μάμα μία, εσύ κι αυτή, με καταντήσατε Καμία με μια κλωτσιά από τ' αφτί και στα θρανία παλιορεζίλω, και ομάδα κουρελέ ...
Και σιγά ... που θα ... που θα ... που θα ... με το "Θα" ... του κάθε κερατά Κι άμα δεν ... μη σώσω και σωθώ κάποιον θα πλακώσω και μετά θα τον πληρώσω και σιγά μην εκτεθώ ... κι ας λένε:
"Να κι η Φωφώ πού 'χει ένα ... πω, πω, πω, πω κι ούτε σπίτι, ούτε Θεό Κανένα δε φοβάται η Σουλτάνα η Φωφώ"
Κοίτα ρε, που μου 'σκασε γαμπρός σκανταλιάρης και πρωθυπουργός κι άντε ρε που θα ... και θα ... και θα ... μάζεφ' τη μαγκιά σου, τα μισά-μισά δικά σου και τα ρέστα παγωτά ... κι ας λένε:
"Να κι η Φωφώ πού 'χει ένα ... πω, πω, πω, πω κι ούτε σπίτι, ούτε Θεό Κανένα δε φοβάται η Σουλτάνα η Φωφώ"
Σκλάβε, σέλωσε τα άλογο, θα βγω! Πάλι τα ίδια ? καθίστε εδώ πολυχρονεμένη βαρέθηκα το πήγαινε- έλα. Μα τι λες σκλάβε? όλος ο κόσμος είναι σε αναταραχή, η πλάση αναγεννάτε περιμένουμε αλλαγές, μπορεί ακόμα και να φύγει ο Κωστάκης και θα έρθει ο Γιωργάκης. Εδώ λέμε, θ αλλάξει ο Μανολίος και θα βάλει τα ρούχα του αλλιώς… Εμείς εδώ θα κάτσουμε? πάμε, πάμε σκλάβε. Φέρε και το σπαθί μου. Την ασπίδα κράτα την εσύ.
Βγαίνουμε στο δρόμο… ωραία ανοιξιάτικη ημέρα! Η καφετέρια στην παραλιακή σφύζει από κόσμο. Πίνουνε το μέλανα ζωμό τους και διαβάζουν εφημερίδα, συζητούν για την κρίση….
Κατεβαίνω από το άλογο και πλησιάζω την παρέα. Βλέπουν την ξανθιά φράντζα και με κοιτάζουν περίεργα. Τι να θέλει τούτη? Κρίση λεβέντη μου, του λέω, ( με κοιτάζει με το ύφος του αμνού…) Κρίση θα πει, δεν δίνω 4€ για να πιω καφέ κι άλλα 4 για την εφημερίδα! Κρίση θα πει, φτιάχνω το φραπεδάκι μου και πάω στην παραλία και τον απολαμβάνω ακούγοντας τα κύματα. Αυτό είναι κρίση, κρίση συνείδησης!
Ρε μην πληρώνεται τον καφέ, ΡΕ! Ξυπνάτε! μας εκμεταλλεύονται…
Η κυρία δίπλα με κοιτά ξινισμένη, άκου καφέ στην άμμο! από πού το σκάσε αυτή! Παρακαλώ καλέστε το ηθών να την μαζέψουν… Κρίση θα πει κοπέλα μου, μου λέει και μου κουνά το δάχτυλο, είναι να μην έχεις να αγοράσεις μια λουί βιτόν, να ανανεώσεις την καρδαρόμπα σου. Πως θα πάω στη Μύκονο εγώ το Πάσχα? Με την ίδια Βυζόν? Ε! Αυτό λέμε εμείς κρίση!
Ο σκλάβος ζητάει συγνώμη εκ μέρους μου και με τραβάει, ελάτε, ελάτε καλή μου, πάμε, πάμε, σε μια άλλη περιοχή…
Καλπάζουμε προς τον Κεραμικό… Κοιτάζω γύρω μου, μικροί στενοί δρόμοι…τα σπίτια παλιά. Οι περίοικοι με κοιτάζουν παράξενα. Γεια σας τους λέω, ψάχνω να μάθω για την κρίση… Να πας εδώ παρακάτω, μου λέει ένας κύριος, είναι ένα μαγαζί, η αυλή του Πέτρου … εκεί μαζεύονται κάτι τύποι… αυτοί θα σου πουν για την κρίση…. Μπαίνω και τους ακούω να μιλούν… στις γυναικείες φυλακές της Θήβας λέει, μαζί με τις κρατούμενες μητέρες, διαμένουν και τα παιδιά τους μέχρι 3 ετών. Δεν τους παρέχει η πολιτεία, ούτε τα βασικά…. κάνουν προσπάθεια στο http://xeblogarisma.blogspot.com/ να μαζέψουν ότι μπορούν, να το προβάλλουν όσο μπορούν.
Το να μη βοηθήσεις, αυτό είναι κρίση….. Κρίση ανθρωπίνων αξιών.
Μανολιώ! (γιωργάκη και κωστάκη και ότι άλλο, σε άκη κυκλοφορεί…) Μην περιμένετε την ψήφο μου… Όπως πάντα, η Κυβερνουσαλήμ, θα κατέβει ανεξάρτητη….
Συζητούσα με ένα φίλο και του έλεγα ότι δεν έχω έμπνευση να γράψω. Μια καλή ιδέα ,μου λέει , είναι να γράψεις για τα έθιμα του Πάσχα….
Μου βαλε την ιδέα…και της Μαγδαληνής δεν είναι να τις βάζεις ιδέες… θα γράψω τα δικά μου, κι όποιος θέλει διαβάζει, όποιος δεν θέλει, την κάνει. Μην έχουμε πάλι τα ίδια , με τα Χριστούγεννα….
Πάσχα ? Δεν γιορτάζουμε Πάσχα οι Χριστιανοί! Εμείς γιορτάζουμε την σταύρωση και την ανάσταση. Το Πάσχα είναι η εορτή των Εβραίων, η λέξη σημαίνει, «πέρασμα», και είναι η εορτή που έκαναν οι Εβραίοι για να τιμήσουν την έξοδο τους από την Αίγυπτο.
Η Ανάσταση τώρα… Το τι ακριβώς εορτάζουμε οι σύγχρονοι Χριστιανοί, το βράδυ της Αναστάσεως ούτε ο θεός δεν το ξέρει! Δεν ξέρω τι γίνεται στις ενορίες σας, αλλά στη δική μου, έχουμε βεγγέρα! Κατά τις 11.30 γεμίζουν οι δρόμοι με κουστούμια, με κρεπαρισμένα μαλλιά, με γούνες, με ξώφτερνα…Νομίζεις ότι τελείωσε το πρόγραμμα στο μέγαρο μουσικής! Καταφθάνουν στο προαύλιο της εκκλησίας κι αρχίζει η παράσταση…
-Γεια σου Ντόρα μου, χρόνια πολλά. Καλέ την είδες τη Σουλτάνα τι φοράει? -Αμ η Καίτη? Πέδιλο από τώρα? Καλό Πάσχα Πέπη μου!! -Να, να, βγήκε το άγιο φως! -Πρόσεχε παιδάκι μου το κερί σου! θα μου κάψεις τα μαλλιά…. -Μαμά θα μου πάρεις φαναράκι?
Στις 12 ακριβώς αρχίζουν τα φιλιά του Ιούδα, Σουλτάαανα μου…Χριστός Άνέστη! Ματς, μουτς. Καίτη μου μια κούκλα είσαι βρε, Αληθώς ο Κύριος, ματς , μουτς!
Βρε γειτόνισσες έχετε μπερδευτεί …δεν εορτάζουμε το φιλί του Ιούδα, το βράδυ της Ανάστασης. Όχι ! σε αρκετά μέρη της Ελλάδας μάλιστα, αυτό το βράδυ τον καίνε τον Ιούδα. Και μη σας κάνει εντύπωση που τα μικρά παιδιά σας καίνε τα μαλλιά. Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια ….
Άστο το κραγιόν αυτή τη νύχτα! μη το βάλεις το… τιμημένο… καθόλου μη το βάζεις! έχει ουσίες που τις καταπίνεις… άστο το κραγιόν το κόκκινο βρε γειτόνισσα. Σαν τον κλόουν γυρνάμε σπίτια μας. ΕΛΕΟΣ με το κραγιόν…
12.30 δεν υπάρχει στο δρόμο ψυχή! Αν στήσεις αφτί θ ακούσεις τον ήχο των κουταλιών… τρώνε! Τρώνε μέχρι που να σκάσουνε. Αυτό το να νηστεύεις όλη την εβδομάδα και να πηγαίνεις νυχτιάτικο και να ρίχνεις πυρηνική βόμβα στο στομάχι σου (βλέπε μαγειρίτσα) εγώ δεν την αντέχω. Και να τα αβγά και να τα τσουρέκια. Λες και τέλειωσε ο πόλεμος του σαράντα…. Και να τα πάρτυ της ζωής σου στο χαζοκούτι, και να στην υγειά σας, γίνονται…Εγώ ο καναπές και τα μυστήρια…
Κυριακή τώρα! Σήμερα τιμούμε τον Αθανάσιο Διάκο και σουβλίζουμε τον Αμνό του θεού!! Και να τα κρασιά και να τα Χριστός Ανέστη με τα αβγά…. Έχει φτάσει η Χοληστερίνη στα μπορδοροδοκοκκινα!!!
Εορτή της Χριστιανοσύνης σου λέει μετά..
Άηντε τα ισοπεδώσατε όλα ! όλα! Άλλη μια γιορτή του εμπορίου…. Να πουληθούν αρνιά, αβγά , λαμπάδες , παιχνίδια, ρούχα, παπούτσια.
Και το νόημα της Ανάστασης ? μηδέν εις το πηλίκων….άλλη μια αργία, άλλη μια περίοδος με αυξημένα έξοδα. Η ανάσταση του εμπορίου. Μόνο αυτό και τίποτε άλλο.
Το νου σας γειτόνισσες, το νου σας φέτος, γιατί κυκλοφορούνε και τρελοί που τινάζουνε τους ναούς στον αέρα. Ελάτε με αθλητικό και φόρμα, να προκάμετε να την κάνετε. Δεν ξέρεις καμία φορά … μαζί με τα βεγγαλικά μπορεί να φωτίσει τον ουρανό και το παρανάλωμα της εκκλησίας!
Σάββατο βράδυ, και πάω η καλή σου σ ένα ρακάδικο, Και να! οι χοχλιοί… και να οι ρακές!,…και να! οι αχινοσαλάτες… και να οι ρακές! και να μια, από μένα ο μαγαζάτορας… και να μια, από τον πελάτη μου, (που τυχαία τα πίνει με παράνομη παρέα στο δίπλα τραπέζι)… έχω γίνει ντέφι… Γυρίζω σπίτι κι αντί να πέσω να ξεραθώ ανοίγω τον υπολογιστή.
Εξερράγη η ρακή μέσα μου! άρπαξε φωτιά και το πληκτρολόγιο … Δε μας φτάνει το χάλι μας, να και ο <κύριος> Σίφης… -Πλήττεται η χώρα από σκάνδαλα κι εσύ μας γράφεις για …πίτες Τι θέτε καλέ μου κύριε να σας γράψω? Να πάτε σε άλλο blog, που ασχολείται με τα προβλήματα που σας ενδιαφέρουν… Αλλά πριν μας αδειάσετε το …email… να σας κεράσουμε ένα ποιηματάκι να μη μας λέτε και άσχετες.
Θα με ρίξεις στα σκληρά ναρκωτικά άπονε άνδρα… πες αυτό το γεια.. σώθηκα απ τις φωτιές κι απ τις μονές κι απ τις ασύμμετρες τις απειλές σώθηκα κι από φόνους και να που μες το σπίτι μου, έχω τους δολοφόνους.. Θα με ξεκάνεις σου το λέω δώσε μια ελπίδα να αναπνέω αφού στο είπα …καταρρέω.
Πες αυτό το γεια, τι σου στοιχίζει μασκαρά? Με το κεφάλι θα φευγες ψιλά. Πες μας το αντίο…δεν αντέχω πια το πήγαινε έλα στο μαντείο.
Δεν αντέχω, τούτο το παιχνίδι Φύγε απόψε, Άσπλαχνε Παυλίδη….
Απ τη μια, να γίνουν θέλω, να γλιτώσω Κι από την άλλη σκέφτομαι Πως αν θα παραδώσω… θα πάψει η ζωή μου να χει νόημα Όλα είναι τόσο πρώιμα…
Είπα να συνάψω επαφή με το Βλαδίμηρο Και με ξοφλήσανε τον δύσμοιρο. Δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω θέλω μια οχταετία να το εμπεδώσω! και να φύγει, θέλω, η μπαστακομένη Η κόρη του…. ποτέ δεν πεθαίνει…. Αμα δε φύγει αυτή, εγώ θα βάλω ράσα. Θα πάω να γίνω κηπουρός, θα γίνω η Νατάσσα Ούτε δευτερόλεπτο εγώ μ αυτή δεν κάνω Καλλίτερα στο Φάληρο να πέσω να πεθάνω…
Υ.σ. Επειδή το πνευματικό σας επίπεδο, αγαπητέ Σίφη, δεν νομίζω ότι συμβαδίζει με το δικό μου, να σας εξηγήσω, για να μην παρανοήσετε πάλι
Η κόρη του δεν πεθαίνει, είναι η κα Ντόρα, η ηρωίδα μου Ο Παυλίδης, είναι ο σοκολατοποιός Κηπουρός, είναι ένας τερματοφύλακας Ο Βλαδίμηρος είναι ένας φίλος μου και η Νατάσσα, η γυναίκα ενός φίλου του .
Όσο για το άρωμα και την πίτα, Εσείς τι λέτε? αν σκόπευα να τα χρησιμοποιήσω θα έβγαινα να το κοινοποιήσω ?
Σκεφτόμουν ποιος ήρωας την Μαγδαληνής θα κάνει ποδαρικό…
Πάνω στην ώρα γύρισε η ….σουρτούκο! Η κα Ντόρα….
Μου ρθε το απόγευμα φορτωμένη με μπαχαρικά. Μύρισε το σπίτι κανέλα και βανίλια, πιπέρια, μοσχοκάρυδα και κάτι περίεργα βοτάνια με ονόματα που μόνο εκείνη μπορεί να προφέρει…
Με αυτά που μου είπε πάλι, είναι για πρωτοσέλιδο…
Έλα, έλα ,Μαγδαληνή γιαβρί μου να δεις τι σε έφερα… -Τι μ έφερες κουκλάρα μου? (σκόνη την κάνω άμα την λέω έτσι, κορδώνεται και το χαμόγελο φτάνει στα…. χρυσά σκουλαρίκια (αφτιά δεν βλέπεις!) -Άρωμα σ έφερα μπρε! Και τι άρωμα !όχι απε τα μαγαζιά… -Μπα ?Και από πού είναι το άρωμα Λωξάδρα μου . -Μπρε, τόσο παχιά δεν είμαι ... Λωξάνδρα γιατί με λες ? -Γιατί την συμπαθώ! γι αυτό καλή μου, για πες τώρα , το άρωμα που το αγόρασες? -Το φτιαξανε και το μελετήσανε για σένα! -Να τα μας!!!! Τι μελετήσανε κα Ντόρα μου δηλαδή? -Τι νοιώθετε εσείς μπρε από αυτά? Εσείς σαν τα χαϊβάνια , αγοράζεται τα αρώματα.Τα αρώματα, οι πίτες, και τα μπαχαρικά είναι εργαλεία… -Δηλαδή? -Να σε πω, θα βάλεις μέσα στο άρωμα αυτό, δυο σταγόνες από τον ίδρο σου και θα δεις… όλα τα αρσενικά στα πόδια σου, θα πέφτουν… -Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα -Τι γελάς μπρε σαλόζα, αλήθεια σε λέω, δοκίμασε το κι άμα δε γίνει, εμένα Ντόρα να μη με λένε. -Χαχαχαχαχα, και πως θα τις μαζέψω τις σταγόνες του ιδρώτα κα Ντόρα μου? -Καλά κορόιδευε εσύ… κάντο και θα με θυμηθείς. Δε θα βάζεις πολύ, μόνο μια στάλα στο λαιμό και μία στο γόνατο απε πίσω…
Κοιτάζω το μπουκαλάκι, το καπάκι θυμίζει μιναρέ. Χειροποίητο γυαλί βαμμένο χρυσό και κόκκινο .. το μυρίζω! Παράξενη μυρωδιά, τίποτα δεν μου θυμίζει…Το κοιτάζω ύποπτα… και το αφήνω στην άκρη..
Για πες μου όμως καλή μου, γιατί οι πίτες είναι εργαλείο? Εντάξει, για τα μπαχαρικά ξέρω, αλλά οι πίτες? -Τι να ξέρετε εσείς? Μπρε ότι ζυμώνεται, μελετείται! -Δηλαδή τι μελετείται δε σε καταλαβαίνω. -Μπρε χαϊβάνι, την Φανουρόπιτα δεν την ξέρεις? -Την ξέρω. -Ε ! κάτι τέτοιο. Θα σε πω. Άνοιξε φύλλο και ζύμωνε το με τα χέρια σου, για όση ώρα περισσότερη μπορείς. Όταν θα ρίχνεις το αλεύρι , θα λες το όνομα του λεγάμενου. -Χαχαχαχαχα..... Ε! κι άμα το λέω τι θα γίνει? -Τίποτα! άμα την φάει θα γίνει… -Τι θα γίνει καλή μου? -Θα σε ερωτευτεί μπρε, τίποτα δεν ξέρεις! -Είδες κα Ντόρα μου, ούτε τα βασικά δεν γνωρίζω.. και γιατί θα με ερωτευτεί? -Ε αφού τον μελέτησες μπρε τζιέρι μου, το όνομα του έλεγες… -Κάτσε βρε κυρία Ντόρα μου γιατί το πράγμα είναι σοβαρό. .. Άμα λέω το όνομα του, θα ερωτευτεί τον εαυτό του, μήπως να λέω το δικό μου? -Όχι μπρε σαλόζα. Ο ίδρος είναι που κάνει τη διαφορά. (Άντε πάλι ο ίδρος !! ) -Δηλαδή κα Ντόρα μου άμα με ερωτευτεί ο φούρναρης και με μελετάει την ώρα που φτιάχνει την τυρόπιτα θα τον ερωτευτώ? -Άμα έχει κι αυτό… Μου δείχνει ένα από τα βοτάνια που κουβάλησε…. Οργανωμένο το έγκλημα …
Άντε βρε κυρία Ντόρα, με ταξίδεψες κι απόψε και γέλασα…να σαι καλά !!
Ψιτ! …εσείς εκεί έξω , το νου σας! αν με δείτε να ζυμώνω….μπαρκάρετε!
