Σσσσσς! Ο θεός κοιμάται …

Σάββατο βράδυ,
Στον αερολιμένα Ι.Δασκαλογιάννης η ώρα περνά απελπιστικά αργά…
Μια ξανθιά κώμη ξεχωρίζει στην αίθουσα αναμονής. Η φιγούρα που την φέρει, με γούνα στο μπουφάν και το σκουρόχρωμα βαμμένο νύχι μοιάζει μεγαλοαστή. Φορώντας ακουστικά κάθετε σε μια γωνιά κι έχει μια απροσδιόριστη ξινίλα στο πρόσωπο. Κατά τα φαινόμενα ακούει κάτι δυσάρεστο. Ίσως ακούει σε επανάληψη την διακαναλική του πρωθυπουργού ή για την επανεμφάνιση της Τζούλιας σε μαγαζί της Συγγρού.
Η αίθουσα του αεροδρομίου είναι μισοάδεια και επικρατεί ησυχία. Που και που ακούγεται ένα σλούρπ, σλούρπ που το συνοδεύει ένα τσου, τσου , τσου..
Αν ψάξεις την πηγή των ήχων θα ανακαλύψεις ότι το σλουρπ, σλουρπ προέρχεται από τα παθιάρικα γλωσσόφιλα ενός νεαρού ζευγαριού και το επικριτικό τσου, τσου από ένα ηλικιωμένο ζευγάρι , που ενοχλείται τα μάλα από το νεαρό..
Το τσου, τσου επιβάλετε στο σλουρπ, σλουρπ που σταματά και κει που η ησυχία τείνει να καταλάβει το χώρο, μια ιαχή επιβάλλεται στην αίθουσα.
ΓΚΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΛ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Η ξανθιά έχει σηκωθεί και πανηγυρίζει….
Τα δύο θηλυκά σταυροκοπιούνται και τα δύο αρσενικά πλησιάζουν διστακτικά την ξανθιά.
- εεεε συγνώμη, ακούτε το ντέρμπι?
- Ω! ΝΑΙ..
- Βάλαμε κι άλλο? ρωτά το σλουρπ.
-Φάγατε! και θα φάτε κι άλλο, λέει χαμογελώντας σαρδόνια….
- Μη χαίρεσαι ! απαντά το σλουρπ. Μια φορά κοιμήθηκε ο θεός.
Η ξανθιά απαξιεί να απαντήσει και επιστρέφει στον ποδοσφαιρικό της κόσμο.
Δεν προλαβαίνει να κάτσει και ξανασηκώνεται….
ΠΕΝΑΛΤΙ! YES, YES, YES….!
ΓΚΟΟΟΟΟΟΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛ!!!!!

Τι χαίρεσαι κοπέλα μου? Ρωτάει το τσου, τσου. Έχεις καλλίτερη ομάδα από μας?
-Τσου! Του απαντά.
-Έχεις καλύτερους παίχτες από μένα?
-Τσου, του ξανααπαντά.
-Τι έχεις τότε και πανηγυρίζεις?
- Έχω ΜΑΡΚΕΤ, (μπουαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα)
έχω ΘΕΜΗ, (μουαχαχαχαχαχαχαχα) έχω
ΓΑΒΡΑΚΟ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ….Έχω και Μισέλ Βαλβέρδε….
-Τι είναι αυτοί κοπέλα μου?
Που να σας εξηγώ καλέ μου κύριε..

ΜΑΡΚΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΤ
Το θαύμα έγινε Μάρκετ! Και μην ακούσω λέξη! Καθαρότατο το πέναλτι…
Ο Λωρίδας καθάρισε.
Σισέ ολέ, ολέ, ολέ…….





Υ.σ.
Μήνυμα προς το playmobile .
Μη χαίρεσαι Νιόμπλα, στον πάγκο δε σε θέλω. Κοιμήθηκε ο θεός…
Ομάδα δεν έχω. Δεν πανηγυρίζω για την ομάδα, για τα φιλαράκια μου πανηγυρίζω που δε θα ξέρουν που να κρυφτούν.
Μπουαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα…

ΜΑΡΚΕΕΕΕΕΕΕΕΤ……………………..

[teal][u]Orkut Scraps[/u][/teal] - [red]Lol Scraps[/red]

Zω ανάμεσά σας…

Υπάρχω αναγνώστη μου. Υπάρχω….
Με έχουν στριμώξει τα Νεφελίμ τον τελευταίο καιρό και με τρέχουν.
Και δεν είμαστε οι ξανθές για τρέξιμο…
( δια του λόγου το αληθές δες και τη φωτό…)

Εμείς δεν είμαστε για αγώνες δρόμου!
Ξαμόλησε μας εμάς σε κανα νησί με τα Μοχίτο μας και τα αντηλιακά μας να σου αυξήσουμε και τον τουρισμό.
Βάλε μας και μια δορυφορική να βλέπουμε και το Νόμπλια να γελάμε .
(Ρε Πατέρα ? πλάκα με κάνεις? Τι τον κράτησες ? Είναι σα να δήλωσε παραίτηση το πρωθυπουργάκι και να μη το αφήνουμε να φύγει.)
Φέρτε πίσω τον Τεντά ρεεεεεεε.
Ευτυχώς που ο προπονητής πρίγκιπας –βάτραχος, πήγε σε άλλη πράσινη ομάδα και δεν κινδυνεύω να μου τον κατσικόσουν . Θα ήτανε σα να έφευγε ο Γιωργάκης και να τον διαδεχόταν στο τιμόνι η Ντόρα, η μικρή εξερευνήτρια…

Με ταλανίζουν θέματα καλέ μου αναγνώστη.
Δεν είναι πως βαρέθηκα να γράφω , δεν είναι πως κρύβομαι η Πράσινη λόγω του διεθνούς πεντανόστιμου ρεζιλέματος μου.
Δεν είναι που ο παιχταράς μου ουρεί (είδες σύντεκνε? το έγραψα κόσμια!… )
Δεν είναι που λες, που ουρεί όπου βρει ο παιχταράς μου και μ έχουν λυσσάξει στο δούλεμα οι γαβροπελάτες μου.
(Το τι πάπιες μου έχουν δωρίσει έκτοτε , να μη στο περιγράψω! )
Δεν είναι που το Σάββατο 30/10 θα με προγκίξουν ο Μάρκετ ο Γαβράκος ο Θέμης, ο Κωνσταντίνος και οι λοιποί παροικούντες εν τη Γαβρουσαλήμ .
(Γιατί θα χάσω το Σαββάτο. Κι αν δε χάσω, θα κερδίσω με κανά μαϊμού γκολ.)
Αλλά δε με σκιάζουν οι γάβροι! ….
Θα τους πάρω το πρωτάθλημα και θα γελάσω πάλι τελευταία…
Γιατί μην το ξεχνάς γάβρε μου! η παράγκα …. είναι κι αυτή ανάμεσά μας …

Δεν είναι ούτε οι εκλογές που με ταλανίζουν και χάθηκα ,ούτε τα ματ στην Ακρόπολη είναι , ούτε που είμαι μια διεφθαρμένη και έφαγα τον παρά, από τον κρατικό τον κορβανά. ΟΥΧΊ ! άλλο είναι….
Είναι που τώρα με την κρίση, άλλοι πήραν τα βουνά, κι εγώ πήρα τα νησιά!
Και για την ακρίβεια το νησί!
Ποιο νησί?
Όχι αυτό με τις ξανθές!( ξέρεις τώρα εσύ, αυτό που η Λιθουανική εταιρεία Olialia ανακοίνωσε ότι θα φτιάξει το 2015 στις Μαλβίδες ).
Όχι αυτό!
Για τη Μαγδαληνή, ένα είναι το νησί! Ντόπιο πράγμα.
Με τις ρακές του, με τα δέντρα του, με τους χοχλιούς του….
(παίζουν και κάτι σουβλάκια με γιαούρτι και πάπρικα…άπαιχτα λέμε…)

Αυτό με ταλανίζει αναγνώστη μου… αυτό με κρατά μακριά σου.
Έχω πλάνα και σχέδια….
Και τα πλάνα θέλουν τρέξιμο αλλιώς θα μείνουν πλάνα. Θα μείνουν μακέτες.
(Ακούς Βγενό? Μέχρι κι οι ξανθές το ξέρουν …Τρέχα το Βοτανικό , θέλω γήπεδο!)


Αυτά αναγνώστη μου, αυτά…
σε χαιρετώ και σε ασπάζομαι δις. Θα τα ματαξαναπούμε στο ντέρμπυ,
θα εμφανιστώ, όπως και να χει.

Χαιρετώ σε.

Υ.σ.
Μη ξεχνάς ότι ψεκάζουν! Δυο εβδομάδες τώρα στην Αθήνα βρέχει. Λονδίνο γίναμε.
Και δεν είναι τυχαίο ότι με τόσα που σου κάνουν δεν αντιδράς!
Σου παίρνουν τη μπουκιά από το στόμα και κάνεις 24ωρη απεργία.
Κοίτα τους Γάλλους ! Το παραλύσανε το κράτος.
Κράτα ομπρέλα αναγνώστη! Η βροχή περιέχει το υγρό της χαϊβάνιτιδας.
Μη βραχείς άλλο, χαθήκαμε!