Μας χρωστούσανε, μας πήραν και το βόδι!

Σίγουρα είσαι μελαχρινή Πηνελόπη μου?
Μήπως είσαι ξανθιά και τα βάφεις μωρέ?
με έστεψες …γαλλίδα , επειδή λες, σε έκανα ένδυμα ακομβίοτο.
Τι λες καλή μου γυναίκα, τι λές?
Σε λένε εσένα Πηνελόπη? Λένε το δικό σου Μάριο?
(Και μη σκας! ο λίθος ,πάλι επάνω μου έπεσε…)
Εδώ είναι της Μαγδαληνής, κι ότι με φωτίζει ο ύψιστος θα το γράφω…
Νομίζεις πως μόνο εσύ έχεις βρεθεί σε αυτή τη θέση?
Όποιος έχει τη μύγα κοπέλα μου…
Το σφάλμα λίγο πολύ το έχουμε διαπράξει κάμποσοι .
Κανείς δε γνωρίζει πια είσαι, και κανείς δεν τα έβαλε μαζί σου στην τελική. Αν διάβασες, που διάβασες τα σχόλια των φίλων, τα βάζουν με τον Μάριο περισσότερο και όχι με σενα, πράγμα που εμένα με βρίσκει αντίθετη.
Για μένα φταις εσύ! Κι όπως τα νοιώθω τα γράφω….
Να φύγετε να πάτε αλλού άμα δεν σας αρέσει η αλήθεια κυρα Πενέλοπε μου.
τόσο καιρό σε υποστηρίζω χωρίς κανένα όφελος.
Όχι και να με χαρακτηρίζεις ανέραστη γιατί σου λέω αλήθειες…
δεν είμαι ούτε εγώ και σαφώς ούτε και οι υπόλοιποι ξενερουά και δήθεν….
Πώς να το κάνουμε ρε φιλενάδα, εσύ είσαι η τσούλα…
Τόσο καιρό στο λέω τρυφερά, απαλά, νοιώθω το αδιέξοδό σου, σε καταλαβαίνω.
Την ανάρτηση την έκανα για να σε βοηθήσω να δεις καθαρά. Να δεις ότι δεν είμαι συντηρητική, δεν το παίζω αγία, σου το έχω ξαναπεί…έχω κάνει πολλά λάθη .
το θέμα δεν είναι να μην κάνεις λάθη Πηνελόπη, το θέμα είναι να τα παίρνεις χαμπάρι….

Όχι και δεν έχω ερωτευτεί ποτέ Πηνελόπη μου … δεν μπορείς να το λες σε μένα αυτό..
Επιφυλακτική είμαι , όχι πεθαμένη ψυχή. Τον γνωρίζω τον έρωτα. Έχουμε συστηθεί.
Κι Όταν γνωρίσεις τον έρωτα ξέρεις και να τον φοβάσαι. Σε ανεβάζει στο Ζενίθ για να σε γκρεμίσει, στο ναδίρ…
είναι απατεώνας , Μπράβος… Μόλις σε βαρεθεί σε πετάει στα σκατά.
έτσι όπως σ έχει ξαπλωμένο στο ανάκλιντρο και τρως το σταφύλι το ακούκουτσο, σου τραβάει το σύννεφο κάτω από τα πόδια, το τινάζει και… μην τον είδατε…
ούτε γεια δε λέει , ούτε αντίο, ούτε χάρηκα…
Τίποτα δε λέει, το βάζει στα πόδια και μείνε εσύ να ψάχνεις το πώς και το γιατί…
Τον ξέρω, τον ξέρω τον κύριο, και δεν το μάχομαι όπως λες, δεν παλεύετε αυτός! απλά του κρύβομαι.. αν με βρει, με βρήκε….


Υ.σ.
Για την κυρία που αφήνει υπαινιγμούς …..
Αγία ΔΕΝ είμαι, ΔΕΝ είμαι όμως και κότα, να ρωτάω ταχα μου και δήθεν…
άηντε, όλο στο πονηρό το μυαλό σας, μη δείτε ανάρτηση.. να βρείτε τροφή για κουτσομπολιό, α! τα έχει με παντρεμένο, γι αυτό είναι μόνη!
Όχι κυρία μου, δε είμαι εγώ η Πηνελόπη, εγώ είμαι η Μαγδαληνή, έχω άλλη αμαρτία εγώ! Αυτή τη φορτώθηκα για να βοηθήσω μια αόμματη, μια αχάριστη ημιόνα να δει την πραγματικότητα.

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Emailitissa

Ανταλλάσσω email εδώ και καιρό με την ….(ας την ονομάσω) Πηνελόπη!

Η Πηνελόπη λοιπόν….

έχει σχέση μ ένα παντρεμένο.
ο Μάριος ζει μια διπλή ζωή. Οικογένεια από τη μια, την Πενέλοπε από τη άλλη!
Θέλω να φύγω και δεν μπορώ …τι να κάνω???? Με ρωτάει…
Εκτός των άλλων, της αρέσει λέει, (άκου βίτσιο!) αυτή η σιγουριά ότι δεν θα την απατήσει με άλλη. Μα καλή μου γυναίκα, σε απατάει έτσι κι αλλιώς!
Α! με τη γυναίκα του δεν είναι το ίδιο! Δε την αγαπάει.
Ρε καλή μου, ρε χρυσή μου, ρε μαλαματένια μου…Όλοι οι νυμφευμένοι την ίδια κασέτα παίζουν… την αγαπάει και την λατρεύει! Σου λέει ότι θα χωρίσει?
Όχι….
Ωραία είναι και ξακάθαρος ο μουσιού! Τι ζητάς καλή μου από τον άνθρωπο?
Δεν ξέρω!
Άμα δεν ξέρεις εσύ, θα σου πω εγώ….
Ερωτικά σε τραβάει! γουστάρεις τη συνουσία με τον Μάριο και δεν μπορείς να ξεκολλήσεις…. Φάρμακο δεν υπάρχει φιλενάδα…
Ακρωτηριασμός η μόνη λύση! Χωρίζεις πάραυτα….
Όσο μένεις, είναι χειρότερα! αν ταιριάζετε στις καρέκλες στα ντιβάνια και στις πολυθρόνες …δεν πρόκειται να ξεκολλήσεις…
Με ρωτάς τη γνώμη μου, αν νομίζω, ότι αν το ζήσετε θα ξεθωριάσει από μόνο του…
…Ναι ! παίζει κι αυτό! κορόνα – γράμματα είναι, όπως όλες οι σχέσεις.
Τι να σου πω… Τέτοια ευθύνη μόνο για το τομάρι μου θα έπαιρνα! Δεν θα σου δώσω συμβουλή γι αυτό.

Κάνω την ανάρτηση…πολλά μυαλά , πολλές γνώμες, δεν ξέρεις καμιά φορά…

Υ.σ.
Δεν είμαι υπέρ των σχέσεων με παντρεμένων, αυτό είναι ξεκάθαρο!
Δεν σε κατακρίνω όμως! η ζωή παίζει περίεργα παιχνίδια…

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Μαγδαληνή – Μπούλης= 1-1 πάμε για τα play off?

Φαγώθηκα όλο το σ/κ να σκέφτομαι πως θα εξελιχθεί το πρώτο μας ραντεβού.
Είχα μια αγωνία, ένα χτυποκάρδι…
Δεν κατέβηκα στο γήπεδο χωρίς σχέδιο…(γεια σου ρε κηπουρέ!) Στη λεπτομέρεια θα κρινόταν το αποτέλεσμα. Θα τσιμπήσει ο μπούλης?
Οι πληροφορίες μου, ότι δεν αποχωρίζετε το αμάξι του, ήταν η βάση του σχεδίου…
Δευτέρα πρωί…Κατά τις 10 καταφτάνω στα γραφεία. Ο δικός μου, πρέπει να χε μόλις γυρίσει από σκυλάδικο της Θηβών…δεν εξηγείται αλλιώς το ντύσιμο του…
-Που θα σε πάω Μαγδαληνή μου?….
-Θες να πεις, ΕΓΩ που θα ΣΕ πάω (του λέω) Με κοιτάζει στα μάτια για πρώτη φορά! Χαμογελάει…
-Που πάμε ? με ξαναρωτάει.
-Μήπως πρώτα από το σπίτι σου? (Του λέω...)
(Με κοίταζε με το απλανές βλέμμα της αγελάδας. Το κάτω κεφάλι λειτούργησε, αλλά το πάνω τον σταμάτησε, ο ρουφιάνος της εταιρείας, με ενημέρωσε ότι ρώταγε για μένα, τι μέρος του λόγου είμαι… )
-Τι να κάνουμε σπίτι μου? με ρωτάει απορημένος…
-Ν αλλάξεις! Προφανώς δεν πρόλαβες. Ξενύχτησες χθες ε?
(αφού το σκέφτηκε λίγο…)
-Χαχαχα πλάκα μου κάνεις! Μου το πανε εμένα , έχεις πλάκα εσύ!
-Ναι βρε ! είδες τι χωρατατζού είμαι. Πάμε για Ασπρόπυργο …
-Ασπρόοοπυργοοο! Το λέει, λες και του είπα στη χωματερή…
(Βόρεια προάστια, μου θελες πουλάκι μου ε?… Αμ δε!)
-Ναι, ναι! Ασπρόπυργο, έχει πρόβλημα ένας πελάτης και πρέπει να πάω…
Αναμένω με αγωνία να δω που θα κατευθυνθεί ….
Κατευθύνεται προς το impeza…ε ρε γλέντια! Στον Ασπρόπυργο με το impreza!
(Που πας ρε Καραμήτροοοοοο.)
Μια χαρά ! το έκανε το λάθος… όταν δει που βρίσκεται ο πελάτης…όταν δει τον δρόμο θα πάθει συγκοπή!!! Του σκάω χαμόγελο και μπαίνω στο …μωρό.
(Σιγά τα ωά! Προτιμώ τα τζιπ.)
Βάζει μπροστά τη μηχανή και να σου και ο Βασίλης Τερλέγκας! Ενός λεπτού σιγή! Ήμαρτον παναγία μου πρωινιάτικο…
Πηγαίναμε, και περιττό να σας πω ότι μας κοίταζαν όλοι. ΙΧ, νταλίκες, περιπολικά. (Αυτό το αμάξι είναι για να περνάς απαρατήρητος….) καμάρι ο μπούλης….

Βάλτε με νου σας σκηνικό…στην πλατεία του Ασπροπύργου .
Νταλίκα, impreza, Νταλίκα…η ξανθιά σαν σταρ του σινεμά να απολαμβάνει τον πανικό, στα πρόθυρα εγκεφαλικού ο Μανολιός μωρέ! (για όσους δεν ξέρουν, και ο Μπούλης σίγουρα δεν το γνώριζε, η πλατεία του Ασπροπύργου, είναι περικυκλωμένη από Νταλίκες , φορτηγά τριαξονικά… χαμός!)
Αν γνωρίζει κανείς και τη Βιομηχανική περιοχή στον Ασπρόπυργο θα μπορέσει να έχει την εικόνα του Μπούλη μόλις του λέω…
-εδώ, εδώ, Μανόλη εδώ! στρίψε!
-Που να στρίψω? Δεν έχει δρόμο εδώ!
-Πως δεν έχει! έχει και παραέχει…
(χωματόδρομος, κατσικόδρομος, δρόμος για τζιπάκι…ή για το εκπαιδευμένο opelaki όχι για το…ερπετό!…)
Έχασε το χρώμα του ρε παιδιά…αν δεν είχε ξηγηθεί έτσι, θα τον ελυπώμουνα…
Τι έγινε Μανόλη μου?
Τι, τι έγινε ρε Μαγδαληνή, δεν πάει το αμάξι εδώ. Γιατί δεν το λεγες?
Αμ, έχω ξαναμπεί σε impreza βρε Μανόλη μου? που να ξέρω εγώ που πάει και που όχι?Που να το φανταστώ ξανθιά γυναίκα?????

(Ποτέ στη ζωή μου δεν έχω ευχαριστηθεί τόσο πολύ αυτή την ατάκα…)

Να γυρίσουμε πίσω? Αδύνατον Μανόλη μου, μας περιμένει έχει και πρόβλημα…
σιγά, σιγά θα περάσουμε… (έναν αιώνα έκανε, αλλά πέρασε. Στον πελάτη δεν ανέβηκε μαζί μου. Καθόταν κάτω και κοίταζε τ αμάξι μην έπαθε πράμα!)
Το μαρτύριο του δεν τελείωσε ακόμα…ουχί… και μπέσα σας λέω, αυτό δεν το έστησα …Μου δίνει ο πελάτης δύο χαρτοκιβώτια από πράσινο σαπούνι σε τρίμα.
Δεν έχετε ιδέα, πως λερώνει το τρίμα … κατεβαίνω από τον πελάτη μαζί με τον καλό κύριο που κουβαλούσε αντί εμού τα χαρτοκιβώτια. Μένει κάγκελο και ο κυριούλης. Βρε Μαγδαληνή μου… που θα τα βάλουμε αυτά?
Στο πορτ παγκαζ κύριε Πέτρο μου! τι να κάνουμε???… αφού χρειαζόμαστε το προϊόν για τη δουλειά, δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς…

Έξαλλος ο Μπούλης…άχνα δεν έβγαλε στην επιστροφή. Ούτε μουσική ούτε τίποτα.
Με άφησε στην εταιρεία κι έφυγε σφαίρα…μάλλον για το πλυντήριο.
Λάσπες , πολλές λάσπες στον Ασπρόπυργο….


Υ.σ.
Μαριώ μου σ ευχαριστώ που προσφέρθηκες…δεν νομίζω να μπορέσω να τον ξαναφέρω εκεί…τουλάχιστον όχι άμεσα….

Η Μαρία, η φίλη και πελάτισσα από τον Ασπρόπυργο, ήταν μιλημένη, θα τον περίμενε και νέο χουνέρι αν ανέβαινε επάνω…
Ξανθιά η Μαρία, με πλούσια τα …ελέη, τα επιδεικνύει απροκάλυπτα. Είναι και νταρντάνα..
Θα πάθαινε ήττα , δεν υπήρχε περίπτωση…έχει και μάτι λιμενεργάτη το Μαριώ, δεν θα κώλωνε να τον κοιτάζει χαμηλά…(ωρέ Μάτα, τα σέβη μου ωρέ Μάτα, ψοφήσαμε στο γέλιο με τη Μαρία…)

Τα σέβη μου σε όλους σας, όλοι βάλατε λιθαράκι στο σχέδιο ή με βοηθήσατε να το διασκεδάσω, να το δω αλλιώς, τα είχα πάρει πολύ άσχημα…
Ειδική μνεία στον κηπουρό, που μου έγραψε «χτύπα το αμάξι, θα πονέσει περισσότερο»

Δεν είμαι κακιά ρε παιδιά, αλλά αυτό που έκανε, έπρεπε να το πληρώσει.
Να αισθανθεί άσχημα, όπως αισθάνθηκα κι εγώ…

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Θα γίνει της Μαγδαληνής, είναι σίγουρο!

Πολλά χρόνια τώρα, μεταξύ αστείου και σοβαρού, λέω ότι γεννήθηκα με το μαλακομαγνήτη…
Είμαι το φως, είμαι η ζάχαρη, είμαι η σκατούλα που ελκύει τις …μύγες!
Ότι παράξενο, δύστροπο, τρελό, πάνω μου θα σκάσει…

Χτυπάει ο φορητός μπελάς το πρωί και βλέπω το νούμερο του μεγάλου αφεντικού.
Θα μου πεις ελεύθερος επαγγελματίας και αφεντικό δεν πάει…
Σας λέω … δεν με ακούτε, όλα τα περίεργα σε μένα θα τα δείτε. Από το εργασιακό καθεστώς μέχρι την προσωπική μου ζωή, τίποτα δεν είναι κοινό με των άλλων ανθρώπων.
-Καλημέρα Μαγδαληνή μου, καλημέρα αστέρι του ομίλου!
(Ωχ. Ωχ. Ωχ…..δεν είναι καλό αυτό …)
Αφεντικό! σε τι οφείλω την τιμή?
-Θα ρθεις να σε δούμε λίγο βρε? Μαύρα μάτια κάναμε…
-Μπουνιές παίζατε αφεντικό και μαυρίσανε? Τι με θέτε? Βρέχει καταρρακτωδώς.
-Ναι αλλά είναι επείγον.
-Επείγον για ποιόν? Θα μου δώσετε κανα φράγκο? Στα φανάρια θα βγω σε λίγο…
(Άκρα του τάφου σιωπή….)
-Έλα σε παρακαλώ είναι ανάγκη…
(κάτι βρωμάει…)
Καχύποπτη και υποψιασμένη καταφτάνω στα κεντρικά. Να ρίχνει καρέκλες και οι φύλακες μαζεμένοι στο πάρκινγκ κάτι χαζεύουν..
Ξεράθηκε κανείς?
-Έλα , έλα Μαγδαληνή να δεις ένα μωρό…
-Μπα? γίναμε και μαιευτήριο, ή γέννησαν οι απλήρωτοι συνάδελφοι?
Πάω κοντά… το μωρό ήταν ένα subaru impreza….
Ε ρε πλάκα που χετε… ή με το πουλί, ή με το λεβιέ στο χέρι είσαστε …
Μπαίνω στο γραφείο. Ο μεγάλος κάθεται μαζί με έναν …κύριο να τον πω? Εύρημα να τον πω? Το μπούλης νομίζω, του ταιριάζει γάντι…
-Να σας συστήσω. Απ εδώ ο κος Βα…..άκης κι από δω η Μαγδαληνή μας!
-Α μπα! Επίθετο δεν έχω εγώ?
Ο μπούλης έχει καρφωθεί και με κοιτάζει…ουχί στα μάτια…ουχί!
Αλλού, με κοιτάζει κι αρχίζω να φορτώνω…κοιτάζει έντονα, αδιάκριτα και επισταμένα.. Ο αφεντικός με ξέρει καλά…βήχει, ξεροβήχει. Εεεεεε γκουχ γκουχ…
-Ο κος Β…άκης είναι ο νέος μας συνεργάτης Μαγδαληνή μου, θα ασχοληθεί με τις πωλήσεις.
-Να ασχοληθεί αφεντικό, να ασχοληθεί …εμένα να με συγχωρείτε, πάω έξω κι όταν τελειώσετε με τον κύριο (δεν την είπα τη λέξη, την …έφτυσα…) καλέστε με.
-Όχι Μαγδαληνή μου, ο Μανώλης θα χρειαστεί τη βοήθεια σου…
Κεραυνός εν αιθρία! Ψυχραιμία λέω κοριτσάρα μου χαμογέλα…
-Να σας πω λίγο αφεντικό, ιδιαιτέρως….
Τη δική μου βοήθεια δεν νομίζω να τη χρειαστεί. Τις πρώτες βοήθειες, όμως, θα τις χρειαστεί σίγουρα! Μα τον είδατε πως κοιτάει ? τέτοια αγένεια, τέτοια ξεδιαντροπιά στη ζωή μου δεν έχω ματαξαναδεί… Ρε, θα του την ανοίξω την κεφαλή είναι προδιαγεγραμμένο. Αφεντικό να μασται εξηγημένοι αν απλώσει το ξερό του, θα γίνει της Κορέας.
-Μαγδαληνή μου το ξέρω, ο τύπος είναι φύρα, αλλά είναι γιος μετόχου και τα σκυλιά δεμένα.
-Κι εγώ τι φταίω ρε αφεντικό? Γιατί δεν τον δίνεις να στον εκπαιδεύσει κανένας από τους αρσενικούς του μαγαζιού.
-Τον είχαν, αλλά καφεδιάζανε όλη την μέρα με το impreza..
-Α! μάλιστα. Τι του λείπει του ψωριάρη? Φούντα με μαργαριτάρι! Έχει και ιμπρέζα ο μέτοχος..

θα χουμε σήριαλ με αυτόν…θα χουμε φασαρίες…θα μπλέξουμε.
εγώ τσι μαλακίες δεν τις εμπορώ.

ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΤΟΧΟΙ, φέρτε του Ρωσίδες, Ουκρανές,
δώστε του μιγάδες και Σκανδιναβές ξαπλώστε τον σε καρέκλες ντιβάνια και μπαουλοντίβανα….
Ταΐστε τον μπούλη πριν μου τον κατσικόσετε δίπλα μου, γιατί δε μας βλέπω καλά…
Δεν μας βλέπω καθόλου καλά, λέμε!

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »

Να τη κι η ξανθιά …

Όχι ! όχι ! δεν ήμουν στας εξοχάς..
Τίμησα την εργατική Πρωτομαγιά εγώ… Την εργατική, με όλη τη σημασία της λέξης όμως ..
Δεν απέργησα εγώ! …Ουχί ! ούτε το μαγιόξυλο έπιασα !
Σκουπόξυλο έπιασα ….
όχι για να πετάξω…..για να βάψω!
(το ταβάνι… με το σκουπόξυλο και το ρολό…τα είδα όλα! )

Ω ναι!
Η ξανθιά, ως άλλος Παπαμιχαήλ πάνω στη σκάλα να στοκάρει τοίχους, να τρίβει πόρτες και κουφώματα….σίχαμα δουλειά…(ήθελα να ξέρα αυτός που ανακάλυψε τη λαδομπογιά πόσο σαδιστής ήταν… μωρέ …ζήτω το πλαστικό!)
Έβαψε που λέτε η Μαγδαληνή μόνη της ( παρακαλώ να σημειωθεί στα πραχτικά το μόνη της ) το δωμάτιο της κίτρινο – πορτοκαλί. Ωραίο αποτέλεσμα! Χαλάλι η κούραση. Το σπίτι βέβαια, μοιάζει με πεδίο μάχης….πρέπει να μπουν τα πράγματα στη θέση τους. Αλλά έχω ψοφήσει δεν αντέχω…. Σέρνομαι …

Αυτό ήταν το πιο περίεργο τριήμερο που έχω ζήσει. Ένοιωσα ως Φοίβος, ως Μαγδαληνός! Το πρωί στη σκάλα, το βράδυ μπάλα !…
Τι ματσάρες ήταν αυτές ? τι θρίλερ ?
πτώμα να είμαι ,να σέρνομαι, αλλά που να ξεκολλήσω…
αχ ρε Ντούσκο! αχ βρε αγόρι μου…. ΑΧ!
Κουπάτος ο γάβρος, κουπάτη όμως και η Μαγδαληνή. Και όχι κυπελλάκι…
Κυπελλάρα ! Ευρώπη λέμε!….. και μη μου στραβομουτσουνιάζετε…και μην πείτε στον πόντο και τα γνωστά αν….
ήταν ματσάρα, έχουμε πιο έμπειρους παίχτες, άντε γειά…

Υ.σ.
Πήρα ένα φίλο γαβρο/ λιβερπουλίτη τηλέφωνο σήμερα και δεν μου απάντησε…
Γιατί ωρέ σύντεκνε δε μου απαντάς?
εγώ το Σήκωσα , το τιμημένο….εσύ θα το σηκώσεις?

Ε, που πας; Έχει κι άλλο... »